Waldemar Wilhelm
| Data i miejsce urodzenia |
8 maja 1935 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
10 marca 2023 |
| Zawód |
pedagog, reżyser, dyrektor teatru |
| Lata aktywności |
1962–2009 |
| Odznaczenia | |
Waldemar Wilhelm (ur. 8 maja 1935 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 10 marca 2023[1] w Łodzi[2]) – polski pedagog, reżyser, dyrektor teatrów.
Życiorys
Absolwent Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi: Wydziału Aktorskiego i Wydziału Reżyserii Teatrów Niezawodowych (obydwa 1962) oraz Wydziału Reżyserii Filmowej (1969). W latach 1959–1960 studiował w Moskiewskim Instytucie Sztuki[3].
Od 1962 r. wykładowca na Wydziale Aktorskim PWSFTviT w Łodzi, w 1989 r. pełnił funkcję jego dziekana. W latach 1975–1976 zatrudniony jako reżyser w Teatrze im. A. Węgierki w Białymstoku. Następnie dyrektor Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu (1977–1980) i Teatru „Pinokio” w Łodzi (1993–2009). W 1978 r. był współzałożycielem i organizatorem (obok Jana Kwapisza i Kazimierza Matusiaka) kaliskiego Studium Animatorów Kultury[4].
Zdobył renomę najlepszego w kraju specjalisty od układania pojedynków, przede wszystkim z użyciem broni białej. Układał m.in. scenę pojedynku Wołodyjowskiego z Kmicicem w Potopie Hoffmana, a także sceny walk w Rękopisie znalezionym w Saragossie Hasa i walk wręcz w serialu Czterej pancerni i pies[3].
Sporadycznie występował także jako aktor, m.in. w Czterech pancernych i Panience z okienka.
Został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ulicy Sienkiewicza w Katowicach[1].
Odznaczenia
- Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (7 listopada 2022)[5][6]
- Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (20 września 2011)[5]
- Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (8 września 2005)[5]
- Medal Pro Publico Bono im. Sabiny Nowickiej (2008)[7]
Nagrody
- Nagroda Miasta Łodzi (2001)[8]
- Nagroda Prezydenta Miasta Łodzi z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru (2008)
Przypisy
- 1 2 Nekrolog [dostęp 2024-12-09].
- ↑ Łódź. Ostatnie pożegnanie reżysera Waldemara Wilhelma na Dołach [online], Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2024-12-09].
- 1 2 Mieczysław Kuźmicki: Waldemar Wilhelm: Szable w dłoń!. sfp.org.pl, 2016-08-11. [dostęp 2023-03-06].
- ↑ Waldemar Wilhelm – wspomnienie - Policealne Studium Animatorów Kultury w Kaliszu - Portal Gov.pl [online], Policealne Studium Animatorów Kultury w Kaliszu [dostęp 2024-12-09] (pol.).
- 1 2 3 Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2024-12-09] (pol.).
- ↑ Waldemar Wilhelm odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej i działalności kulturalnej [online], ZASP, 9 listopada 2022 [dostęp 2026-05-08].
- ↑ Laureaci Medalu Pro Publico Bono im. Sabiny Nowickiej [dostęp 2024-12-09].
- ↑ ZOZ Górna na razie ocalał. [w:] lodz.naszemiasto.pl [on-line]. Polska Press Sp. z o.o, 2001-04-05. [dostęp 2022-08-31].
Bibliografia
- Waldemar Wilhelm w bazie filmpolski.pl
- Waldemar Wilhelm, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Autorzy) [dostęp 2023-03-07].