Urmas Paet

Urmas Paet
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

20 kwietnia 1974
Tallinn

Minister spraw zagranicznych Estonii
Okres

od kwietnia 2005
do listopada 2014

Przynależność polityczna

Estońska Partia Reform

Poprzednik

Rein Lang

Następca

Anne Sulling (p.o.)

Minister kultury Estonii
Okres

od kwietnia 2003
do kwietnia 2005

Przynależność polityczna

Estońska Partia Reform

Poprzednik

Margus Allikmaa

Następca

Raivo Palmaru

podpis
Odznaczenia
Order Herbu Państwowego III Klasy (Estonia) Krzyż Zasługi MSZ (Estonia) Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Wielki Krzyż Orderu Leopolda II (Belgia) Order Trzech Gwiazd II klasy (Łotwa) Narodowy Order Zasługi II klasy (Malta) Medal Rady Bałtyckiej

Urmas Paet (ur. 20 kwietnia 1974 w Tallinnie) – estoński polityk, minister spraw zagranicznych w latach 2005–2014, minister kultury w latach 2003–2005, parlamentarzysta krajowy i europejski.

Życiorys

W 1996 ukończył nauki polityczne na Uniwersytecie w Tartu, odbył też kurs stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie w Oslo. Podczas studiów rozpoczął pracę jako dziennikarz. W latach 1991–1994 pracował w estońskim radiu. Od września 1994 do sierpnia 1999 był redaktorem i dziennikarzem politycznym w dzienniku „Postimees”.

W 1999 zaangażował się w działalność polityczną w ramach Estońskiej Partii Reform. Od września do listopada 1999 pełnił funkcję doradcy tego ugrupowania. W 1999 po raz pierwszy został radnym Tallinna, do 2003 stał na czele administracji dzielnicy Nõmme.

Od kwietnia 2003 do kwietnia 2005 zajmował stanowisko ministra kultury w rządzie premiera Juhana Partsa. 13 kwietnia 2005 został ministrem spraw zagranicznych w gabinecie Andrusa Ansipa. Zachował to stanowisko w kolejnym rządzie tego premiera, powołanym po wyborach parlamentarnych i zaprzysiężonym w kwietniu 2007. W 2011 został posłem do Riigikogu XII kadencji, jednocześnie w kwietniu tego samego roku po raz kolejny objął tekę ministra spraw zagranicznych. Utrzymał to stanowisko również w powołanym w marcu 2014 rządzie Taaviego Rõivasa.

Zakończył urzędowanie w związku z objęciem w listopadzie 2014 mandatu posła do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji w miejsce Andrusa Ansipa[1]. W 2019 został wybrany do Europarlamentu IX kadencji[2].

W 2019 i 2023 ponownie uzyskiwał mandat poselski do estońskiego parlamentu[3][4] (jednak rezygnował z jego objęcia). W 2024 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach europejskich[5].

Życie prywatne

Urmas Paet jest żonaty, ma dwoje dzieci.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Urmas Paet [online], europarl.europa.eu [dostęp 2022-08-06].
  2. ↑ Rõivas not going to Brussels, admits Isamaa did better than expected [online], err.ee, 27 maja 2019 [dostęp 2022-08-06] (ang.).
  3. ↑ Elected members of the Riigikogu, rk2019.valimised.ee, 4 marca 2019 [zarchiwizowane 2019-03-04] (ang.).
  4. ↑ Elected members of the Riigikogu, rk2023.valimised.ee, 6 marca 2023 [zarchiwizowane 2023-03-06] (ang.).
  5. ↑ Voting and election result, ep2024.valimised.ee, 10 czerwca 2024 [zarchiwizowane 2024-06-09] (ang.).
  6. ↑ Bearers of Decorations – Urmas Paet – Riigivapi III klassi teenetemärk [online], president.ee [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  7. ↑ Välisministeerium andis esmakordselt välja teeneteristid [online], vm.ee, 20 lutego 2020 [dostęp 2026-07-21] (est.).
  8. ↑ Real Decreto 911/2007, de 9 de julio, por el que se concede la Gran Cruz de la Orden de Isabel la Católica al señor Urmas Paet, Ministro de Asuntos Exteriores de la República de Estonia [online], boe.es, 10 lipca 2007 [dostęp 2025-11-12] (hiszp.).
  9. ↑ Välisriigi antud teenetemärk – Urmas Paet – Belgia Kuningriigi Leopold II ordeni suurristi kavaler [online], president.ee [dostęp 2026-07-21] (est.).
  10. ↑ Ordeņu kapitula paziņojums Par Triju Zvaigžņu ordeņa piešķiršanu [online], vestnesis.lv, 7 kwietnia 2009 [dostęp 2026-07-21] (łot.).
  11. ↑ PAST RECIPIENTS OF HONORARY MEMBERSHIP IN THE NATIONAL ORDERS AND DATE OF CONFERMENT [online], opm.gov.mt, sierpień 2023 [dostęp 2025-10-20] (ang.).
  12. ↑ People Awarded with the Medal of the Baltic Assembly, 2002 to 2023 [online], baltasam.org [dostęp 2025-06-11] (ang.).

Bibliografia