The Settlers III

The Settlers III
Die Siedler III
Ilustracja
Producent

Blue Byte Software

Wydawca

Blue Byte Software

Dystrybutor

POL: CD Projekt[1]

Seria gier

The Settlers

Data wydania

EU: 30 listopada 1998[2]
PL: grudzień 1998[3]

Gatunek

RTS

Tryby gry

jedno- i wieloosobowa

Platforma

Windows 95 / 98 / 2000 / XP

Poprzednia gra w serii

The Settlers II

Następna gra w serii

The Settlers IV

Strona internetowa
 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
„CD-Action” 9/10[4.1]
„Gambler” 90%[5]
GameSpot 6.1/10[6]
„Secret Service” 8/10[7]
Nagrody
Organizacja Nagroda
CD-Action Znak jakości[4.2]

The Settlers III (niem. Die Siedler III) – komputerowa strategiczna gra czasu rzeczywistego, wydana przez Blue Byte Software w 1998. Do tworzenia jej powrócił twórca pierwszej części - Volker Wertich, który wprowadził pewne zmiany w stosunku do swojej pierwotnej koncepcji. Jest to kolejna gra z serii The Settlers osadzona w starożytności. Gracz kieruje w niej jednym z wybranych przez siebie ludów – Rzymianami, Egipcjanami lub Azjatami[6].

Gra w założeniach jest podobna do poprzednich części serii[6][8]. Największą zmianą było zrezygnowanie ze ścieżek łączących budynki z jednej osady. Nowością w stosunku do poprzednich gier z serii było też wprowadzenie do rozgrywki bogów, których kult jest nagradzany między innymi dodatkowymi surowcami, specjalnymi wojskami i plagami spadającymi na wroga[6][8].

Do gry The Settlers III ukazało się rozszerzenie Quest of the Amazons (w Polsce wydane jako Misja Amazonek[9]) oraz Mission CD (Nowe Misje)[10].

Rozgrywka

Gracz ma do dyspozycji trzy kampanie, w których kieruje kolejno Rzymianami, Egipcjanami i Azjatami (w dodatku do gry znalazła się również czwarta kampania, w której gracz kontroluje naród Amazonek). W większości misji należy rozwijać ekonomię osady/osad, rozbudować armię, a następnie podbić osady przeciwników (broniąc jednocześnie swojej osady). Podboju dokonuje się, zdobywając wszystkie wrogie fortyfikacje. W niektórych misjach wystarczą mniejsze dokonania, na przykład pokonanie tylko jednego z kilku przeciwników, zajęcie wyznaczonego terytorium czy też wykonanie jakiegoś zadania ekonomicznego (na przykład zgromadzenie określonej ilości danego towaru).

W The Settlers III gracz wykorzystuje środowisko naturalne do budowy gospodarki. Na przykład w górach gracz może wydobywać surowce, a drewno pozyskuje się poprzez eksploatację lasów. Surowce są wymagane do postawienia budynków wspomagających rozwój osady. Każda nacja ma charakterystyczne dla siebie budynki. W budowlach produkuje się jednostki o różnych specjalnościach, na przykład żołnierze strzegący granic czy robotnicy odpowiedzialni za budowę.

Wydanie w Polsce

W Polsce grę dystrybuował CD Projekt; pierwsze deklaracje wydawcy dotyczyły sprzedaży w kraju 6 tysięcy sztuk, lecz ostatecznie zakupiono 8 tysięcy po lepszej cenie jednostkowej. Gra sprzedała się bardzo dobrze (po części dzięki ciekawemu zabezpieczeniu antypirackiemu – w nieoryginalnej wersji gry, huty zamiast żelaza produkowały świnie)[11].

Przypisy

  1. ↑ Settlers III. „Gry Komputerowe”. 01/1999, s. 32. CGS Computer Studio.
  2. ↑ The Settlers III [online], GameSpot [dostęp 2024-08-26] (ang.).
  3. ↑ Co nowego na CD [online].
  4. Krzysztof Kaliszewski, Recenzje – Settlers 3, „CD-Action”, 01/1999, Wrocław: Wydawnictwo Bauer, ISSN 1426-2916.
    1. ↑ S. 71.
    2. ↑ S. 68.
  5. ↑ Jakub T. Janicki, Recenzje – Settlers 3, „Gambler”, 02/1999, Warszawa: Lupus, s. 25, ISSN 1427-0307.
  6. 1 2 3 4 Ron Dulin: The Settlers III Review. GameSpot, 1998-12-15. [dostęp 2024-08-26]. (ang.).
  7. ↑ Konrad Kwiatkowski, Opisy/Recenzje – Settlers 3, „Secret Service”, 01/1999, Warszawa: ProScript, s. 61, ISSN 1230-7726.
  8. 1 2 Tal Blevins: Settlers 3 - PC Review. IGN. [dostęp 2010-09-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-31)]. (ang.).
  9. ↑ The Settlers III: Misja Amazonek, The Settlers III: Quest of the Amazons ( PC ) - Encyklopedia Gier. GRY-OnLine. [dostęp 2010-09-24]. (pol.).
  10. ↑ The Settlers III Mission CD. „Gry Komputerowe”. 6/1999, s. 37. CGS Computer Studio.
  11. ↑ Marcin Kosman: Nie tylko Wiedźmin. Historia polskich gier komputerowych. Warszawa: Open Beta, 2015, s. 175-176. ISBN 978-83-941625-0-4.