Tadeusz Ulatowski
| Data i miejsce urodzenia |
28 marca 1923 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
29 stycznia 2012 |
| Rektor Akademii Wychowania Fizycznego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Warszawie | |
| Okres |
od 1971 |
| Poprzednik | |
| Następca |
Erazm Wasilewski |
| Okres |
od 1981 |
| Poprzednik |
Maciej Skład |
| Następca |
Mieczysław Witkowski |
| Odznaczenia | |
    | |
Tadeusz Ulatowski (ur. 28 marca 1923 w Łodzi, zm. 29 stycznia 2012 w Warszawie) – polski trener i działacz sportowy, profesor nauk o kulturze fizycznej (1980), w młodości reprezentant i mistrz Polski w koszykówce.
Życiorys
Po wybuchu II wojny światowej ochotniczo zgłosił się do armii gen. Franciszka Kleeberga. Brał udział w bitwie pod Kockiem, dostał się do niemieckiej niewoli, skąd udało mu się uciec. Podczas okupacji niemieckiej ukrywał się w Łodzi, gdzie pracował w różnych zawodach: robotnika fabrycznego, ślusarza, nawijacza transformatorów, spawacza. Działał konspiracyjnie w harcerskich Szarych Szeregach[1].
Zmarł w Warszawie, pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Powązki Wojskowe (kwatera A29-tuje-12)[2].
Zawodnik
Zawodnik AZS Warszawa, z którym zdobył mistrzostwo Polski w 1947, następnie YMCA Łódź, z którym sięgnął po mistrzostwo Polski w 1948 i wicemistrzostwo w 1949. Reprezentant Polski w koszykówce w latach 1947–1949. Uczestniczył w ME w 1947, zajął wraz z kolegami szóste miejsce. Nie wiadomo w ilu meczach zagrał, zdobył 13 punktów. Łącznie w latach 1947–1949 zagrał w reprezentacji Polski 25 razy.
Trener
W latach 1951–1959 był trenerem męskiej drużyny koszykarskiej Legii Warszawa. Poprowadził ją do mistrzostwa Polski w 1956 i 1957, wicemistrzostwa w 1953 i 1958 oraz brązowego medalu w swoim debiucie w sezonie 1951/1952. Prowadził tak znanych zawodników jak Władysław Pawlak, Andrzej Pstrokoński. W 1952 poprowadził razem z Florianem Grzechowiakiem kobiecą reprezentację Polski do 5 miejsca w mistrzostwach Europy. W latach 1951–1953 był także trenerem męskiej reprezentacji Polski w koszykówce.
Działacz
Od 1954 działacz Polskiego Komitetu Olimpijskiego, m.in. przewodniczący komisji sportowej (1964–1984), wiceprezes PKOl (1980–1988). Członek Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu oraz Polskiej Federacji Sportu. Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Naukowego Kultury Fizycznej i prezes towarzystwa w latach 1997–2007. Od 1987 był członkiem Obywatelskiego Konwentu Konsultacyjnego przy przewodniczącym Rady Narodowej m. st. Warszawy[3].
Pracownik naukowy
W 1948 ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie i rozpoczął na tej uczelni działalność naukowobadawczą w charakterze asystenta[1]. W 1962 uzyskał stopień doktora nauk o kulturze fizycznej, w 1971 został mianowany docentem, a od 1980 był profesorem[4]. Od 1953 pracownik naukowy Instytutu Naukowego Kultury Fizycznej w Warszawie, w latach 1962–1968 organizator i kierownik Zakładu Teorii Sportu, w latach 1968–1971 był jego dyrektorem. Po połączeniu INKF z AWF w Warszawie, pracownik naukowy tej uczelni (1971–1993), kierownik Zakładu Teorii Sportu na AWF (1971–1984). W latach 1971–1974 i 1981–1987 rektor, w latach 1980–1981 - prorektor ds. nauki AWF.
Członek Komitetu Nauki o Kulturze Fizycznej PAN (1979–1981) oraz Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Tytułów i Stopni Naukowych (1987–1993).
Autor i redaktor wielu publikacji, m.in. Gry sportowe zespołowe (1968), Teoria i metodyka sportu (ed. 1971, 1979, 1980). Ponadto był współtwórcą i redaktorem takich periodyków jak: „Materiały Szkoleniowe” (obecnie „Sport Wyczynowy”), „Nauka - praktyce”, „Z warsztatów badawczych”, „Trening”, Biblioteka PTNKF[5].
Doktor honoris causa AWF we Wrocławiu (1998)[4] i AWFiS im. Jędrzeja Śniadeckiego w Gdańsku (2009)[5][6][7].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (2008)[8]
- Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”
- Medal „Za zasługi dla Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie” (2009)[9]
- Order Olimpijski (MKOl)
Źródło:[4].
Przypisy
- 1 2 Prof. dr hab. Tadeusz Ulatowski - AWFiS [online], 24 kwietnia 2020 [dostęp 2026-01-30].
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2026-01-30].
- ↑ Obywatelski Konwent Konsultacyjny, „Życie Warszawy”, nr 246, 21 października 1987, s. 8.
- 1 2 3 prof. dr hab. Tadeusz Ulatowski [online], Centrum Historii [dostęp 2026-01-30].
- 1 2 Profesor Tadeusz Ulatowski Doktorem Honoris Causa gdańskiej AWFiS. „Panorama AWFiS”. Nr 50, s. 10–11, grudzień 2009. Gdańsk: Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku. ISSN 1730-4032. [dostęp 2026-01-30].
- ↑ Tadeusz Ulatowski doktorem honoris causa [online], Nauka w Polsce [dostęp 2026-01-30].
- ↑ Tadeusz Ulatowski wyróżniony [online], trojmiasto.pl, 26 października 2009 [dostęp 2026-01-30].
- ↑ M.P. z 2009 r. Nr 29, poz. 413 (ISAP) „w uznaniu wybitnych zasług w działalności na rzecz rozwoju kultury fizycznej i sportu, za osiągnięcia w pracy dydaktycznej i organizatorskiej”.
- ↑ Henryk Sozański, Laudacja prezentująca dorobek Pana Profesora Tadeusza Ulatowskiego, w związku z nadaniem Medalu „Za zasługi dla Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie” Warszawa, 01.12.2009 r. [dostęp 2026-01-30].
Bibliografia
- Program XIII Mistrzostw Europy w koszykówce mężczyzn Wrocław - 1963.
- Mała Encyklopedia Sportu. Tom 2. Warszawa 1987.
- K. Łaszkiewicz. Polska koszykówka męska 1928–2004. Inowrocław 2004.
- T. Małolepszy. Historia koszykówki. Mistrzostwa Europy od Szwajcarii - 1935 r. do Polski - 2009 r. Ruda Śląska 2009.
- historia ZTS AWF w Warszawie. awf.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-25)].
Linki zewnętrzne
- Prof. dr hab. Tadeusz Ulatowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2011-04-04].
- Sylwetka zawodnika na portalu plkhistory
- Sylwetka trenera na portalu plkhistory
