Walerian Zamiara

Walerian Zamiara
Ilustracja
kapral kapral
Data i miejsce urodzenia

25 listopada 1902
Poznań

Data i miejsce śmierci

14 września 1920
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

55 pułk piechoty

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Odznaka pamiątkowa „Orlęta”
Grób Waleriana Zamiary na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Walerian Zamiara (ur. 25 listopada 1902 w Poznaniu, zm. 14 września 1920 w Warszawie) – kapral piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Ignacego i Marii z domu Wożniak[1]. Był bratem Bronisława Zamiary. Uczeń szkoły średniej. Od 1914 w drużynach skautowych, a od 27 grudnia 1918 jako ochotnik brał udział w walkach po wybuchu powstania wielkopolskiego oraz w kwietniu 1919 walczył podczas bitwy o Lwów[2][3].

Później w składzie 1 pułku Strzelców Wielkopolskich bił się na froncie litewsko-białoruskim nad Berezyną, pod Bobrujskiem oraz Mińskiem. Podczas walk doznał kontuzji, ale w sierpniu 1920 powrócił w szeregi pułku, do 8. kompanii znajdującej się w składzie II baonu. Uczestniczył w walce pod Żabinką, która rozegrała się 12 września 1920, podczas której został ciężko ranny[2][3].

Zmarł w Warszawie gdzie zatrzymał się pociąg sanitarny „Karpatczyk”, którym przewożono rannych[2]. Pochowany został na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A13-3-14)[4]. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[5][3].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Kolekcja VM ↓, s. 1.
  2. 1 2 3 Kolekcja VM ↓, s. 4.
  3. 1 2 3 4 Polak (red.) 1991 ↓, s. 163.
  4. ↑ Cmentarz Wojskowy. Wyszukiwarka cmentarna.
  5. ↑ Jasionek 1928 ↓, s. 28.
  6. 1 2 3 Kolekcja VM ↓, s. 3.

Bibliografia