Władimir Dybo
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
30 kwietnia 1931 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
językoznawca |
| Narodowość |
rosyjska |
Władimir Antonowicz Dybo lub Vladimir Antonovič Dybo (ros. Владимир Антонович Дыбо; ur. 30 kwietnia 1931 we wsi Pirogówka, rejon szostkiński, obwód sumski, ZSRR, zm. 7 maja 2023 w Tarusie[1]) – językoznawca rosyjski i radziecki, pracownik naukowy Instytutu Słowianoznawstwa Rosyjskiej Akademii Nauk, doktor nauk filologicznych (1979) i profesor (1992). Autor około 200 publikacji naukowych, w tym 7 monografii. Specjalista w dziedzinie porównawczej lingwistyki historycznej, w zakresie językoznawstwa indoeuropejskiego, szczególnie słowiańskiego, bałtyckiego i irańskiego. Badał również języki uralskie i kaukaskie. Jeden z założycieli moskiewskiej szkoły studiów porównawczych. Wraz z Władisławem Illiczem-Swityczem rozwinął koncepcję uzasadniającą teorię nostratyczną[2].
Przypisy
- ↑ obit: В. А. Дыбо (1931–2023) (ros.)
- ↑ Praca zbiorowa pod red. Kazimierza Polańskiego, Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2003
- ISNI: 0000000109589286
- VIAF: 20089987
- LCCN: n82081479
- GND: 103350160, 1142121372
- SUDOC: 241946166
- SBN: MILV008214
- NKC: jo20201070247
- NTA: 068997663
- BIBSYS: 90558639
- CiNii: DA05029371
- Open Library: OL487015A
- PLWABN: 9810536373105606
- NUKAT: n96031242
- J9U: 987007307846305171
- LIH: LNB:6d+;=BK
- WorldCat: E39PBJycVdT9RmMFHPDpckF3Qq
