Tragizm

Maska tragiczna, element architektoniczny Théâtre du Vaudeville, Paryż, XIX wiek

Tragizm – jedna z najogólniejszych kategorii estetycznych obok kategorii piękno, komizm, wzniosłość[1]. Podstawę tragizmu stanowi sprzeczność, konflikt[2][3].

O tym, że konflikt wartości był tematem tragedii antycznej, wiadomo od czasów Arystotelesa[4], który zajmował się tragizmem jako kategorią estetyczną w swym traktacie Poetyka. Na tym dziele Arystotelesa opierała się myśl estetyczna Renesansu, klasycyzmu. Liczne twierdzenia Arystotelesa zachowują swoje znaczenie po dzień dzisiejszy. Zarówno Arystoteles, jak i jego kontynuatorzy klasycyści uważali, że przeżycie tragiczne zawiera litość i współczucie[5].

Tragizm oznacza konflikt równorzędnych wartości moralnych, w wyniku którego jednostka, działająca świadomie w imię wielkiego i szlachetnego celu, jest skazana na klęskę. Starcie równorzędnych racji moralnych (konflikt tragiczny) powoduje nieuchronną klęskę jednostki szlachetnej (zasadnicza cecha dramatu antycznego i klasycznego).

Do postaci tragicznych zaliczają się między innymi:

Zobacz też

Przypisy

Bibliografia