Urmas Paet
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
20 kwietnia 1974 |
|---|---|
| Minister spraw zagranicznych Estonii | |
| Okres |
od kwietnia 2005 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca |
Anne Sulling (p.o.) |
| Minister kultury Estonii | |
| Okres |
od kwietnia 2003 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik |
Margus Allikmaa |
| Następca |
Raivo Palmaru |
| Odznaczenia | |
Urmas Paet (ur. 20 kwietnia 1974 w Tallinnie) – estoński polityk, minister spraw zagranicznych w latach 2005–2014, minister kultury w latach 2003–2005, parlamentarzysta krajowy i europejski.
Życiorys
W 1996 ukończył nauki polityczne na Uniwersytecie w Tartu, odbył też kurs stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie w Oslo. Podczas studiów rozpoczął pracę jako dziennikarz. W latach 1991–1994 pracował w estońskim radiu. Od września 1994 do sierpnia 1999 był redaktorem i dziennikarzem politycznym w dzienniku „Postimees”.
W 1999 zaangażował się w działalność polityczną w ramach Estońskiej Partii Reform. Od września do listopada 1999 pełnił funkcję doradcy tego ugrupowania. W 1999 po raz pierwszy został radnym Tallinna, do 2003 stał na czele administracji dzielnicy Nõmme.
Od kwietnia 2003 do kwietnia 2005 zajmował stanowisko ministra kultury w rządzie premiera Juhana Partsa. 13 kwietnia 2005 został ministrem spraw zagranicznych w gabinecie Andrusa Ansipa. Zachował to stanowisko w kolejnym rządzie tego premiera, powołanym po wyborach parlamentarnych i zaprzysiężonym w kwietniu 2007. W 2011 został posłem do Riigikogu XII kadencji, jednocześnie w kwietniu tego samego roku po raz kolejny objął tekę ministra spraw zagranicznych. Utrzymał to stanowisko również w powołanym w marcu 2014 rządzie Taaviego Rõivasa.
Zakończył urzędowanie w związku z objęciem w listopadzie 2014 mandatu posła do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji w miejsce Andrusa Ansipa[1]. W 2019 został wybrany do Europarlamentu IX kadencji[2].
W 2019 i 2023 ponownie uzyskiwał mandat poselski do estońskiego parlamentu[3][4] (jednak rezygnował z jego objęcia). W 2024 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach europejskich[5].
Życie prywatne
Urmas Paet jest żonaty, ma dwoje dzieci.
Odznaczenia
- Order Herbu Państwowego III klasy (2012)[6]
- Krzyż Zasługi MSZ (2020)[7]
- Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania, 2007)[8]
- Krzyż Wielki Orderu Leopolda II (Belgia, 2008)[9]
- Wielki Oficer Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa, 2009)[10]
- Honorary Companion with Breast Star Narodowego Orderu Zasługi (Malta, 2012)[11]
- Medal Rady Bałtyckiej (Rada Bałtycka, 2014)[12]
Przypisy
- ↑ Urmas Paet [online], europarl.europa.eu [dostęp 2022-08-06].
- ↑ Rõivas not going to Brussels, admits Isamaa did better than expected [online], err.ee, 27 maja 2019 [dostęp 2022-08-06] (ang.).
- ↑ Elected members of the Riigikogu, rk2019.valimised.ee, 4 marca 2019 [zarchiwizowane 2019-03-04] (ang.).
- ↑ Elected members of the Riigikogu, rk2023.valimised.ee, 6 marca 2023 [zarchiwizowane 2023-03-06] (ang.).
- ↑ Voting and election result, ep2024.valimised.ee, 10 czerwca 2024 [zarchiwizowane 2024-06-09] (ang.).
- ↑ Bearers of Decorations – Urmas Paet – Riigivapi III klassi teenetemärk [online], president.ee [dostęp 2026-07-21] (ang.).
- ↑ Välisministeerium andis esmakordselt välja teeneteristid [online], vm.ee, 20 lutego 2020 [dostęp 2026-07-21] (est.).
- ↑ Real Decreto 911/2007, de 9 de julio, por el que se concede la Gran Cruz de la Orden de Isabel la Católica al señor Urmas Paet, Ministro de Asuntos Exteriores de la República de Estonia [online], boe.es, 10 lipca 2007 [dostęp 2025-11-12] (hiszp.).
- ↑ Välisriigi antud teenetemärk – Urmas Paet – Belgia Kuningriigi Leopold II ordeni suurristi kavaler [online], president.ee [dostęp 2026-07-21] (est.).
- ↑ Ordeņu kapitula paziņojums Par Triju Zvaigžņu ordeņa piešķiršanu [online], vestnesis.lv, 7 kwietnia 2009 [dostęp 2026-07-21] (łot.).
- ↑ PAST RECIPIENTS OF HONORARY MEMBERSHIP IN THE NATIONAL ORDERS AND DATE OF CONFERMENT [online], opm.gov.mt, sierpień 2023 [dostęp 2025-10-20] (ang.).
- ↑ People Awarded with the Medal of the Baltic Assembly, 2002 to 2023 [online], baltasam.org [dostęp 2025-06-11] (ang.).
Bibliografia
- Foreign Minister Urmas Paet [online], vm.ee [zarchiwizowane z adresu 2014-03-28] (ang.).


