Terapia grupowa

Terapia grupowa – forma psychoterapii, która opiera się na przymierzu zawartym pomiędzy pacjentami a psychoterapeutą[1]. Jej fundamentalnym mechanizmem leczniczym jest dynamika grupy, definiowana jako całokształt zjawisk, relacji i interakcji zachodzących zarówno pomiędzy poszczególnymi członkami grupy, jak i między uczestnikami a osobą prowadzącą. Może opierać się na różnych nurtach psychoterapii (takich jak terapia gestalt, poznawczo-behawioralna czy psychodynamiczna)[2].

W Polsce NFZ definiuje grupę jako 6-12 osób lub rodzinę pacjenta (niezależnie od liczby osób), wymagając stosowania tej formy w wielu przypadkach leczenia psychiatrycznego (choćby jako podstawowa forma leczenia uzależnień czy na oddziałach dziennych leczenia nerwic)[3]. Terapia grupowa jest szczególnie skuteczna w leczeniach zaburzeń nerwicowych[1].

Przypisy

  1. 1 2 Michał Mielimąka i inni, Skuteczność intensywnej psychoterapii grupowej stosowanej w leczeniu zaburzeń nerwicowych i osobowości., „Psychiatria Polska”, 49 (1), 2015, s. 29–48, DOI: 10.12740/PP/26093, ISSN 0033-2674 [dostęp 2026-08-17] (pol.).
  2. ↑ Joanna Szeliga-Lewińska, Ogólny model terapii grupowej, „Psychiatria”, 7 (3), 2010, s. 104-116 [dostęp 2026-08-17] (pol.).
  3. ↑ Narodowy Fundusz Zdrowia, Szczegółowe materiały informacyjne o przedmiocie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie psychiatryczne i uzależnień [online], załącznik, część dotycząca oddziału dziennego, 2004 [dostęp 2026-08-17] (pol.).

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.