Telesfor Bielicz

Telesfor Bielicz
Data i miejsce urodzenia

25 września 1928
Janysze, powiat wołkowyski

Data śmierci

1 czerwca 2026

Zawód, zajęcie

kapitan żeglugi wielkiej

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Srebrny za Długoletnią Służbę Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
Odznaka honorowa „Zasłużony Pracownik Morza” (stara) Odznaka honorowa „Zasłużony Pracownik Morza” Odznaka honorowa „Zasłużony Pracownik Morza”

Telesfor Bielicz (ur. 25 września 1928 w Janyszach, powiat wołkowyski, zm. 1 czerwca 2026[1]) – polski kapitan żeglugi wielkiej; w latach 70. m.in. kapitan promu kolejowo-samochodowego MF „Jan Heweliusz”[a]; były ławnik, potem zastępca rzecznika przy Odwoławczej Izbie Morskiej w Gdyni (1964–1988); pływał na 23 statkach armatorów polskich i zagranicznych, a 11 statkami dowodził; na morzu ponad 40 lat.

Życiorys

kpt. żw. Telesfor Bielicz
W roku 1947 został przyjęty na Wydział Nawigacyjny Państwowej Szkoły Morskiej w Szczecinie, którą skończył w roku 1950. Zdj. Politechnika Morska w Szczecinie
Był kapitanem MS Janek Krasicki. Zdj. MS Marceli Nowotko (prototyp serii B-54) – jednostka bliźniacza
Telesfor Bielicz był kapitanem promu „Jan Heweliusz” w latach: 1977–1978
Telesfor Bielicz był kapitanem statku „Stefan Batory” w latach: 1978–1988

Telesfor Bielicz urodził się 25 września 1928 w Janyszach, powiecie wołkowyskim. Zmarł 1 czerwca 2026 w Kartuzach. Został pochowany na cmentarzu w Przodkowie, gdzie żył ostatnie 20 lat. Dożył prawie 98 lat. Syn Józefa, maszynisty kolejowego i Moniki z Rozwadowskich. W roku 1940 ukończył szkołę powszechną w Wołkowysku. W lutym 1946 jako repatriant zamieszkał początkowo w Bydgoszczy, a później w Szczecinie, gdzie uczył się w liceum ogólnokształcącym. W roku 1947 zdał maturę[3].

W 1947 został przyjęty na Wydział Nawigacyjny Państwowej Szkoły Morskiej w Szczecinie, którą skończył w roku 1950. 1 marca 1950 został zatrudniony w Gdynia–Ameryka Linie Żeglugowe na stanowisku starszego marynarza. 27 października 1950 został awansowany na asystenta pokładowego. 19 lutego 1960 objął funkcję kapitana statku. Dyplom kpt.ż.m. otrzymał 11 lutego 1957, dyplom kpt.ż.w. 13 czerwca 1958 (nr 232). W roku 1970 nadzorował budowę statku MS Kuźnica w stoczni Nakskov w Danii. Od 26 lutego 1973 pracował w administracji Polskich Linii Oceanicznych jako główny nawigator Zakładu Linii Amerykańskich, a następnie awansował na głównego nawigatora Polskich Linii Oceanicznych jako zastępca dyrektora technicznego. Do 18 stycznia 1982 był na tym stanowisku[3].

W latach 70. i 80. dowodził promami pasażersko-towarowymi: MS Gryf, MS Skandynawia i Jan Heweliusz. Wcześniej w latach 1960–1973 był kapitanem statków: MS „Czech”; MS Orłowo; MS Romer; MS Adolf Warski; MS Janek Krasicki; MS Jasło; MS Kuźnica. Od 27 maja 1978 do 4 kwietnia 1988 był kapitanem transatlantyku TSS Stefan Batory. W latach 1964–1988 ławnik, potem zastępca rzecznika przy Odwoławczej Izbie Morskiej w Gdyni. Na emeryturę przeszedł 25 września 1988[4].

Odznaczenia

Telesfor Bielewicz był odznaczony m.in.[3][5]:

i inne

Uwagi

  1. ↑ Prom MF „Jan Heweliusz” zatonął 14 stycznia 1993[2].

Przypisy

  1. ↑ Cmentarnik.net [online], cmentarnik.net [dostęp 2026-07-09].
  2. ↑ Zadworny 2024 ↓, s. 210.
  3. 1 2 3 Sawicki 2012 ↓, s. 358.
  4. ↑ Sawicki 2012 ↓, s. 359.
  5. ↑ Archiwum Zakładowe PLO, Akta osobowe Telesfora Bielewicza, kwerenda Alfred Chlebionek

Bibliografia

  • Jan Sawicki: Kadry morskie Rzeczypospolitej tom VI. Szczecin: Polskie Towarzystwo Nautologiczne, 2012. ISBN 978-83-932722-4-2.
  • Adam Zadworny: Heweliusz. Tajemnica katastrofy na Bałtyku. Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2024. ISBN 978-83-8396-031-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.