Tomasz Szachowski
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
w latach 1967–1974 muzyk rozrywkowy (gitarzysta i klawiszowiec), od 1974 r. dziennikarz, krytyk muzyczny |
| Alma Mater |
Politechnika Warszawska, Instytut Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego |
| Odznaczenia | |
Tomasz Szachowski (ur. 3 lutego 1947 w Warszawie[1]) – polski dziennikarz muzyczny, muzykolog i krytyk muzyczny, specjalizujący się w muzyce klasycznej i jazzowej[2][3]. Jest znawcą jazzu fortepianowego, w tym nurtu chopinowskiego[3]. W latach 1967–1974 był gitarzystą i klawiszowcem (grywał także na harmonijce ustnej) w wielu warszawskich zespołach rockowych i około rockowych[4].
Życiorys
Uczył się gry na fortepianie. Absolwent Politechniki Warszawskiej oraz Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 60. i 70. XX w., jako muzyk związany był z klubem Stodoła. Pełnił wówczas rolę gitarzysty i klawiszowca w zespołach: Kwadraty (1967-1968), Pesymiści (1968-1969), Klub Pickwicka (1969), Grupa Bluesowa „Stodoła” (1969-1970), Portrety (1970-1971; nagrania radiowe i płytowe), zesp. Stana Borysa (1971-1972; będąc członkiem tej grupy wystąpił w filmie, pt. Uciec jak najbliżej[5]; nagrania radiowe), Dylemat (1971-1974), Andrzej i Eliza (1972 – sesja nagraniowa longplaya Drzewo Rodzinne), Gramine (1973-1974; 1974 – sesja nagraniowa albumu, pt. Gramine)[4]. W 1974 roku porzucił scenę muzyczną i rozpoczął pracę w Polskim Radio[6] – najpierw w Programie III, zaś po 1981 roku w Programie II, prowadząc takie audycje, jak: Wieczór Płytowy, Radio Kontakt, Muzyczny Turniej, Letnie Noce, czy cykle jazzowe (np. Jazz Piano Forte[3]). Tomasz Szachowski ma na swym koncie także kilka nagród, m.in. Złoty Mikrofon (1992) i Nagrodę Fundacji MEACULTURA za wybitne osiągnięcia w dziedzinie krytyki muzycznej (2017)[3]. W latach dziewięćdziesiątych prowadził zajęcia autorskie na Uniwersytecie Warszawskim, których tematem była muzyka rozrywkowa ze szczególnym uwzględnieniem historii jazzu[3]. Od lat siedemdziesiątych publikuje swoje teksty w Jazz Forum[2]; prowadzi działalność wydawniczą, m.in. zajmuje się projektowaniem książeczek do płyt. Bywa także konferansjerem podczas koncertów[3].
Odznaczenia
- Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2025)[7][8]
Przypisy
- ↑ Kalendarz urodzin – urodzeni 3 lutego – pełne zestawienie. chronologia.pl. [dostęp 2019-03-11]. (pol.).
- 1 2 Narodowy Instytut Fryderyka Chopina: Osoby związane z Chopinem: Tomasz Szachowski. pl.chopin.nifc.pl. [dostęp 2019-03-12]. (pol.).
- 1 2 3 4 5 6 Ewa Schreiber, Marlena Wieczorek: Przygniatająca przewaga amatorów przy mikrofonie szkodzi kulturze muzycznej. Wywiad z Tomaszem Szachowskim. meakultura.pl, 2017-09-16. [dostęp 2019-03-11]. (pol.).
- 1 2 Jan Kawecki, Wojciech Zajac: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej – Rock ‘n’ roll 1959-1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
- ↑ Tomasz Szachowski – „Uciec jak najbliżej” (zdjęcia z planu filmowego). fototeka.fn.org.pl. [dostęp 2019-03-11]. (pol.).
- ↑ Dariusz Michalski: Trzysta tysięcy gitar nam gra. Historia Polskiej Muzyki Rozrywkowej – lata 1958–1973. Warszawa: Iskry, 2014, s. 531. ISBN 978-83-244-0378-3.
- ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis. gov.pl. [dostęp 2026-05-05].
- ↑ Medale „Gloria Artis” dla wybitnych postaci kultury – marzec 2026. gov.pl, 1 kwietnia 2026. [dostęp 2026-05-05].
Bibliografia
Linki zewnętrzne
- Tomasz Szachowski w bazie Discogs (ang.)
- Tomasz Szachowski w Katalogu Polskich Płyt Gramofonowych