The Closer I Get to You
![]() | ||||
| Wykonawca |
Roberta Flack i Donny Hathaway | |||
|---|---|---|---|---|
| Album |
Blue Lights in the Basement | |||
| Strona B |
Love Is the Healing | |||
| Wydany |
Luty 1978 | |||
| Nagrywany | ||||
| Gatunek | ||||
| Długość |
4:41 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent |
Joe Ferla, Rubina Flake, Gene McDaniels | |||
| Twórca tekstu |
Reggie Lucas, James Mtume | |||
| Chronologia | ||||
| Roberta Flack | ||||
| ||||
| Donny Hathaway | ||||
| ||||
The Closer I Get to You – ballada wykonywana przez piosenkarkę i autorkę tekstów Robertę Flack oraz muzyka soulowego Donny’ego Hathaway’a. Utwór został napisany przez Jamesa Mtume i Reggiego Lucasa – dwóch byłych członków zespołu Milesa Davisa, którzy w tamtym czasie grali w zespole Flack. Piosenka, wyprodukowana przez Atlantic Records, ukazała się na albumie Flack z 1977 roku pt. Blue Lights in the Basement, a w 1978 roku została wydana jako singiel. Stała się ona ogromnym przebojem i największym sukcesem komercyjnym Flack od czasu jej solowego hitu „Killing Me Softly with His Song” (1973). Choć pierwotnie utwór miał być nagraniem solowym, menedżer artystki, David Franklin, zasugerował duet z Hathaway’em, co doprowadziło do powstania finalnej wersji.
Piosenka doczekała się m.in. słynnego coveru w wykonaniu Luthera Vandrossa i Beyoncé w 2003 roku, który znalazł się na debiutanckiej płycie Beyoncé Dangerously in Love i ostatnim albumie Vandrossa pt. Dance with My Father.
Tło i kompozycja
„The Closer I Get to You” zostało napisane przez Reggiego Lucasa i Jamesa Mtume, którzy byli członkami zespołu koncertowego Roberty Flack i zagrali na albumie Blue Lights in the Basement[1]. Napisali tę piosenkę pomiędzy trasami koncertowymi, a podczas sesji nagraniowych do płyty przynieśli ją producentowi Flack, Joemu Ferli, który zaprezentował ją artystce. Ferla, Flack (pod pseudonimem Rubina Flake) oraz Gene McDaniels wyprodukowali utwór, a Ahmet Ertegun pełnił funkcję producenta wykonawczego. Flack i Donny Hathaway, bliscy przyjaciele z czasów studiów na Uniwersytecie Howarda, nagrali wcześniej wspólny album z duetami w 1972 roku[2]. Pięć lat później duet ponownie połączył siły przy pracy nad „The Closer I Get to You”[3].
Utwór pierwotnie nie był pisany z myślą o duecie. David Franklin, menedżer Flack, który w przeszłości współpracował z Hathawayem, zdecydował się przeredagować utwór tak, aby go uwzględnić. Hathaway cierpiał w tamtym czasie na silne napady depresji klinicznej, przez co często musiał być hospitalizowany. Depresja powodowała również wahania nastroju, które niekorzystnie wpływały na jego współpracę z Flack[4]. W rzeczywistości stan Hathawaya uniemożliwił mu podróż z Chicago do Nowego Jorku, aby dołączyć do Flack w studiu podczas nagrywania piosenki. Flack zarejestrowała swoją partię z piosenkarzem sesyjnym, który pełnił rolę tymczasowego partnera w duecie, po czym ścieżkę wysłano do Chicago, by Hathaway mógł dograć swój wokal. Następnie nagranie wróciło do Nowego Jorku do ostatecznego miksu[5].
Flack ogłosiła, że „The Closer I Get to You” na zawsze pozostanie dedykacją dla Hathawaya, a wszystkie pieniądze zarobione na tej piosence zostaną przekazane jego wdowie i dwójce dzieci. Według zapisu nutowego opublikowanego w serwisie Musicnotes.com przez Sony/ATV Music Publishing, utwór jest osadzony w metrum 4/4 i utrzymany w tempie 90 uderzeń na minutę. Piosenka została napisana w tonacji A-dur i opiera się na progresji akordów Dmaj9–C♯m7–F♯m7–Amaj7. Głos Flack mieści się w skali od C♯4 do F♯5[6]. „The Closer I Get to You” ukazało się jako 7-calowy singiel z piosenką „Love is the Healing” na stronie B[7].
Wersja Luthera Vandrossa i Beyoncé
![]() | ||||
| Wykonawca | ||||
|---|---|---|---|---|
| Album |
Dance with My Father i Dangerously in Love | |||
| Wydany |
13 czerwca 2004 | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
6:25 (wersja Dance with My Father) | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent |
Nat Adderley Jr. | |||
| Twórca tekstu |
Reggie Lucas, James Mtume | |||
| Chronologia | ||||
| Luther Vandross | ||||
| ||||
| Beyoncé | ||||
| ||||
Wspólny cover Luthera Vandrossa i Beyoncé z 2003 roku pojawił się zarówno na ostatnim albumie Vandrossa, Dance with My Father, jak i na solowym debiucie Beyoncé, Dangerously in Love (oba wydane w 2003 roku). Ich wersja została nagrana w studiach The Hit Factory oraz Right Track Studios w Nowym Jorku. Utwór utrzymany jest w tempie 98 uderzeń na minutę, czyli nieco szybciej niż oryginał. Piosenka znalazła się na ścieżce dźwiękowej brazylijskiej telenoweli Celebridade. Jest skomponowana w tonacji Es-dur i opiera się na progresji akordów Gm7–Cm7–E♭maj9–A♭[8]. Utwór trafił do amerykańskich rozgłośni radiowych grających muzykę urban contemporary oraz urban adult contemporary 13 czerwca 2004 roku[9][10].
Recenzje krytyków
Sal Cinquemani z magazynu Slant nazwał piosenkę „przestarzałą” i napisał, że nie pasuje ona do albumu Dangerously in Love[11]. Erika Ramirez z magazynu Billboard również zauważyła, że „choć piosenkarka dotrzymuje kroku legendzie, ten duet w klimacie quiet storm wydaje się nie na miejscu, biorąc pod uwagę elektryzujący charakter większości płyty”[12]. Neil Drumming z Entertainment Weekly stwierdził: „Remake „The Closer I Get to You” z Lutherem Vandrossem niestety również brzmi nieco archaicznie”[13].
Spence D. z portalu IGN skomentował: „Zanim Beyoncé połączy siły z ojcem chrzestnym współczesnych miłosnych przebojów, Lutherem Vandrossem, w utworze „The Closer I Get to You”, jej album schodzi na nieco generyczne tereny. Oczywiście, jej wokal jest bez zarzutu, a muzyka odpowiednio dopracowana”[14]. Anthony DeCurtis z Rolling Stone napisał natomiast: „Choć emanuje charyzmą i ma świetny głos, Beyoncé jako wokalistka nie należy do tej samej ligi co Whitney Houston czy Mariah Carey – co wyraźnie pokazuje także »The Closer I Get to You«, jej duet z nieskazitelnie gładkim wokalnie Lutherem Vandrossem”[15]. Pamelia S. Phillips, autorka książki Singing for Dummies, uznała występ wokalny Beyoncé w „The Closer I Get to You” za jeden z jej najlepszych[16].
Podczas 46. ceremonii wręczenia nagród Grammy ta wersja „The Closer I Get to You” zdobyła nagrodę w kategorii Najlepszy występ R&B w duecie lub w zespole[17].
Sukces komercyjny
Cover utworu „The Closer I Get to You” w wykonaniu Beyoncé i Vandrossa zadebiutował na 76. miejscu amerykańskiej listy Hot R&B/Hip-Hop Singles and Tracks w notowaniu z 24 lipca 2004 roku. W kolejnym tygodniu awansował na 68. pozycję, a 7 sierpnia osiągnął swój najwyższy wynik, plasując się na 62. miejscu[18][19]. Utwór spędził na tej liście łącznie dwadzieścia tygodni. W zestawieniu radiowym Hot R&B/Hip-Hop Airplay piosenka utrzymała się przez osiem tygodni, docierając do 60. miejsca[19]. Utwór otrzymał później złoty certyfikat od Recording Industry Association of America (RIAA) za sprzedaż ekwiwalentną w liczbie 500 000 egzemplarzy na terenie Stanów Zjednoczonych[20].
Listy przebojów
| Lista (2004) | Pozycja |
|---|---|
| 60 | |
| 62 |
Przypisy
- ↑ The Closer I Get to You - Roberta Flack | AllMusic. [dostęp 2026-04-17].
- ↑ BBC - Music - Review of Roberta Flack & Donny Hathaway - Roberta Flack & Donny Hathaway [online], www.bbc.co.uk [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Billboard Staff, The 40 Biggest Duets Of All Time [online], Billboard, 14 lutego 2011 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Vladimir Bogdanov, All Music Guide to Soul: The Definitive Guide to R&B and Soul, Hal Leonard Corporation, ISBN 0-87930-744-7.
- ↑ Soul Serenade: Roberta Flack and Donny Hathaway, “The Closer I Get to You” [online], Popdose, 2 maja 2019 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Mtume James, Lucas Reggie, Flack Roberta, Hathaway Donny, The Closer I Get to You [online], Musicnotes.com, 6 marca 2006 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Roberta Flack With Donny Hathaway - The Closer I Get To You. 1978. [dostęp 2026-04-17].
- ↑ Mtume James, Lucas Reggie, Beyoncé, Flack Roberta, The Closer I Get to You [online], Musicnotes.com, 14 czerwca 2004 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ ®R&R :: Going For Adds™ :: Urban [online], gfa.radioandrecords.com [dostęp 2026-04-17] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-19].
- ↑ ®R&R :: Going For Adds™ :: Urban AC [online], gfa.radioandrecords.com [dostęp 2026-04-17] [zarchiwizowane z adresu 2013-08-22].
- ↑ Sal Cinquemani, Review: Beyoncé, Dangerously in Love [online], Slant Magazine, 21 czerwca 2003 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Erika Ramirez, Beyonce, ‘Dangerously In Love’: Classic Track-By-Track Review [online], Billboard, 22 czerwca 2013 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Neil Drumming, Dangerously in Love [online], Entertainment Weekly, 27 czerwca 2003 (ang.).
- ↑ Dangerously In Love - Music Review at IGN [online], IGN [dostęp 2026-04-17] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-25].
- ↑ Anthony DeCurtis, Dangerously In Love [online], Rolling Stone, 10 lipca 2003 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Pamelia S. Phillips, Singing For Dummies, John Wiley & Sons, 2010, s. 284, ISBN 978-0470640203 (ang.).
- ↑ Beyonce Wins Most, Outkast Shine, 50 Cent Shut Out At Grammys - Music, Celebrity, Artist News | MTV [online] [dostęp 2026-04-17] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-10] (ang.).
- ↑ Billboard, Billboard Hot R&B/Hip-Hop Singles and Tracks, „{{{czasopismo}}}”, 116 (32), Nielsen Business Media, 7 sierpnia 2004, ISSN 0006-2510 (ang.).
- 1 2 3 4 Luther Vandross | Biography, Music & News [online], Billboard [dostęp 2026-04-17] (ang.).
- ↑ Gold & Platinum [online], RIAA [dostęp 2026-04-17] (ang.).
