Tużurek

Tużurek (z fr.: tout jour, co znaczy: cały dzień), anglez – rodzaj okrycia męskiego podobnego do żakietu, o wyciętych i zaokrąglonych połach, z dwurzędowym, lub jednorzędowym zapięciem i wykładanym kołnierzem, kieszonką na lewej piersi oraz kieszeniami z patkami. Mógł mieć wąskie mankiety przy rękawach, zapinany był na 4-5 guzików. Kołnierz sięgał górnego guzika na piersiach.

Ten noszony na co dzień rodzaj marynarki pojawił się w męskiej garderobie w latach 40. XIX wieku, w tzw. okresie biedermeieru. Widywany był jeszcze na początku XX wieku, jednak w latach 30. uważany był już za ubiór staroświecki.

Tużurek był noszony ze spodniami oraz kamizelką z tej samej tkaniny, lub z tkanin w kontrastujących kolorach – najczęściej materiałów wełnianych, a także z cylindrem, a później filcowym melonikiem.

Czarny kolor tużurka był tradycyjnie zarezerwowany dla lekarzy udających się z wizytą do chorych, lecz nie jest to stała reguła.

Był on ulubionym ubiorem Stanisława Wyspiańskiego.

• Małgorzata Możdżyńska-Nawotka: O modach i strojach. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2004. ISBN 83-7023-926-9.
• Małgorzata Szubert: Leksykon rzeczy minionych i przemijających. Warszawa: Muza SA, 2003. ISBN 83-7319-138-0.