Waldemar Hohenzollern
 | |
| książę pruski | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Żona |
Calixta von Lippe |
| Odznaczenia | |
                     | |
Waldemar Wilhelm Ludwig Friedrich Viktor Heinrich (ur. 20 marca 1889 w Kilonii, zm. 2 maja 1945 w Tutzing) – książę pruski z dynastii Hohenzollernów, ostatni właściciel pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim.
Życiorys
Urodził się w 1889 r. w Kilonii, jako najstarszy syn Henryka Hohenzollerna i jego żony Ireny z Hesji-Darmstadt. Jego żoną była księżniczka Calixta Agnes zu Lippe-Detmold[1], z którą wziął ślub w Hemmelmark. Podobnie jak jego krewni: kuzyn – carewicz Aleksy Romanow, wuj – książę Fryderyk (1870–1873), i młodszy brat Henryk (1900–1904), cierpiał na rzadką chorobę krwi – hemofilię, która była przyczyną jego śmierci. Odziedziczył ją po matce (była nosicielką)[2].
Po bezpotomnej śmierci 13 listopada 1940 r. księcia Friedricha Heinricha na mocy wcześniejszej umowy odziedziczył pałac w Kamieńcu Ząbkowickim[3]. Zamieszkał tam z żoną.
Pięć lat później, po wkroczeniu Armii Czerwonej na teren Dolnego Śląska, ciężko chory Waldemar ewakuował się z Kalikstą w kwietniu 1945 r. do położonego w Bawarii Tutzing[2]. W tym czasie do tego miasta wkroczyli żołnierze amerykańscy, którzy skoncentrowali swoją uwagę na więźniach miejscowego obozu koncentracyjnego. Książę miał szansę na uratowanie, zależało to jednak od szybkiej transfuzji krwi. Z powodu jej braku zmarł. Został pochowany w Eltville am Rhein naprzeciw grobu Marianny Orańskiej[4].
Odznaczenia
Odznaczenia księcia Waldemara to między innymi[5][6]:
- Order Orła Czarnego na łańcuchu
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z koroną
- Order Królewski Korony I klasy
- Wielki Komtur Orderu Hohenzollernów
- Krzyż Żelazny I klasy
- Krzyż Żelazny II klasy
- Order Hohenzollernów I klasy ordynku książęcego
- Order Wierności (Badenia)
- Kawaler Orderu Zasługi Wojskowej z mieczami i koroną (Bawaria)
- Krzyż Wielki Orderu Henryka Lwa (Brunszwik)
- Krzyż Zasługi Wojennej (Brunszwik)
- Hamburski Krzyż Hanzeatycki (Hamburg)
- Krzyż Wielki Orderu Ludwika (Hesja)
- Odznaczenie Ogólne za Odwagę (Hesja)
- Lubecki Krzyż Hanzeatycki (Lubeka)
- Krzyż Zasługi Wojskowej II klasy (Meklemburgia)
- Krzyż Zasługi za Odznaczenie się Podczas Wojny (Meklemburgia-Strelitz)
- Order Korony Rucianej (Saksonia)
- Kawaler Orderu Alberta z mieczami (Saksonia)
- Krzyż Zasługi I klasy Orderu Domowego (Schaumburg-Lippe)
- Krzyż za Wierną Służbę (Schaumburg-Lippe)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej z mieczami (Wirtembergia)
- Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja)
- Order Chryzantemy (Japonia)
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Joanna Lamparska: Ostatni świadek. Historie strażników hitlerowskich skarbów Kraków 2022 str. 172
- 1 2 Gaworski 2009 ↓, s. 111.
- ↑ Gaworski 2009 ↓, s. 110.
- ↑ Gaworski 2009 ↓, s. 112.
- ↑ Rangliste 1914 ↓, s. 145.
- ↑ Rangliste 1918 ↓, s. 3.
Bibliografia
- Joanna Lamparska: Ostatni świadek. Historie strażników hitlerowskich skarbów Kraków 2022
- Marek Gaworski: Pałac w Kamieńcu Ząbkowickim. Architektura i właściciele. Strzelce Opolskie: 2009.
- Rangliste der Königlich Preußischen Armee und des XIII. (Königlich Württembergischen) Armeekorps für 1914., Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1914 [dostęp 2026-03-08] (niem.).
- Rangliste der Kaiserlich Deutschen Marine für das Jahr 1918., Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1918 [dostęp 2026-03-08] (niem.).