Tomasz z Gubina

Tomasz z Gubina – pierwszy wójt dziedziczny[1.1] i lokator[a][2] Poznania (w 1253[3]) na lewym brzegu Warty. Jak wskazuje przydomek, pochodził z Gubina.

Książęta Przemysł I i Bolesław Pobożny, lokując miasto na prawie magdeburskim[4] zobowiązali Tomasza z Gubina do sprowadzenia osadników niemieckich[b], których on prawdopodobnie przeniósł z pogranicza śląsko-saskiego[5]. Nadali jemu i jego potomstwu wójtostwo dziedziczne, dzięki temu posiedli różne przywileje finansowe i gospodarcze (m.in. otrzymywali część pieniędzy z kar nakładanych na mieszkańców). Otrzymał również władzę sądowniczą w nowym mieście[c].

Potomstwo

Zgodnie z przywilejem lokacyjnym, potomkowie Tomasza z Gubina stali się wójtami dziedzicznymi i rządzili w Poznaniu do 1314, kiedy nastąpiła konfiskata urzędu przez Władysława Łokietka[1.2][6]. Kolejno byli to[1.3]: Rajnold[d], Tylo[e], Przemko[f].

Zestawienie potomków Tomasza z Gubina (na zielono zaznaczono potomków będących wójtami Poznania):

 
 
 
NN
 
 
 
Tomasz z Gubina
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Przemysł
 
Rajnold
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik
 
Tylo
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Przemko
 
 
 

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑
    ...uczciwemu mężowi Tomaszowi i jego potomstwu dajemy dla lokowania na prawie niemieckim miasto, które powszechnie zwane jest Poznań, potwierdzając w nim ośmioletnią wolność.
    Przywilej lokacyjny Poznania-Tekst z odpisu z 1877 opartego na transumpcie z 1298 roku
  2. ↑
    Ponieważ zaś wójt do wymienionego miasta i wsi powyższych przywoła Niemców i osadzi ich, po upływie wolności...
    Przywilej lokacyjny Poznania-Tekst z odpisu z 1877 opartego na transumpcie z 1298 roku
  3. ↑
    Oddajemy niemniej wspomnianemu wójtowi i jego potomstwu władzę rozstrzygania i orzekania we wszelkich sprawach sądowych, to jest w pojedynkach sądowych, w sprawach o pobicie, powieszenie i we wszelkich sprawach, które by powstały między Polakami i Niemcami w samym mieście i poza nim, tak daleko, jak sięga terytorium jego.
    Przywilej lokacyjny Poznania-Tekst z odpisu z 1877 opartego na transumpcie z 1298 roku
  4. ↑ syn Tomasza
  5. ↑ syn Przemysła, wnuk Tomasza z Gubina
  6. ↑ prawnuk Tomasza z Gubina, syn Ludwika, wnuk Przemysła

Przypisy

  1. Jacek Wiesiołowski: Władze miasta Poznania. T. 1, 1253-1793. Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2003. ISBN 83-87847-84-4.
    1. ↑ S. 1.
    2. ↑ S. 3.
    3. ↑ S. 1-5.
  2. ↑ Jacek Wiesiołowski: Ratusz. Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2004/2, s. 7. ISSN 01373552.
  3. ↑ Zofia Wojciechowska. Staropolskie akta miejskie w Archiwum Państwowym w Poznaniu. „Poznański Rocznik Archiwalno-Historyczny”. 2003/2004, s. 60, 2004. Archiwum Państwowe w Poznaniu. Archiwum Państwowe w Poznaniu. ISSN 1232-7840.
  4. ↑ Jacek Łuczak: Spacerownik Poznański. Warszawa: AGORA, 2010, s. 33. ISBN 978-83-268-0055-9.
  5. ↑ Rafał Witkowski: Żydzi w Poznaniu. Poznań: Wydawnictwo Miejskie Poznania, 2012, s. 17. ISBN 978-83-7768-046-9.
  6. ↑ Władze miejskie. „Kronika Miasta Poznania”. 1999/1, s. 14. Wydawnictwo Miejskie Posnania. ISSN 0137-3552.

Bibliografia

  • Jacek Wiesiołowski: Władze miasta Poznania. T. 1, 1253-1793. Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2003. ISBN 83-87847-84-4.
  • Władze miejskie. „Kronika Miasta Poznania”. 1999/1. Wydawnictwo Miejskie Posnania. ISSN 0137-3552. 
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.