Walenty Milenuszkin

Walenty Milenuszkin
Data i miejsce urodzenia

22 marca 1921
Radom

Data śmierci

12 listopada 1989

Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Okres

od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989

Przynależność polityczna

poseł bezpartyjny

Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Medal 40-lecia Polski Ludowej

Walenty Zygmunt Milenuszkin (ur. 22 marca 1921 w Radomiu, zm. 12 listopada 1989) – polski kapitan żeglugi wielkiej, pisarz, poseł na Sejm PRL IX kadencji, działacz Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego.

Życiorys

Wychowanek Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni (w 1937 rozpoczął studia na jej Wydziale Nawigacyjnym), Szkoły Morskiej w Southampton i Szkoły Podchorążych Rezerwy Marynarki Wojennej w Bickleigh. Posiadał wykształcenie wyższe niepełne. Od 1940 służył na statkach Polskiej Marynarki Wojennej. Uczestniczył w Bitwie o Atlantyk, w inwazji w Afryce Północnej, a także w walkach na Morzu Śródziemnym. 5 stycznia 1945 został mianowany na stopień podporucznika marynarki rezerwy ze starszeństwem z 4 stycznia 1945 i 3. lokatą w korpusie morskim.

W 1946 został zdemobilizowany i jako oficer wrócił na „Darze Pomorza”. Był wykładowcą w PSM. Od 1950 do 1956 na statkach Polskich Linii Oceanicznych pływał jako kapitan. Od 1956 do 1969 pełnił służbę kapitana-pilota na Kanale Sueskim. Nakładem Wydawnictwa Morskiego w 1964 wydał książkę Wybierać kotwicę, a w 1969 książkę Kapitanowie na piasku osadzoną w realiach konfliktu w rejonie Kanału Sueskiego w 1956. Był autorem także kilku innych książek[1]. Później w Polskim Rejestrze Statków był rzeczoznawczą technicznym. Pracował też w Chipolbroku, a w latach 70. został delegatem ministra handlu zagranicznego i gospodarki morskiej przy Odwoławczej Izbie Morskiej. Od 1978 był głównym nawigatorem w Polskiej Żeglugi Bałtyckiej w Kołobrzegu.

W grudniu 1982 był wśród inicjatorów powołania Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego, zasiadając w prezydium Tymczasowej Rady Krajowej tej organizacji[2]. Był także przewodniczącym Rady Wojewódzkiej PRON w Gdańsku, a w 1983 członkiem Rady Krajowej PRON[3]. W 1985 uzyskał mandat posła na Sejm PRL IX kadencji z okręgu Gdańsk, był posłem bezpartyjnym. Zasiadał w Komisji Skarg i Wniosków, Komisji Współpracy Gospodarczej z Zagranicą oraz w Komisji Transportu, Żeglugi i Łączności.

Pochowany na cmentarzu komunalnym w Sopocie (kwatera P5-3-4)[4].

Grób Walentego Milenuszkina na cmentarzu komunalnym w Sopocie

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Książki Walentego Milenuszkina na portalu nukat.edu.pl.
  2. ↑ „Dziennik Polski”, r. XXXVIII, nr 223 (11 807), 20 grudnia 1982, s. 2.
  3. ↑ „Trybuna Śląska”, nr 109 (12 961), 10 maja 1983, s. 6.
  4. ↑ Cmentarz komunalny w Sopocie [online], sopot.grobonet.com [dostęp 2026-01-09].
  5. ↑ Odeszli w pamięć I–XII 1989. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 14, s. 219, 1992. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. ISSN 0860-2492. [dostęp 2026-01-09].
  6. ↑ Lista odznaczonych Medalem 40-lecia Polski Ludowej, „Rzeczpospolita”, nr 175, 23 lipca 1984, s. 2.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.