Tyler Pope

Tyler Pope (ur. 1977^[4]) – amerykański muzyk, kompozytor i producent muzyczny, w latach 1996–2010 gitarzysta zespołu dance-punkowego !!! (Chk Chk Chk), a od 2004 roku basista grupy LCD Soundsystem

Pope był gitarzystą założonego w 1990 roku Rancho Cordova w Kalifornii posthardcore’owego zespołu The Yah Mos^[5][1]. W 1993 roku wydał wspólnie z zespołem minialbum Right On, rok później Off Your Parents E.P.^[6][7][8], a w 2001 roku ich jedyny album studyjny Undefeated, który powstał już w połowie lat 90. XX wieku^[9][10].

W latach 1996–2005 był gitarzystą pochodzącego z Sacramento zespołu indie electronic / dance-punkowego Out Hud. W 2002 roku wydał album S.T.R.E.E.T. D.A.D., a w 2005 roku Let Us Never Speak of It Again i jeszcze w tym samym roku grupa zakończyła działalność^[11].

W 1996 roku w Sacramento powstał zespół dance-punkowy !!! (Chk Chk Chk), którego Pope został gitarzystą, a pierwotnie prócz niego w skład grupy wchodzili: wokalista Nic Offer, gitarzysta Mario Andreoni, trębacz Dan Gorman, basista Justin Van Der Volgen, saksofonista Allan Wilson oraz perkusiści Mikel Gius i Jason Racine. W tym czasie pozostawał jeszcze członkiem Out Hud, a obydwa zespoły wydały w 1999 roku wspólny minialbum Lab Series Vol. 2. W 2000 roku ukazał się debiutancki album !!! o tej samej nazwie, a następnie pojawiły się: w 2004 roku Louden Up Now, trzy lata później Myth Takes, a w 2010 roku Strange Weather, Isn’t It?^[1]. Będąc członkiem !!!, przeprowadził się do Nowego Jorku^[12]. Z zespołem związany był do 2010 roku, a jego miejsce zajął basista Rafael Cohen^[1].

Jeszcze jako członek !!!^[13], w 2004 roku został basistą zespołu LCD Soundsystem^[14][15][2], wydając wspólnie do 2017 roku wszystkie cztery albumy: LCD Soundsystem (2005), Sound of Silver (2007), This Is Happening (2010) i American Dream (2017)^[16]. Gdy zespół zrobił sobie dłuższą przerwę z powodu pandemii COVID-19, frontman James Murphy zachęcił go do pracy nad własnym materiałem^[3]. Pope zaczął karierę solową, tworząc muzykę przy użyciu jedynie automatu perkusyjnego i syntezatora^[17]. Za sprawą swojej byłej żony, z zawodu DJ-ki, zamieszkał w Berlinie^[3]. Tam też w 2020 roku wydał swój pierwszy solowy minialbum Nur Weil Ich Kann nakładem wydawnictwa Interference Pattern Records^[18] specjalizującego się w eksperymentalnej elektronice, które Pope założył w 2018 roku^[19]. Każdy z utworów debiutanckiej EP-ki skomponował wokół pojedynczego schematu perkusyjnego, a promował go tytułowy singel wraz z teledyskiem do niego w reżyserii Doireann O’Malley i Bertranda Flaneta^[15]. 11 listopada 2022 roku ukazał się minialbum Make Each Other Happy^[20][21], a 10 listopada 2023 roku trzecia EP-ka Pay Attention to the Bass^[22][23], którą promował m.in. utwór „Why Must I” wraz z teledyskiem do niego nakręconego przez jego przyjaciela Nata Fowlera w bunkrze przeciwatomowym pod Berlinem^[24], a także „Ananas” z klipem powstałym we współpracy z nowojorskim artystą tanecznym José Lapaz-Rodriguezem^[25].

Współpracował także z innymi muzykami i zespołami, przeważnie jako muzyk gościnny (gitarzysta i basista) bądź kompozytor, a byli to m.in.: Cake (Prolonging The Magic; 1998^[26], Comfort Eagle; 2001^[27] i Pressure Chief; 2004^[28]), The Jon Spencer Blues Explosion (Crunchy, Pt. 1; 2005), Spank Rock (m.in. FabricLive.33; 2007), Hercules and Love Affair (m.in. Hercules and Love Affair; 2008)^[29], Amanda Blank (I Love You; 2009)^[30], The Defendants (The Defendants; 2010)^[31]; Pantha du Prince (Black Noise; 2010), Justus Köhncke (Justus Köhncke & the Wonderful Frequency Band; 2013), Mixhell (Spaces; 2013), Mutant Beat Dance (Mutant Beat Dance; 2018)^[29] czy Afriqua (Colored; 2019)^[32].

• Tyler Pope w bazie AllMusic (ang.)
• Tyler Pope w bazie Discogs.com (ang.)