Uniwersytet w Ferrarze
 | |
 | |
| Dewiza |
Ex labore fructus |
|---|---|
| Data założenia |
1391 |
| Typ |
państwowy |
| Państwo | |
| Adres |
Via Savonarola, 9, 44121 Ferrara FE |
| Liczba pracowników |
600 |
| Liczba studentów |
28522 (2023) |
| Rektor |
Laura Ramaciotti |
| Drużyna sportowa |
CUS Ferrara |
Położenie na mapie Włoch  | |
 44°50′00,06″N 11°37′35,36″E/44,833350 11,626490 | |
| Strona internetowa | |
Uniwersytet w Ferrarze (wł. Università di Ferrara) – jest publiczym uniwersytetem w Ferrarze, w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania. Został założony w 1391 roku przez ówczesnego władcę miasta, księcia Alberta z rodu Este za pozwoleniem papieża Bonifacego IX, który jest tym samym jednym z najstarszych uniwersytetów we Włoszech[1].
Historia
W pierwszych dekadach XV wieku istnienie Uniwersytetu sprzyjała napływowi do miasta intelektualistów i myślicieli, cudzoziemców, pieniędzy, a w konsekwencji handlu, co zwiększyło jego sławę i prestiż. Były to czasy Nicolò da Longo, znanego jako Leonicenus, lekarza, filozofa i matematyka, Giovanniego Manardo. W ich ślady poszli Gabrielle Falloppio i Giovanni Battista Canani, autorzy cennych studiów anatomicznych, oraz Andreas Vesalius, późniejszy lekarz Karola V Habsburga[1].
Po ukończeniu studiów w Padwie i Bolonii, Mikołaj Kopernik przybył do Ferrary w 1503 roku i 31 maja uzyskał stopień naukowy z prawa kanonicznego. Oprócz Kopernika, innymi wybitnymi studentami i wykładowcami Uniwersytetu Este byli Teofrast Bombast von Hoenheim, znany jako Paracelsus, uczeń Leonicena i Manarda, który pozostawił niezatarty ślad w historii medycyny. Wśród wykładowców znaleźli się, oprócz już wymienionych, Celio Calcagnini, matematyk, literat, poeta i filozof, Andrea Alciato, prawnik z Mediolanu, który został wezwany do Ferrary, oraz Antonio Musa Brassavola, autor „Examen Omnium Simplicium Medicamentorum”, podstawowego dzieła z zakresu badań botanicznych tamtych czasów, opisującego ponad dwa tysiące roślin i ich względne właściwości lecznicze[1][2].
W 1598 roku Uniwersytet znalazł się pod wpływami papieskimi w Państwie Kościelnym[1].
Okres napoleoński
Wydarzenia historyczne końca XVIII wieku, po rewolucji francuskiej, nadały nowy impuls uniwersytetowi. W 1797 roku samorządy lokalne zostały zastąpione przez rząd Republiki Cispadańskiej, która połączyła się z Republiką Cisalpińską. Jednym z pierwszych posunięć wprowadzonych przez ten nowy rząd centralny było utworzenie katedry „Prawa Konstytucyjnego Cispadańskiego i Powszechnego Prawa Publicznego”, pierwszej w Europie. Katedrę powierzono księdzu, don Giuseppe Compagnoniemu z Lugo, sekretarzowi rządu, który zaproponował kolory zielony-biały-czerwony dla flagi republiki[1].
XX i XXI wiek
Po zjednoczeniu Włoch uniwersytet stał się uniwersytetem wolnym i w pierwszej dekadzie XX wieku studiowało na nim ponad pięciuset studentów. W tym czasie Uniwersytet obejmował Wydziały Prawa, Nauk Ścisłych, dwuletnie studia inżynierskie oraz Szkołę Farmacji (później Wydział). Następnie utworzono Wydział Lekarski, Wydział Nauk Ścisłych i Wydział Farmacji, a w 1968 roku utworzono Wydział Pedagogiczny[1].
Katedry
Aktualnie zapisanych jest na uniwersytet w Ferrarze ok. 25 000 studentów. Posiada on trzynaście katedr[3]:
- Architektura
- Nauki chemiczne, farmaceutyczne i rolnicze
- Ekonomia i zarządzanie
- Inżynieria
- Nauki o środowisku i profilaktyce
- Nauki humanistyczne
- Prawo
- Nauki o życiu i biotechnologie
- Matematyka i informatyka
- Nauki medyczne
- Neuronauki i rehabilitacja
- Fizyka i nauki o Ziemi
- Medycyna translacyjna
Uniwersytet oferuje szeroki zakres studiów licencjackich, magisterskich i doktoranckich w dziedzinie nauk ścisłych i humanistycznych. Niektóre obiekty znajdują się w nowoczesnych budynkach, takich jak Centrum Chemii/Biomedycyny i Centrum Nauki/Technologii, podczas gdy inne mieszczą się w prestiżowych budynkach o wartości artystycznej i historycznej[4].
Sport
Uniwersyteckie Centrum Sportowe w Ferrarze(FERRARA UNIVERSITY SPORTS CENTER) jest amatorskim stowarzyszeniem sportowym uznanym przez uniwersytet, którego zadaniem jest promowanie i organizowanie studenckich zajęć sportowych[5].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Our history.. unife.it. [dostęp 2025-10-23]. (ang.).
- ↑ E. H. F. Meyer: Geschichte der Botanik. Band 4. S. 237-239.. books.google.de. [dostęp 2025-10-23]. (ang.).
- ↑ Research within Departments. unife.it. [dostęp 2025-10-25]. (ang.).
- ↑ About Universita' degli Studi di Ferrara. topuniversities.com. [dostęp 2025-10-25]. (ang.).
- ↑ FERRARA UNIVERSITY SPORTS CENTER [online], cusb.unibo.it [dostęp 2025-10-25] (ang.).