Tramwaje w Montpellier
| tramwaj | |
![]() | |
![]() Plan du tramway de Montpellier | |
| Państwo | |
|---|---|
| Lokalizacja | |
| Organizator |
Montpellier Agglomération |
| Operator |
TAM |
| Liczba linii |
4 |
| Lata funkcjonowania |
1880–1949 |
| Dzienna liczba pasażerów |
|
| Roczna liczba pasażerów |
66,3 mln (2018) |
| Infrastruktura | |
| Długość sieci |
72,8 km |
| Rozstaw szyn |
1435 mm |
| Napięcie zasilania |
750 V DC |
| Liczba przystanków |
104 |
| Tabor | |
| Liczba pojazdów |
98 |
| Strona internetowa | |


Tramwaje w Montpellier - sieć tramwajowa w mieście Montpellier w departamencie Hérault we Francji. Jest to druga sieć tramwajowa w tym mieście, pierwsza działała w latach 1880–1949. Obecna sieć zainaugurowała działanie w 2000 roku.
Historia
Pierwsza linia tramwaju konnego funkcjonowała w Montpellier w latach 1880–1883, lecz została zlikwidowana z powodu złego zarządzania. Następna została otwarta w roku 1897 a trzy lata później sieć liczyła już 5 linii[3]. Najpoważniejszy wypadek podczas istnienia tej sieci miał miejsce 16 grudnia 1943: tramwaj nr 5 nie zachował odpowiedniej prędkości i wypadł z szyn, co przyniosło 7 ofiar śmiertelnych i 22 rannych[4]. Ostatni tramwaj pożegnano 1 lutego 1949 a spółka RMT prowadziła odtąd wyłącznie komunikację autobusową[5].
Obecna sieć
Pierwsze prace nad nową siecią rozpoczęły się na początku lat 90. XX wieku a pierwsza propozycja zakładała zbudowanie trzech linii tramwajowych.
Pierwszą linię wybudowano pod koniec lat 90. a oddano do użytku 30 czerwca 2000 roku. Jej długość wynosiła 15,8 km, zawierała 28 przystanków i połączyła dzielnice Mosson i Odysseum, przebiegając przez centrum miasta[6]. W roku 2005 dokonano rozbudowy linii o 500 m[7]. Linia nr 2 ma 19 km i obsługuje 33 przystanki. Inauguracyjny kurs miał miejsce 16 grudnia 2006. Jej nieoficjalna nazwa to la ligne fleurie (linia ukwiecona) a tramwaje pomalowane są w charakterystyczne kwiatki[8].
20 grudnia 2025 uruchomiono linię nr 5 łaczącą Clapiers (osiedle mieszkaniowe na północy) z rondem Grés na południowym zachodnich obrzeżach Montpellier – obszary, które wcześniej były słabo skomunikowane z centrum miasta. Tramwaj zapewnia teraz lepszą dostępność do szpitala i ośrodka akademickiego, oraz obsługę miejscowości Montferrier-sur-Lez i Saint-Jean-de-Védas. Trasa ma 16 km i 27 przystanków; przejazd całą trasą zajmuje 45 minut. Tramwaje kursują co 6 do 12 minut, w zależności od pory dnia (docelowo co 7,5 minuty). Planuje się przewożenie 80 tys. pasażerów dziennie w 2026 roku. Budowa trwała 6 lat i znacząco przekroczono zakładany budżet[9].
Przypisy
- ↑ Montpellier L1. [dostęp 2011-11-18]. (ang.).
- ↑ Montpellier L2. [dostęp 2011-11-18]. (fr.).
- ↑ Données historiques; considérations techniques. [dostęp 2011-11-18]. (fr.).
- ↑ Le cheval, puis l'électricité. Le tramway à Montpellier a traversé le temps.... [dostęp 2011-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-28)]. (fr.).
- ↑ Historique de l'entreprise. [dostęp 2011-11-18]. (fr.).
- ↑ La ligne bleue de Mosson à Odysseum. [dostęp 2011-11-18]. (fr.).
- ↑ Ligne 1. [dostęp 2011-11-18].
- ↑ La Ligne fleurie de Saint Jean de Védas Centre à Jacou. [dostęp 2011-11-18]. (fr.).
- ↑ Przemysław Farsewicz: Francja. Montpellier przedłużyło tramwaj o nową linię. transport-publiczny.pl, 2026-01-05. [dostęp 2026-01-06]. (pol.).


