Tlenek cynku

Tlenek cynku
sproszkowany tlenek cynku
Ilustracja
struktura krystaliczna
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
biały proszek[2]
Wzór chemiczny

ZnO

• zapis Hilla

OZn

Masa molowa

81,41 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

1314-13-2

PubChem

14806

DrugBank

DB09321

Podobne związki
Inne aniony

ZnS, ZnTe

Inne kationy

HgO

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tlenek cynku, pot. biel cynkowa, ZnO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, połączenie tlenu z cynkiem na II stopniu utlenienia. Jest to materiał wielofunkcyjny stosowany m.in. jako pigment do farb[5].

Związek ten jest otrzymywany w wyniku prażenia rudy cynkowej: siarczku cynku (ZnS) lub węglanu cynku (ZnCO3) w obecności powietrza. Stosowany jest jako dodatek do farb i lakierów, w kosmetyce i ceramice oraz jako wypełniacz i stabilizator gumy, kauczuku i tworzyw sztucznych, do produkcji mas izolacyjnych, zasypek, środków do impregnacji drewna. Pierwotnie, jako pigment, został wprowadzony w 1779 roku, od 1834 roku jako „biel chińska” stosowany w gwaszu, w farbach olejnych od ok. 1850 roku. W oleju biel cynkowa jest słabiej kryjąca niż biel ołowiowa, nie działa sykatywowo, w grubszych warstwach pęka. Obecnie sproszkowaną biel cynkową stosuje się powszechnie (obok innych proszków, jak: grafit, sadza angielska, argentorat, tkanol) w kryminalistyce, w badaniu daktyloskopijnym metodą mechaniczną (obok metody chemicznej i metody optyczno-fotograficznej). Tlenek cynku ma lekkie działanie antybakteryjne i przyspiesza gojenie ran. Z tego powodu jest używany jako składnik maści i zasypek leczących rozmaite choroby skóry. Jest też używany w stomatologii do tymczasowych wypełnień. Przy głębokich odwiertach stosuje się aktywny tlenek cynku RC, który z racji rozbudowanej cząsteczki pozwala na skuteczną eliminację wydobywającego się siarkowodoru[6].

Właściwości

Przypisy

  1. ↑ Podręczny słownik chemiczny, Romuald Hassa (red.), Janusz Mrzigod (red.), Janusz Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 55, ISBN 83-7183-240-0, OCLC 749698778.
  2. 1 2 3 4 5 6 David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-100, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
  3. ↑ Tlenek cynku [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 96479 [dostęp 2015-03-19].
  4. ↑ Tlenek cynku [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 96479 [dostęp 2015-03-19] (ang.). (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  5. ↑ Jacek Wojnarowicz, Tadeusz Chudoba, Witold Lojkowski, A Review of Microwave Synthesis of Zinc Oxide Nanomaterials: Reactants, Process Parameters and Morphologies, „Nanomaterials”, 10 (6), 2020, s. 1086, DOI: 10.3390/nano10061086, PMID: 32486522, PMCID: PMC7353225 [dostęp 2024-07-17] (ang.).
  6. ↑ Aktywny Tlenek Cynku RC – Producent | Zastosowanie [online], Producent Chemii Cynkowej | Recycling, Odbiór Odpadów Cynkowych [dostęp 2021-02-10] [zarchiwizowane z adresu 2024-08-17].

Linki zewnętrzne