Walerij Kuwakin

Walerij Kuwakin
Państwo działania

 Rosja

Data i miejsce urodzenia

8 maja 1939
Moskwa, Związek Radziecki

doktor habilitowany nauk filozoficznych
Specjalność: historia filozofii
Alma Mater

Moskiewski Uniwersytet Państwowy im. M.W. Łomonosowa

Doktorat

1970
Moskiewski Uniwersytet Państwowy im. M.W. Łomonosowa

Habilitacja

1981

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Moskiewski Uniwersytet Państwowy

Wydział

filozofii

kierownik katedry
Katedra

historii filozofii rosyjskiej

Okres spraw.

1986–1992

Poprzednik

Witalij Bogatow[1]

Następca

Michaił Maslin

Odznaczenia
Zasłużony Profesor Uniwersytetu Moskiewskiego

Walerij Aleksandrowicz Kuwakin (ros. Вале́рий Алекса́ндрович Кува́кин; ur. 8 maja 1939 w Moskwie) – radziecki historyk filozofii i tłumacz, doktor nauk filozoficznych, specjalista w zakresie historii filozofii rosyjskiej i problemów humanizmu świeckiego[2], uhonorowany tytułem „Zasłużony Profesor Uniwersytetu Moskiewskiego”.

Życiorys

W 1967 roku ukończył studia na wydziale filozofii Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. W 1970 obronił rozprawę kandydacką pt. Egzystencjalizm chrześcijański Nikołaja Bierdiajewa i współczesność (ros. Христианский экзистенциализм Н. Бердяева и современность)[3] i w tym samym roku rozpoczął pracę na wydziale filozofii Uniwersytetu Moskiewskiego. W 1981 uzyskał stopień doktora nauk na podstawie rozprawy Idealizm religijny w Rosji epoki imperializmu (ros. Религиозный идеализм в России эпохи империализма). W 1984 nadano Kuwakinowi tytuł profesora. W latach 1986–1992 pełnił obowiązki kierownika katedry historii filozofii rosyjskiej. Wypromował 39 kandydatów i 3 doktorów nauk.

Brał udział w napisaniu podręcznika akademickiego z historii filozofii rosyjskiej pod redakcją Michaiła Maslina oraz redagował dwutomowe wydanie amerykańskie A History of Russian Philosophy: From the Tenth through the Twentieth Centuries (Buffalo: Prometheus Books, 1993).

Od początku lat 1990. zainteresowania naukowe Kuwakina przesunęły się w kierunku etyki, kulturologii psychologii, antropologii filozoficznej i metafizyki[4]. Jest członkiem Międzynarodowej Unii Humanistycznej i Etycznej, założycielem Rosyjskiego Towarzystwa Humanistycznego (ros. Российское гуманистическое общество, rosyjski odpowiednik amerykańskiej organizacji Council for Secular Humanism czy Polskiego Stowarzyszenia Wolnomyślicieli im. Kazimierza Łyszczyńskiego) oraz tłumaczem prac Paula Kurtza na język rosyjski.

Życie osobiste

Ożenił się z kelnerką radzieckiej restauracji dewizowej[5].

Wybrane prace

Przypisy

  1. ↑ Katedra historii filozofii rosyjskiej ↓.
  2. ↑ Жуков 2020 ↓, s. 349.
  3. ↑ Кувакин, В. А. Христианский экзистенциализм Н. Бердяева и современность : Автореферат дис. на соискание ученой степени кандидата философских наук. (622) / Моск. гос. ун-т им. М. В. Ломоносова. Философ. фак. - Москва : [б. и.], 1970. - 20 с.
  4. ↑ Filozofowie Rosji 2009 ↓, s. 311.
  5. ↑ Галковский 1993 ↓.

Bibliografia

Linki zewnętrzne