The Flying Club Cup

The Flying Club Cup
Wykonawca albumu studyjnego
Beirut
Wydany

9 października 2007

Nagrywany

2007

Gatunek

Folk

Długość

38:35

Wydawnictwo

Ba Da Bing, 4AD[1]

Oceny
Album po albumie
Elephant Gun EP
(2007)		 The Flying Club Cup
(2007)		 March of the Zapotec/Holland EP
(2009)

The Flying Club Cup – drugi album studyjny wydany przez Beirut. Na iTunes pojawił się 9 września 2007, a oficjalnie został wydany przez 4AD 9 października w tym samym roku. Album wyciekł do internetu 26 sierpnia 2007.

O albumie

Wracając do wczesnych lat XX wieku... w Paryżu był kiedyś festiwal balonów na gorące powietrze. Nazwa albumu pochodzi właśnie stąd, a także z pewnego dziwacznego zdjęcia z 1910 roku, które zostało znalezione przez Leona Gimpela. Było to jedno z pierwszych kolorowych zdjęć na świecie, na World's Fair i pokazuje ono... wszystkie te starożytne balony na gorące powietrze przed startem w środku Paryża. Pomyślałem, że to jedno z najbardziej surrealistycznych zdjęć, jakie widziałem w ciągu długiego czasu.

z Zacha Condona na temat źródeł inspiracji i nazwy nowego albumu

Słuchałem dużo Jacques'a Brela i francuskich piosenek chanson, osłoniętych przepięknymi aranżacjami i to wszystko - to wszystko było w pewnym sensie nieznanym dla mnie terenem. Więc zacząłem kupować nowe instrumenty i polegać na rzeczach, z którymi niekoniecznie czułem się w pełni komfortowo - na przykład waltornie i eufonium, nosić te duże, epicko duże części dętej orkiestry, których używałem. Trąbki i akordeon zamiast tych wszystkich ukulele - bardzo mocno popchnęło mnie to w świat klasycznej muzyki pop.

z Zacha Condona na temat brzmienia nowego albumu

Według uwag na koncercie Beirutu na The Society for Ethical Culture w Nowym Jorku 24 września 2007 roku, każda piosenka związana jest z innym francuskim miastem. Kilka piosenek z albumu było granych na trasie koncertowej.

Lista utworów

Wszystkie piosenki napisane przez Zacha Condona, wyjątki oznaczono.

  1. "A Call to Arms" - 0:18
  2. "Nantes" - 3:50
  3. "A Sunday Smile" - 3:56
  4. "Guaymas Sonora" - 3:31
  5. "La Banlieue" - 1:58
  6. "Cliquot" (Zach Condon, Owen Pallett) - 3:52
  7. "The Penalty" - 2:22
  8. "Forks and Knives (La Fête)" - 3:34
  9. "In the Mausoleum" - 3:11
  10. "Un Dernier Verre (Pour la Route)" (Zach Condon, Kendrick Strauch) - 2:51
  11. "Cherbourg" - 3:33
  12. "St. Apollonia" - 2:59
  13. "The Flying Club Cup" - 3:05

Wideo

Cały album został sfilmowany przez La Blogothèque w Brooklynie. Każda ze ścieżek została sfilmowana jako Take Away Show, wszystkie dostępne są na stronie albumu flyingclubcup.com

Okładka

Zdjęcia na okładce to prawdopodobnie Guaymas w Sonorze około roku 1930.

Zespół

Uwagi

  1. ↑ Zapisane jako NNN.

Przypisy

  1. ↑ Beirut – The Flying Club Cup. Discogs. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
  2. ↑ Album of the Year: Beirut – The Flying Club Cup. Album of the Year. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
  3. ↑ Metacritic: The Flying Club Cup by Beirut. Metacritic. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
  4. ↑ Noel Murray: Beirut: The Flying Club Cup. The A.V. Club. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  5. ↑ Marisa Brown: The Flying Club Cup – Beirut. AllMusic. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
  6. ↑ Douglas Wolk: Beirut, The Flying Club Cup. Blender. [dostęp 2026-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-11)]. (ang.).
  7. ↑ Conrad Amenta: Beirut, The Flying Club Cup. Cokemachineglow. [dostęp 2026-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-15)]. (ang.).
  8. ↑ Billy Hamilton: Beirut – The Flying Club Cup. Drowned in Sound. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  9. ↑ David Smyth: CDs of the week: BEIRUT, The Flying Club Cup. Evening Standard. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  10. ↑ Dorian Lynskey: Beirut, The Flying Club Cup. The Guardian. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  11. ↑ Matthias Manthe: Beirut – The Flying Club Cup. laut.de. [dostęp 2026-04-06]. (niem.).
  12. ↑ Rich Hughes: Beirut – The Flying Club Cup. The Line of Best Fit. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  13. ↑ Ben Hogwood: Beirut – The Flying Club Cup. musicOMH. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
  14. ↑ Jason Keller: BEIRUT, The Flying Club Cup. nowtoronto.com. [dostęp 2026-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-11)]. (ang.).
  15. ↑ Pitchfork: Album Reviews: Beirut: The Flying Club Cup
  16. ↑ PopMatters Staff: Beirut: The Flying Club Cup. PopMatters. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  17. ↑ John Motley: Beirut: The Flying Club Cup. prefixmag.com. [dostęp 2026-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-11-09)]. (ang.).
  18. ↑ Robert Christgau: Beirut. robertchristgau.com. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
  19. ↑ Robert Christgau: Beirut: The Flying Club Cup. Rolling Stone. [dostęp 2026-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-11)]. (ang.).
  20. ↑ Ali Maloney: Beirut – The Flying Club Cup. The Skinny. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  21. ↑ Jon Young. REVIEWS: Beirut, The Flying Club Cup. „Spin”. Nr 11. 23, s. 114, November 2007. New York: SPIN Media LLC. ISSN 0886-3032. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  22. ↑ Jeffrey Canino: Beirut – The Flying Club Cup. Tiny Mix Tapes. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  23. ↑ Stephen Dalton: Beirut – The Flying Club Cup. Uncut. [dostęp 2026-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-15)]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.