Veszelyit

Veszelyit

Veszelyit z Montany
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	(Cu,Zn)2Zn(PO4)(OH)3·2H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	3,5–4[1][2]
Przełam	nieregularny[2]
Łupliwość	wyraźna/dobra wg {001} i {110}[1]
Pokrój kryształu	masywny, ziarnisty, tabularny, pryzmatyczny[3]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,4 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	zielona, zielononiebieska, niebieska, ciemnoniebieska[1]
Rysa	zielona, niebieska[1][2]
Połysk	szklisty[1]
Współczynnik załamania	1,618–1,695 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,040–0,055[1] dyspersja (optyka): słaba do silnej[4] pleochroizm: Z = niebieski X = zielonkawo-niebieski[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DE.30[1]

Veszelyit – bardzo rzadki minerał, będący fosforanem miedzi i cynku^[5].

Nazwany na cześć odkrywcy – Ágosta Veszely (1821-1879), węgierskiego inżyniera górnictwa^[1][2].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy pryzmatyczne, spłaszczone, wydłużone, zwykle pseudoktaedryczne^[1][5]. Występuje w ziarnistych agregatach^[1][5] lub w skupieniach rozetowych^[2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym^[1]. Posiada niebieski lub zielony kolor w odcieniach, szklisty połysk oraz niebieską bądź zieloną rysę. Jest rozpuszczalny w kwasach^[1].

Jest to rzadki wtórny minerał miedzi i cynku występujący w utlenionych strefach złóż metali nieszlachetnych^[1]. Towarzyszą mu hemimorfit, kwarc, chryzokola, kipushyt, philipsburgit, dongchuanit, molibdenit^[1], pseudomalachit, malachit, piromorfit, libetenit, kwarc, aurichalcyt i brochantyt^[4].

Jest minerałem bardzo rzadkim. Jego typową lokalizacją jest Rumunia^[1]. Najlepszej jakości i największe okazy pochodzą z Chin (Junnan), Konga, DRK i USA (Montana, Michigan, Nevada)^[5][2]. Występuje także w Meksyku, Japonii i Wielkiej Brytanii (Anglia i Szkocja)^[1].