Test Shapira-Francii

Test Shapira–Francii[1] (ang. Shapiro–Francia test) – test statystyczny służący do sprawdzenia, czy analizowane dane pochodzą z rozkładu zbliżonego do normalnego. Test stanowi modyfikację (uproszczenie) powstałego wcześniej testu Shapira-Wilka. Jego twórcami są Samuel Sanford Shapiro i R. S. Francia, którzy w 1972 r. opublikowali artykuł pt. An approximate analysis of variance test for normality[2].

Test Shapira–Francii przyjmuje wartości z przedziału od 0 do 1. Wartości zbliżone do liczby 1 oznaczają, że dane są zbliżone do kształtu rozkładu normalnego. Wartości zbliżone do 0 oznaczają, że dane nie są zbliżone kształtem do rozkładu normalnego[3].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Testy na odmianę | Słownik poprawnej polszczyzny – Dobry słownik – poradnia językowa [online], DobrySłownik.pl [dostęp 2026-07-23] (pol.), „Dlatego poprawne nazwy wspomnianych testów w języku polskim powinny brzmieć test Shapira–Wilka i test Shapira–Francii”.
  2. ↑ Shapiro, S. S., & Francia, R. S. (1972). An approximate analysis of variance test for normality. „Journal of the American Statistical Association”, 67(337), 215-216.
  3. ↑ Ahmad, Fiaz; Khan, Rehan Ahmad (2015). A power comparison of various normality tests. „Pakistan Journal of Statistics and Operation Research”. 11 (3). Lahore, Pakistan: College of Statistical and Actuarial Sciences, University of the Punjab: 331–345. doi:10.18187/pjsor.v11i3.845. ISSN 2220-5810.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.