Twierdzenie Noether

Pierwsza strona artykułu „Invariante Variationsprobleme” (1918), w którym Noether dowiodła swojego twierdzenia.

Twierdzenie Noether – twierdzenie udowodnione przez Emmy Noether, dotyczące związku zasad zachowania z symetriami ciągłymi[1]. Ma fundamentalne znaczenie w fizyce.

Symetrie ciągłe, grupy symetrii, generatory, grupy Liego

  1. Symetrie ciągłe to np. obroty, translacje.
  2. Symetrie tworzą grupę.
  3. Każda symetria jest opisana jednym parametrem i jednym generatorem.
  4. Generatory grupy symetrii tworzą grupę, tzw. grupę Liego.

Spośród grup symetrii ważną rolę w fizyce odgrywają:

  • grupa obrotów w przestrzeni euklidesowej SO(n)
  • grupa translacji w przestrzeni euklidesowej
  • grupa transformacji ortogonalnych w przestrzeni euklidesowej O(n)
  • grupa Lorentza obrotów w przestrzeni pseudoeuklidesowej
  • grupa Poincarégo
  • grupa przekształceń unitarnych U(n) oraz SU(n).

Twierdzenie Noether

Każda ciągła symetria praw fizyki, czyli taka, która nie zmienia

  • równań opisujących prawa fizyki
  • lub działania S, tj. wielkości definiowanej przez mechanikę Lagrange’a generuje tyle praw zachowania, ile jest
  • niezależnych parametrów opisujących daną grupę Liego lub
  • generatorów grupy Liego.

Symetrie dyskretne

Symetrie dyskretne mogą generować prawa zachowania (np. symetria inwersji generuje zachowanie parzystości ), ale nie muszą (np. inwersja w czasie nie generuje prawa zachowania).

Przykład: symetrie ciągłe

W mechanice klasycznej obowiązują np. zasady zachowania energii, pędu i momentu pędu. Te trzy zasady można traktować jako konsekwencje odpowiednich symetrii:

  1. Zasada zachowania energii wynika z niezmienniczości działania względem przesunięcia w czasie: jeżeli działanie S opisujące dany ruch układu nie zależy od czasu, to energia układu jest zachowana. Jeżeli natomiast układ absorbuje lub emituje energię, to wówczas działanie jest funkcją czasu – w konsekwencji energia układu zmienia się.
  2. Zasada zachowania pędu odzwierciedla niezmienniczość działania S (oraz równań ruchu opisujących układ) względem przesunięcia układu w przestrzeni. Gdy rozpatrujemy translacje w przestrzeni Minkowskiego, to zasadę zachowania pędu określa się jako zachowanie tensora energii-pędu.
  3. Zasada zachowania momentu pędu wiąże się z niezmienniczością działania S (oraz równań ruchu opisujących układ) względem obrotu układu. Jeśli obroty rozpatrujemy w przestrzeni Minkowskiego, to zasada ta oznacza zachowanie całkowitego momentu pędu, tzn. włącznie ze spinowym (Patrz np. równanie Diraca, operator spinu)
  4. Zasada zachowanie ładunku wynika z niezmienniczości funkcji falowej elektronu względem transformacji cechowania, takiej że:

Transformacje generowane są przez ciągły kąt Istnieje więc jeden generator, który tworzy prostą grupę Liego jednowymiarowych macierzy unitarnych Gdy zmiana kąta w czasie i przestrzeni nie zmienia podstawowych praw fizyki, to lokalna grupa cechowania wskazuje na istnienie fundamentalnego oddziaływania elektromagnetycznego.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Noether twierdzenie, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-08-07].

Linki zewnętrzne