|
|
| Data |
25 czerwca – 16 lipca 1961 |
| Etapów |
21 (22) |
| Dystans |
4397 km |
| Czas zwycięzcy |
122 h 01' 33" (36,033 km/h) |
| Zgłoszenia |
132 kolarzy |
| Ukończyło wyścig |
72 kolarzy |
| Podium |
| Pierwsze miejsce |
Jacques Anquetil
|
| Drugie miejsce |
Guido Carlesi
|
| Trzecie miejsce |
Charly Gaul
|
| Pozostałe klasyfikacje |
| Górska |
Imerio Massignan
|
| Punktowa |
André Darrigade
|
| Najaktywniejszych |
Ouest/Sud-Ouest
|
| Drużynowa |
Francja
|
48. Tour de France rozpoczął się 25 czerwca w Rouen, a zakończył się 16 lipca 1961 roku w Paryżu. Wyścig składał się z 21 etapów (pierwszy etap został podzielony na 2 części), w tym: 11 etapów płaskich, 9 etapów górskich i 2 etapy jazdy indywidualnej na czas. Cała trasa liczyła 4397 km. W klasyfikacji generalnej zwyciężył po raz drugi w karierze Francuz Jacques Anquetil. W klasyfikacji górskiej najlepszy był kolejny Włoch, Imerio Massignan, w punktowej Francuz André Darrigade, a w klasyfikacji drużynowej zwyciężyła Francja. Nagrodę za największą aktywność dostał francuski zespół Ouest/Sud-Ouest[1]. Był to jedyny przypadek, w którym nagrodę za największą aktywność dostała drużyna, a nie kolarz.
Drużyny
W tej edycji Tdf wzięło udział 11[2] drużyn:
- Włochy
- Francja
- Belgia
- Hiszpania
- Holandia
- Niemcy Zachodnie
- Szwajcaria-Luksemburg
- Wielka Brytania
- Paris/Nord-est
- Centre-Midi
- Ouest/Sud-Ouest
Etapy
| Etap |
Data |
Trasa |
Dystans |
Zwycięzca |
| 1a |
25 czerwca |
Rouen – Wersal |
136,5 km |
André Darrigade |
| 1b |
25 czerwca |
Wersal |
ITT 28,5 km |
Jacques Anquetil |
| 2 |
26 czerwca |
Pontoise – Roubaix |
230,5 km |
André Darrigade |
| 3 |
27 czerwca |
Roubaix – Charleroi |
197,5 km |
Émile Daems |
| 4 |
28 czerwca |
Charleroi – Metz |
237,5 km |
Anatole Novak |
| 5 |
29 czerwca |
Metz – Strasburg |
221,0 km |
Louis Bergaud |
| 6 |
30 czerwca |
Strasburg – Belfort |
180,5 km |
Jef Planckaert |
| 7 |
1 lipca |
Belfort – Chalon-sur-Saône |
214,5 km |
Jean Stablinski |
| 8 |
2 lipca |
Chalon-sur-Saône – Saint-Étienne |
240,5 km |
Jean Forestier |
| 9 |
3 lipca |
Saint-Étienne – Grenoble |
230,0 km |
Charly Gaul |
| 10 |
4 lipca |
Grenoble – Turyn |
184,5 km |
Willy Vannitsen |
| 11 |
5 lipca |
Turyn – Antibes |
225,0 km |
Guido Carlesi |
| 12 |
6 lipca |
Antibes – Aix-en-Provence |
199,0 km |
Michel Van Aerde |
| 13 |
7 lipca |
Aix-en-Provence – Montpellier |
177,5 km |
André Darrigade |
|
8 lipca |
Dzień przerwy |
| 14 |
9 lipca |
Montpellier – Perpignan |
174,0 km |
Eddy Pauwels |
| 15 |
10 lipca |
Perpignan – Tuluza |
206,0 km |
Guido Carlesi |
| 16 |
11 lipca |
Tuluza – Superbagnères |
208,0 km |
Imerio Massignan |
| 17 |
12 lipca |
Luchon – Pau |
197,0 km |
Eddy Pauwels |
| 18 |
13 lipca |
Pau – Bordeaux |
207,0 km |
Martin Van Geneugden |
| 19 |
14 lipca |
Bergerac – Périgueux |
ITT 74,5 km |
Jacques Anquetil |
| 20 |
15 lipca |
Périgueux – Tours |
309,5 km |
André Darrigade |
| 21 |
16 lipca |
Tours – Paryż (Aleja Pól Elizejskich) |
252,5 km |
Robert Cazala |
Liderzy klasyfikacji po etapach