Tlenek manganu(VII)
| |||||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||
| ciemnoczerwona lotna[1] lub zielona oleista[2] ciecz; poniżej 5,9 °C czerwone kryształy o zielonym połysku[1] | |||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
Mn2O7 | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
221,87 g/mol | ||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||
Tlenek manganu(VII), Mn2O7 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym mangan występuje na VII stopniu utlenienia. Jest reaktywną cieczą o właściwościach silnie utleniających. Po raz pierwszy opisał go H. Aschoff w 1860 roku[1][3].
Budowa cząsteczki
Długości wiązań pomiędzy atomem manganu i skrajnymi atomami tlenu wynoszą 1,585 Å, a pomiędzy atomem manganu i atomem tlenu w pozycji mostkowej – 1,77 Å. Kąt Mn−O−Mn ma miarę 120,7°.
Struktura tlenku przypomina struktury anionów disiarczanowego, difosforanowego i dichromianowego, a także heptatlenku dichloru.
Otrzymywanie
Mn2O7 można otrzymać się w reakcji kwasu siarkowego z nadmanganianami. W pierwszym etapie reakcji powstaje kwas nadmanganowy, który samorzutnie traci wodę, przechodząc w tlenek manganu(VII):
- 2KMnO4 + 2H2SO4 → Mn2O7 + H2O + 2KHSO4
Mn2O7 może reagować z pozostałym kwasem siarkowym:
- Mn2O7 + 2H2SO4 → 2[MnO3]+[HSO4]− + H2O
Właściwości
W stanie stałym ma postać czerwonych kryształków, rozpuszczalnych w czterochlorku węgla. Sublimuje w temperaturze −10 °C.
Mn2O7 rozkłada się w temperaturach bliskich pokojowej, powyżej 55 °C wybuchowo. Wybuch można wywołać przez uderzenie albo dodając podatny na utlenianie związek organiczny. Produktami są tlenek manganu(IV), tlen i ozon.
Jest bezwodnikiem kwasu nadmanganowego:
- Mn2O7 + H2O → 2HMnO4
Przypisy
- 1 2 3 Arndt Simon, Richard Dronskowski, Bernt Krebs, Bernhard Hettich, The Crystal Structure of Mn2O7, „Angewandte Chemie International Edition in English”, 26 (2), 1987, s. 139–140, DOI: 10.1002/anie.198701391 [dostęp 2023-12-28] (ang.).
- 1 2 3 4 5 David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-75, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
- ↑ H. Aschoff, Ueber die Zusammensetzung und die Eigenschaften der Uebermangansäure, „Annalen der Physik”, 187 (10), 1860, s. 217–229, DOI: 10.1002/andp.18601871003 [dostęp 2023-12-28] (niem.).
Bibliografia
- H. Aschoff, Ueber die Zusammensetzung und die Eigenschaften der Uebermangansäure, „Annalen der Physik”, 187 (10), 1860, s. 217–229, DOI: 10.1002/andp.18601871003 [dostęp 2023-12-28] (niem.).
- Arndt Simon, Richard Dronskowski, Bernt Krebs, Bernhard Hettich, The Crystal Structure of Mn2O7, „Angewandte Chemie International Edition in English”, 26 (2), 1987, s. 139–140, DOI: 10.1002/anie.198701391 [dostęp 2023-12-28] (ang.).
- A.F. Wells, Structural Inorganic Chemistry, wyd. 3, Oxford University Press, 1962 (ang.).
- A.F. Holleman, E. Wiberg, Inorganic Chemistry, San Diego: Academic Press, 2001, ISBN 0-12-352651-5 (ang.).