Tsumcoryt
![]() okaz z Tsumeb w Namibii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
PbZn2(AsO4)2·2H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[2] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, krótkosłupkowy, blaszkowy[2] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[2] |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,870–1,960 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,050[1] pleochroizm: słaby; X = Z = jasnożółty; Y = żółty[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.CG.15[1] |
Tsumcoryt – bardzo rzadki minerał z gromady arsenianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[2][1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, krótkosłupkowym i blaszkowym[2]. Występuje w skupieniach ziemistych oraz promienistych[2]; także jako naskorupienia[2]. Jest minerałem kruchym i przeświecającym[2][1]. Posiada żółtą rysę oraz szklisty połysk[2][1].
Występowanie
Występuje w strefach utleniania kruszców bogatych w cynk i ołów[2]. Towarzyszą mu zwykle cerusyt, anglezyt, malachit, mimetezyt, kalcyt, kwarc, beudantyt, duftyt, adamin, smithsonit, fahleit oraz wulfenit[2][1].
Miejsce występowania
Występuje w Australii, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), na Węgrzech, Meksyku, Namibii (Tsumeb), Hiszpanii oraz USA (Nevada, Utah, Dakota Południowa)[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Tsumcorite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-10-24] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 52, ISBN 978-83-7073-816-7.
