Vickers Hydravion
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ | |
| Załoga |
4 |
| Historia | |
| Data oblotu |
1912 |
| Liczba egz. |
1 |
| Liczba wypadków |
1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1 × silnik rotacyjny Gnome 9 Delta, 9-cylindrowy, chłodzony powietrzem |
| Moc |
100 KM (75 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
22,15 m |
| Długość |
13 m |
| Wysokość |
3,71 m |
| Powierzchnia nośna |
76,1 m² |
| Masa | |
| Własna |
1089 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
82,9 km/h |
| Prędkość minimalna |
51 km/h |
Vickers Hydravion (No. 14) – brytyjski wodnosamolot zbudowany przez zakłady Vickers na początku drugiej dekady XX wieku.
Konstrukcja
Hydravion był dużym wodnosamolotem dwupłatowym, skonstruowanym zgodnie z założeniami projektowymi Henriego Farmana, z silnikiem ze śmigłem pchającym dwułopatowym[1] i ogonem wspartym na wysięgnikach. Zbudowano tylko jeden egzemplarz tej wersji samolotu, który rozbił się w Dartford podczas początkowych testów[2][3].
Późniejsza wersja płatowca, Vickers No. 14B, miała mieć dwa silniki Gnome 9 Delta o mocy 100 KM (75 kW) w układzie tandemowym, umieszczone w kadłubie i napędzające śmigła ciągnące, a także działko półautomatyczne kalibru 37 mm zamontowane na dziobie.
Przypisy
- ↑ Peter Lewis, British Aircraft 1809-1914, London: Putnam, 1962, s. 506, ISBN 978-0370000596 (ang.).
- ↑ C.F. Andrews, E.B. Morgan, Vickers aircraft since 1908, London: Putnam, 1988, s. 42–43, ISBN 0-85177-815-1 (ang.).
- ↑ Michael H. Tagg, British aircraft before the Great War, Atglen, PA: Schiffer Pub, 2001, s. 321, ISBN 978-0764312076 (ang.).