Ważginty

Ważginty
Важгінты
Важгинты
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

baranowicki

Sielsowiet

Żamczużny

Populacja
• liczba ludności


3
(2019)

Kod pocztowy

224132

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Ważginty”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Ważginty”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Ważginty”
Ziemia53°09′12″N 25°45′27″E/53,153333 25,757500

Ważginty (biał. Важгінты, Ważhinty; ros. Важгинты, Ważginty) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie baranowickim, w sielsowiecie Żamczużny.

Historia

Dawniej okolica szlachecka. Nazwa prawdopodobnie pochodzi od litewskiego pogańskiego bóstwa lnu Wajżganta[1].

W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżały w województwie nowogródzkim, w powiecie nowogródzkim. 28 czerwca 1660, podczas bitwy pod Połonką, płk. Gabriel Wojniłłowicz rozbił tu kilkusetosobowy oddział rosyjskiej piechoty z działkami. Odpadły od Polski w wyniku III rozbioru.

W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie nowogródzkim, w gminie Nowa Mysz[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie baranowickim[a], w gminie Nowa Mysz[2]. W 1921 miejscowość liczyła:

  • folwark – 15 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach, w tym 11 Polaków i 4 Białorusinów. 11 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 4 prawosławnego;
  • okolica szlachecka – 67 mieszkańców, zamieszkałych w 12 budynkach, w tym 64 Polaków i 3 Białorusinów. 63 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 4 prawosławnego[2].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Ludzie związani z miejscowością

Uwagi

  1. ↑ Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach nowogródzkim (do 1919) i baranowickim (1919 - 1945)

Przypisy

  1. 1 2 Ważginty, pow. nowogródzki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII: Warmbrun – Worowo, Warszawa 1893, s. 153.
  2. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.

Bibliografia