Trzy stygmaty Palmera Eldritcha
![]() | |
| Autor | |
|---|---|
| Tematyka | |
| Typ utworu | |
| Wydanie oryginalne | |
| Miejsce wydania | |
| Język | |
| Data wydania | |
| Wydawca | |
| Pierwsze wydanie polskie | |
| Data wydania polskiego | |
| Wydawca | |
| Przekład | |
Trzy stygmaty Palmera Eldritcha (tyt. oryg. The Three Stigmata of Palmer Eldritch) – powieść napisana przez amerykańskiego pisarza science fiction, Philipa K. Dicka w roku 1964, w okresie jego największej aktywności twórczej, a wydana rok później. W książce, której akcja synchronicznie toczy się na Ziemi i w kolonii na Marsie, Dick nawiązuje do leitmotivu swojej twórczości – iluzoryczności życia. Co charakterystyczne dla tego autora, fabuła staje się pretekstem do rozważań filozoficznych i teologicznych.
Opis fabuły
Dick, zainteresowany wówczas narkotykami halucynogennymi, wokół nich zawiązuje fabułę utworu. Tytułowy Palmer Eldritch, tajemniczy przemysłowiec, który kilka lat wcześniej wyleciał na Proximę Centauri, wraca ze swojej wyprawy, przywożąc z otchłani kosmosu narkotyk Chew-Z, który – według samego Eldritcha – jest w stanie zapewnić zażywającemu go życie wieczne. „Bóg obiecuje życie wieczne. My je dajemy” – głosi jego hasło reklamowe. Leo Bulero, dzięki sprzedawaniu Can-D będący dotychczas monopolistą na rynku używek, obawia się, że jego dominacja może zostać zachwiana przez nowy produkt. Do rozwiązania zagadki wyznacza swojego zaufanego współpracownika, Barneya Mayersona, który w dalszej części książki musi się zmierzyć nie tylko z konkurencyjną korporacją, ale też z własnymi słabościami i problemami przeszłości.
Odbiór
W Polsce
W Fantastyce i futurologii (1972) omówił powieść Stanisław Lem, wskazując, że jest to jedna z najwybitniejszych powieści P.K. Dicka[1]. Na język polski książka została przetłumaczona przez Zbigniewa A. Królickiego. Pierwsze jej wydanie w języku polskim ukazało się w roku 1990 nakładem wydawnictwa Amber i zostało dobrze przyjęte. Od tego czasu powieść była wznawiana kilkukrotnie. Dzieło Amerykanina doczekało się w 2006 roku polskiej adaptacji scenicznej w reżyserii Jana Klaty, na deskach Teatru Starego w Krakowie, w której w rolę Leo Bulero wcielił się Jan Peszek, a w rolę Barneya Mayersona Hubert Zduniak[2].
Książkę zrecenzowali Janusz Bogucki ("Krzywe Koło Literatury", nr 1-2/1991, s. 7), Jacek Inglot („Feniks” (6) 2/91, s. 127-131 i ponownie "Odra", nr 12/1999, s. 135-136 - w rubryce "Książki pokupne") i Małgorzata Skórska ("Nowa Fantastyka", nr 1/1991, s. 69).
Przypisy
- ↑ Stanisław Lem Philip K. Dick, czyli fantomatyka mimo woli (fragment Fantastyki i futurologii, wyd. 2003
- ↑ Trzy stygmaty Palmera Eldritcha, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Przedstawienia) [dostęp 2024-04-01].
