Tellurek kadmu

Tellurek kadmu
Komórka elementarna kryształu CdTe
Ilustracja
Kryształ CdTe
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
czarnobrązowe sześcienne kryształy[1.1]
Wzór Hilla

CdTe

Masa molowa

240,01 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

1306-25-8

Podobne związki
Inne aniony

tlenek kadmu, siarczek kadmu, selenek kadmu

Inne kationy

tellurek cynku, tellurek ołowiu(II)

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tellurek kadmu, CdTe – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tellurków, sól kwasu tellurowodorowego i kadmu na II stopniu utlenienia.

Budowa cząsteczki

Krystalizuje w układzie regularnym, tworząc kryształy o strukturze sfalerytu[1.3].

Otrzymywanie

Powstaje w wyniku podgrzewania metalicznego kadmu z tellurem[2]:

Cd + Te → CdTe

Cienkie warstwy CdTe otrzymywane są techniką epitaksji z fazy gazowej[3]:

Cd(CH3)2 + Te(CH3)2 → CdTe + R

gdzie R – organiczne produkty uboczne.

Właściwości

Właściwości fizyczne

Jest półprzewodnikiem II-VI[3] o przerwie energetycznej 1,45 eV w temperaturze pokojowej[3][4].

Zastosowanie

Jest wykorzystywany w panelach słonecznych, w detektorach promieniowania gamma do diagnostyki medycznej i dozymetrii, optyce nieliniowej i modulatorach elektrooptycznych[5].

Przypisy

  1. CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
    1. 1 2 3 4 5 Physical Constants of Inorganic Compounds, s. 4-53.
    2. 1 2 Index of Refraction of Inorganic Crystals, s. 10-249.
    3. ↑ Crystallographic Data on Minerals, s. 4-140.
  2. ↑ Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 142, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
  3. 1 2 3 G. Kartopu, S.J.C. Irvine, Cadmium Telluride and Related II-VI Materials, [w:] Stuart J.C. Irvine, Peter Capper (red.), Metalorganic vapor phase epitaxy (MOVPE). Growth, materials properties, and applications, Wiley series in materials for electronic & optoelectronic applications, Hoboken, NJ Chichester, West Sussex: Wiley, 2020, s. 325–353, DOI: 10.1002/9781119313021.ch10, ISBN 978-1-119-31302-1 [dostęp 2025-10-04] (ang.).
  4. ↑ Brian E. McCandless, James R. Sites, Cadmium Telluride Solar Cells, [w:] Antonio Luque, Steven Hegedus (red.), Handbook of Photovoltaic Science and Engineering, John Wiley & Sons, 2003, s. 617–662, DOI: 10.1002/0470014008.ch14, ISBN 978-0-470-01400-4 [dostęp 2025-05-24] (ang.).
  5. ↑ Guy Knockaert, Tellurium and Tellurium Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, s. 692–693, DOI: 10.1002/14356007.a26_177.pub2 (ang.).