Tritlenek diboru

Tritlenek diboru

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) konst. tritlenek diboru, tlenek boru(3+), tlenek boru(III) Inne nazwy i oznaczenia Stocka tlenek boru(III) inne tlenek boru, bezwodnik borowy, dawniej: trójtlenek dwuboru
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwne, szkliste ciało stałe lub heksagonalne kryształy; higroskopijny[1]
Wzór Hilla	B2O3
Masa molowa	69,62 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	1303-86-2
PubChem	518682
SMILES B(=O)OB=O
InChI InChI=1S/B2O3/c3-1-5-2-4 InChIKey JKWMSGQKBLHBQQ-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Gęstość 2,55 g/cm³[1]; ciało stałe Rozpuszczalność w wodzie 2,2 g/100 g (20 °C)[1] w innych rozpuszczalnikach etanol[1] Temperatura topnienia 450 °C[1][2]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[2] Niebezpieczeństwo Zwroty H H360FD Zwroty P P201, P308+P313 NFPA 704[3] 0 2 0   Temperatura zapłonu niepalny[2] Numer RTECS ED7900000 Dawka śmiertelna LD50 3163 mg/kg (mysz, doustnie)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tritlenek diboru, nazwa Stocka: tlenek boru(III), B₂O₃ – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków kwasowych, w którym bor występuje na III stopniu utlenienia.

Tlenek boru otrzymuje się poprzez stapianie kwasu borowego i odparowanie wody.

Jest kruchym, higroskopijnym, bezbarwnym ciałem stałym występującym w dwóch odmianach – szklistej (o temperaturze mięknienia 209 °C) i krystalicznej (o temperaturze topnienia 450 °C).

Ma charakter kwasowy. W reakcji z wodą tworzy słaby kwas borowy:

W reakcji tlenku boru z tlenkami metali powstają metaborany, np.

Stosuje się go do produkcji szkła, dodatków do farb, otrzymywania boru oraz jako topnik do analizy glinokrzemianów zawierających fluorki.