Twierdza Wodna w Jesioniku
 nr rej. ÚSKP 24391/8-940 | |
 Twierdza Wodna w Jesioniku | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj | |
| Miejscowość | |
| Typ budynku | |
| Rozpoczęcie budowy |
XIII w. |
| Ważniejsze przebudowy |
XVIII w. |
Położenie na mapie Czech  | |
Położenie na mapie kraju ołomunieckiego  | |
 50°13′47″N 17°12′25″E/50,229722 17,206944 | |
Twierdza Wodna w Jesioniku (cz. Vodní tvrz Jeseník) – zabytkowa[1], gotycka twierdza wodna położona na Zámecké náměstí w Jesioniku, w Czechach, przebudowana w XVIII w. na zamek.
Twierdza założona została jako wieża mieszkalna w połowie XIII w., kiedy następowało tworzenie osiedli i powstawało miasto. Początkowo była własnością szlachty, później biskupów wrocławskich, którzy ostatecznie nabyli posiadłość w 1547. Pozostała jedyną fortyfikacją w Jesioniku, bo miasto nie uzyskało prawa do budowy murów obronnych[2]. Na przełomie XV i XVI w. rozebrano wieżę, w czasie wojny trzydziestoletniej (1618–1648) twierdza była bezskutecznie oblegana przez Szwedów[3]. W 1727 r. została strawiona przez pożar[4]. Dzięki biskupowi Franzowi Ludwigowi von Pfalz-Neuburg (1683−1732), po 1730 r. obiekt został odbudowany w obecnej formie. Pod koniec XVIII w. pracował tutaj jako starosta okręgu Jesionika Karl Ditters von Dittersdorf, austriacki kompozytor.
Twierdza pozostawała w rękach archidiecezji wrocławskiej aż do końca II wojny światowej, kiedy to utworzono w niej tymczasowy magazyn konfiskat wojennych, następnie muzeum powiatowe. Od 1958 r. budynek jest chroniony jako zabytek kultury[5]. W latach 1970–1982 twierdza przeszła gruntowną renowację. Obecnie mieści Muzeum Historii Ziemi Jesenickiej.
Tablica K.D. Dittersdorfa