Tlenek potasu

Tlenek potasu
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
szare kryształy[1]
Wzór Hilla

K2O

Masa molowa

94,20 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

12136-45-7

Podobne związki
Inne aniony

K2S, K2Se

Inne kationy

Li2O, Na2O, Rb2O, Cs2O

Podobne związki

K2O2, K2O3, KO2, KO3, KOH

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tlenek potasu, K2O – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków zasadowych zawierający potas na I stopniu utlenienia.

Otrzymywanie

Można go otrzymać w czystej (≥99,5%) postaci w wyniku utleniania metalicznego potasu powietrzem. Potas zanurzony w ksylenie należy kilkakrotnie roztopić w celu usunięcia wysoko wrzących olejów, a następnie odgazować przez dwukrotną destylację próżniową i oczyścić ostatecznie za pomocą sączenia pod wysoką próżnią przez kapilarę. Powietrze służące do utlenienia również musi zostać dokładnie oczyszczone. Metal należy lekko ogrzać i doprowadzić do niego niewielkie ilości powietrza. Pod wpływem ciepła reakcji potas topi się i razem z powstającym tlenkiem tworzy porowatą strukturę o metalicznym połysku. Reakcję należy zakończyć po częściowym jedynie utlenieniu metalu, aby zapobiec powstawaniu nadtlenku. Nieprzereagowany potas usuwa się pod wysoką próżnią w temperaturze 350 °C[3].

Inne metody[4]:

  • z nadtlenku, redukując go metalicznym potasem:
    K2O2 + 2K → 2K2O
  • reakcja azotanu potasu
    • z metalicznym potasem:
      2KNO3 + 10K → 6K2O + N2↑
    • lub z azydkiem potasu (reakcja może przebiegać wybuchowo):
      KNO3 + 5KN3 → 3K2O + 8N2↑

Właściwości

K2O jest tlenkiem zasadowym, z wodą reaguje gwałtownie, dając żrący wodorotlenek potasu. Jest higroskopijny.

Zawartość potasu w nawozach, cementach i tym podobnych podaje się w przeliczeniu na K2O.

Czysty tlenek potasu jest też stosowany jako jeden z elementów tradycyjnego wypełnienia stosowanego do uzupełniania ubytków próchnicowych w zębach przez dentystów.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-83, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
  2. 1 2 Potassium oxide, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 1620 [dostęp 2012-06-21] (niem. • ang.).
  3. ↑ E. Donges, Potassium oxide, [w:] Georg Brauer (red.), Handbook of Preparative Inorganic Chemistry, t. 1, New York–London: Academic Press, 1963, s. 977.
  4. ↑ Alkalimetalloxide M2O, -peroxide M2O2, -hyperoxide MO2, -ozonide MO3, [w:] Arnold F. Holleman, Egon Wiberg, Nils Wiberg, Anorganische Chemie, wyd. 103, t. 1 Grundlagen und Hauptgruppenelemente, Berlin: De Gruyter, 2017, s. 1514, ISBN 978-3-11-049585-0.