Tymon Chmielecki
| Arcybiskup tytularny Tres Tabernae | |||
| |||
| Data i miejsce urodzenia |
29 listopada 1965 | ||
|---|---|---|---|
| Nuncjusz apostolski w Gwinei i Mali | |||
| Okres sprawowania |
2019–2022 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Inkardynacja |
diecezja toruńska (pierwotnie diecezja chełmińska) | ||
| Prezbiterat |
26 maja 1991 | ||
| Nominacja biskupia |
26 marca 2019 | ||
| Sakra biskupia |
13 maja 2019 | ||
| Data konsekracji |
13 maja 2019 |
|---|---|
| Miejscowość |
Watykan |
| Miejsce | |
| Konsekrator | |
| Współkonsekratorzy |
Tymon Tytus Chmielecki[1] (ur. 29 listopada 1965 w Toruniu) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie historii, doktor obojga praw, arcybiskup, nuncjusz apostolski w Gwinei i Mali w latach 2019–2022.
Życiorys
Urodził się 29 listopada 1965 w Toruniu. W 1987 ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Bydgoszczy w klasie wiolonczeli prof. Romana Sucheckiego. Odbył tournée koncertowe m.in. z Filharmonią Pomorską i Państwową Orkiestrą Kameralną w Toruniu[2]. W 1992 na Wydziale Kościelnych Nauk Historycznych i Społecznych Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie uzyskał doktorat z nauk humanistycznych na podstawie dysertacji Dwutomowy graduał cysterski ms. 118 119 z Biblioteki Seminarium Duchownego w Peplinie w świetle europejskiej i polskiej tradycji liturgiczno-muzycznej. Studium źródłoznawcze[3]. Był alumnem Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie i Papieskiego Wyższego Seminarium Rzymskiego[2]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 26 maja 1991 w Bazylice św. Piotra w Watykanie papież Jan Paweł II[4]. Inkardynowany został do diecezji chełmińskiej, po utworzeniu diecezji toruńskiej w 1992 został włączony do jej prezbiterium[1]. Studiował na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie, gdzie w 1995 uzyskał doktorat obojga praw[2]. Habilitację w zakresie historii Kościoła i historii powszechnej uzyskał w 1999 na Wydziale Nauk Historycznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu na podstawie rozprawy Gruziński katolizycm w XIX i na pocz. XX w. w świetle archiwów watykańskich[3]. Kształcił się również w Papieskiej Akademii Kościelnej[2].
Pracował jako asystent nuncjatury w Armenii, Azerbejdżanie i Gruzji w latach 1995–1996. Następnie był sekretarzem nuncjatur w Armenii, Azerbejdżanie i Gruzji w latach 1996–1997, w Gwinei-Bissau, na Wyspach Zielonego Przylądka, w Mali, Mauretanii i Senegalu w latach 1997–1999, w Austrii w latach 1999–2000, na Ukrainie w latach 2000–2003, w Kazachstanie, Kirgistanie, Tadżykistanie i Uzbekistanie w latach 2003–2004 oraz w Brazylii w latach 2004–2005[5]. W latach 2005–2019[5] był pracownikiem Sekcji ds. Relacji z Państwami Sekretariatu Stanu[2], najpierw na stanowisku radcy nuncjatury II klasy, a od 2008 radcy nuncjatury I klasy[5]. W 1998 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości, a w 2011 prałata honorowego Jego Świątobliwości[5].
26 marca 2019 papież Franciszek mianował go nuncjuszem apostolskim w Gwinei i Mali oraz arcybiskupem tytularnym Tres Tabernae[6]. Święcenia biskupie otrzymał 13 maja 2019[1] w Bazylice św. Piotra w Watykanie[4]. Udzielił mu ich kardynał Pietro Parolin, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, któremu asystowali arcybiskup Paul Gallagher, sekretarz ds. relacji z państwami w Sekretariacie Stanu, i Andrzej Suski, emerytowany biskup diecezjalny toruński[4]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa Έσχατος και διάκονος (Ostatni i sługa)[7]. 2 lutego 2022 został mianowany jego następca na stanowisku nuncjusza apostolskiego w Mali[8][1], a 12 listopada 2022 w Gwinei[9].
Przypisy
- 1 2 3 4 Tymon Chmielecki. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2026-02-15]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Ks. prał. Tymon Chmielecki nuncjuszem apostolskim w Gwinei i Mali. diecezja-torun.pl, 2019-03-26. [dostęp 2026-02-15].
- 1 2 Tymon Chmielecki. nauka-polska.pl. [dostęp 2026-02-15].
- 1 2 3 Święcenia biskupie prał. Tymona Chmieleckiego w Watykanie. ekai.pl, 2019-05-14. [dostęp 2026-02-15].
- 1 2 3 4 Diplomaten des Hl. Stuhls. apostolische-nachfolge.de. [dostęp 2026-02-15]. (niem.).
- ↑ Nomina del Nunzio Apostolico in Guinea e in Mali. press.vatican.va, 2019-03-26. [dostęp 2019-03-26]. (wł.).
- ↑ Dziękczynienie abpa Chmieleckiego za dar święceń. diecezja-torun.pl, 2019-06-01. [dostęp 2026-02-15].
- ↑ Nomina del Nunzio Apostolico in Mali. press.vatican.va, 2022-02-02. [dostęp 2022-02-02]. (wł.).
- ↑ Nomina del Nunzio Apostolico in Guinea. press.vatican.va, 2022-11-12. [dostęp 2026-02-15]. (wł.).
Linki zewnętrzne
- Tymon Chmielecki [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2019-03-26] (ang.).