Uran XXVIII
 Zdjęcie odkrycia S/2025 U 1 (zakreślony) wykonane przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba, 2 lutego 2025 roku | |
| Planeta | |
|---|---|
| Odkrywca |
Maryame El Moutamid |
| Data odkrycia |
2 lutego 2025 |
| Tymczasowe oznaczenie |
S/2025 U 1 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka |
56 250 ± 250 km |
| Okres obiegu |
0,402 dnia |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety |
≈ 0° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa |
8 – 10 km |
| Albedo |
0,05 – 0,10 |
Uran XXVIII – jeden z najmniejszych znanych księżyców Urana, o szacowanej średnicy od 8 do 10 kilometrów[1]. 19 sierpnia 2025 roku ogłoszono odkrycie księżyca przez zespół astronomów kierowany przez Maryame El Moutamid, który zidentyfikował księżyc na zdjęciach wykonanych 2 lutego 2025 roku za pomocą instrumentu NIRCam Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba; nadano mu oznaczenie S/2025 U 1[2].
Księżyc ten krąży wokół Urana w odległości około 56 250 kilometrów od jego centrum, między orbitami Ofelii i Bianki, z okresem orbitalnym wynoszącym 9,6 godziny[1]. Podobnie jak inne wewnętrzne księżyce tej planety porusza się po niemal kołowej orbicie w płaszczyźnie równikowej Urana[1]. Z uwagi na niewielkie rozmiary księżyc jest niezwykle słabo widoczny, a jego jasność pozorna w paśmie bliskiej podczerwieni wynosi 25,5 magnitudo, co sprawia, że jest zbyt słaby, aby mógł zostać dostrzeżony przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a czy sondę Voyager 2[1].
Orbita
Uran XXVIII jest czternastym znanym członkiem grupy wewnętrznych księżyców Urana, obejmującej niewielkie księżyce krążące wewnątrz orbit pięciu największych księżyców planety (Mirandy, Ariela, Umbriela, Tytanii i Oberona)[2]. Jego orbita jest niemal kołowa i jest ona położona w płaszczyźnie równikowej Urana oraz przebiega w odległości około 56 250 kilometrów od jego centrum z okresem orbitalnym wynoszącym 9,6 godziny[1]. Uran XXVIII znajduje się poza głównym systemem pierścieni Urana, pomiędzy orbitami Ofelii i Bianki[2]. Zdaniem odkrywczyni, Maryame El Moutamid, niemal kołowa orbita wskazuje, że księżyc powstał w pobliżu swojego obecnego położenia[2].
