Tobermoryt

Tobermoryt

okaz z Meksyku
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Ca5Si6O17·5H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	2,5[1]
Przełam	włóknisty[2]
Łupliwość	doskonała wg {001}, niedoskonała wg {100}[1]
Pokrój kryształu	włóknisty, igiełkowaty[2]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1][2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2]
Gęstość	2,423–2,458 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	biała, jasnoróżowa[1]
Rysa	biała[2]
Połysk	szklisty, jedwabisty[1][2]
Współczynnik załamania	1,5702–1,5752 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,005[1] dyspersja (optyka): słaba[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.DG.10[1]

Tobermoryt – rzadki minerał z gromady krzemianów^[1].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju włóknistym i igiełkowatym^[2]. Występuje w skupieniach promienistych oraz wiązkowych^[2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego^[1][2]. Posiada białą rysę oraz szklisty bądź jedwabisty połysk^[1][2].

Występuje w ksenolitach w wulkanitach bogatych w wapń, zmetamorfizowanych utworach zasobnych w mangan i wapń oraz spotykany w druzach w bazaltach^[2]. Towarzyszą mu zwykle kalcyt, natrolit, datolit, thaumasyt, thomsonit, afwillit oraz ettringit^[1][2].

Występuje głównie w Australii (Tasmania), Czechach, we Francji, Niemczech (Nadrenia-Palatynat), Meksyku, na Węgrzech, na Islandii, Izraelu, we Włoszech, Japonii, Rumunii, Rosji, Szkocji i USA (Kalifornia)^[1]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Kłodzka^[1].