Vetra VBRh
![]() Vetra VBRh w Warszawie, 1952 | |
| Dane ogólne | |
| Producent |
Vetra |
|---|---|
| Lata produkcji |
1945–1964 |
| Miejsce produkcji | |
| Dane techniczne | |
| Typy nadwozia |
Wysokopodłogowy trolejbus klasy MAXI |
| Układ drzwi |
2-2-2 |
| Liczba drzwi |
3 |
| Silniki |
Alsthom TA 505 C |
| Moc silników |
96 kW |
| Długość |
10 000 mm |
| Szerokość |
2500 mm |
| Wysokość |
2800 mm |
| Masa własna |
9400 kg |
| Rozstaw osi |
5200 mm |
| Wnętrze | |
| Liczba miejsc ogółem |
80 |
| Liczba miejsc siedzących |
20 |
Vetra VBRh – typ trolejbusu wytwarzanego w latach 1948–1954 przez francuską firmę Vetra[1].
Konstrukcja
VBRh stanowi rozwinięcie konstrukcyjne typu VBR. Jest to trolejbus ze stalowym nadwoziem zamontowanym na dwóch osiach. Z prawej strony umieszczono troje dwuskrzydłowych drzwi harmonijkowych. Fotel kierowcy był umieszczony dość wysoko, dzięki czemu kierujący pojazdem miał bardzo dobrą widoczność przez duże przednie okna. Kierownica umieszczona została na wysokiej kolumnie. Nietypowe było sterowanie napędem. Kierowca miał do dyspozycji trzy pedały. Jeden pedał służył do ruszania (pozwalał uzyskiwać większą moc), drugi do utrzymywania stałej prędkości i łagodniejszego przyspieszania, trzeci natomiast uruchamiał powietrzny system hamulcowy[2].
Dostawy
| Państwo | Miasto | Lata dostaw | Liczba | Numery taborowe | |
|---|---|---|---|---|---|
| Niterói | 1953 | 45 | [1] | ||
| Aix-en-Provence | 1948 | 20 | 1–20 | ||
| Belfort | 1952 | 9 | 1–9 | ||
| Brest | 1950–1951 | 11 | 30–40 | ||
| Forbach | 1951, 1954 | 5 | 1–5 | [3] | |
| Grenoble | 1951–1952 | 8 | 616–623 | [1] | |
| Hawr | 1950–1951 | 5 | 13–17 | ||
| Le Mans | 1950 | 2 | 96–97 | ||
| Marsylia | 1949–1952 | 18 | 222–228, 234–244 | ||
| Metz | 1949 | 6 | 413–418 | ||
| Miluza | 1952 | 2 | 120–121 | ||
| Paryż | 1949–1950 | 55 | 8051–8100 | ||
| Perpignan | 1952 | 6 | 21–25 | ||
| Strasburg | 1948–1949 | 5 | E717–E721 | ||
| Tulon | 1952 | 10 | 11–18, 71, 79 | ||
| Tours | 1952 | 4 | 71–74 | ||
| A Coruña | 1953 | 7 | 9–15 | ||
| Reus | 1952 | 3 | 81–83 | ||
| Casablanca | 1952 | 12 | 130–141 | ||
| Gdynia | 1949 | 13 | 300–312 | [4] | |
| Poznań | 1949 | 4 | 117–120 | [5] | |
| Wałbrzych | 1949 | 3 | 15–17 | [5] | |
| Warszawa | 1947–1949 | 25 | 31–55 | [6] | |
| Neunkirchen | 1953 | 9 | 1–9 | [1] | |
| Saarbrücken | 1953 | 18 | 401–417 | ||
| Łączna liczba: | 305 | ||||
Uwaga: Wykaz nie uwzględnia miast, które otrzymały używane trolejbusy.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 VETRA – Období normalizace francouzských trolejbusů [online], Československý Dopravák, 7 stycznia 2018 [dostęp 2025-07-12] (cz.).
- ↑ Vetra VBRh [online], www.omni-bus.eu [dostęp 2024-02-07].
- ↑ Forbach, VETRA VBRh — Lista pojazdów [online], transphoto.org [dostęp 2025-07-12].
- ↑ Gdynia, VETRA VBR-4 — Wykaz taboru kolejowego [online], transphoto.org [dostęp 2020-08-15].
- 1 2 Jacek Pudło: Trolejbusy w Polsce. Łódź: Księży Młyn, 2011, s. 122. ISBN 978-83-7729-096-5.
- ↑ Trolejbusy. Elektryczne zawalidrogi? Cześć II [online], www.transport-publiczny.pl [dostęp 2020-08-15] (pol.).

