Wania Dmitrijenko

Wania Dmitrijenko
Ваня Дмитриенко
Ilustracja
Dmitrijenko występujący na festiwalu VK Fest (2025)
Imię i nazwisko

Iwan Wiktorowicz Dmitrijenko

Data i miejsce urodzenia

25 października 2005
Krasnojarsk

Instrumenty

gitara

Gatunki

pop-rock, pop, rock alternatywny

Zawód

piosenkarz pop-rockowy, producent muzyczny, autor tekstów, kompozytor, wideobloger, aktor

Aktywność

od 2021

Wydawnictwo

Zion Music

Powiązania

Anna Pieriesild, Nika Żukowa

Faksymile
Strona internetowa

Wania Dmitrijenko (ros. Ваня Дмитриенко), właśc. Iwan Wiktorowicz Dmitrijenko[1] (ros. Иван Викторович Дмитриенко, ur. 25 października 2005[2] w Krasnojarsku[3]) – rosyjski piosenkarz pop-rockowy, producent muzyczny, autor tekstów, kompozytor[4], wideobloger i aktor[1]. Najmłodszy laureat Złotego Gramofonu[5] i nagrody Top Hit Music Awards[1], zwycięzca rosyjskiego notowania Forbes 30 Under 30 w kategorii „Muzyka” w 2023 roku[6][7].

Popularność zdobył po opublikowaniu singla „Wieniera-Jupitier” w styczniu 2021 roku[8], który uzyskał status podwójnie platynowej płyty w Rosji[9] i dostał się na 1. miejsce rosyjskiej listy airplay[10]. Nagrane w 2025 roku piosenki „Siłuet” (w duecie z Anną Pieriesild) i „Szołk” zdobyły szczyt rosyjskiej listy streamingowej Tophit[1]. W rezultacie Dmitrijenko został uznany za artystę roku 2025 według Yandex Music[11].

Młodość i edukacja

Dorastał w Krasnojarsku[12][13]. W dzieciństwie uprawiał różne dyscypliny sportowe, rozwijał także zainteresowania muzyczne. W wieku 7 lat rozpoczął naukę śpiewu[14], a gry na gitarze uczył się pod okiem ojca[12]. Odnosił sukcesy w dziecięcych i młodzieżowych konkursach wokalnych[15]. Z czasem zaczął również uczęszczać do krasnojarskiej szkoły teatralnej „Etti Dieti”[12][15].

Ukończył szkołę podstawową nr 149 w Krasnojarsku, a po przeprowadzce szkołę nr 2054 w Moskwie. Następnie równolegle studiował w Szkole Muzycznej im. Gniesinych oraz ekonomię na Państwowym Uniwersytecie Prawniczym im. O. Je. Kutafina w Moskwie[12]. Kolejnie rozpoczął studia na wydziale reżyserii Humanistycznego Instytutu Telewizji i Radiofonii im. Michaiła Litowczina[13].

Kariera

Wania Dmitrijenko na festiwalu Tierritorija uspiecha w listopadzie 2018 roku.

W 2017 roku, mając 12 lat, wystąpił na festiwalu „Pokolenije Next” w Soczi, gdzie poznał producenta muzycznego Jewgienija Orłowa. Orłow zaproponował jego rodzinie przeprowadzkę do Moskwy i objął Wanię opieką artystyczną[12]. W sierpniu 2018 roku ponownie pojawił się na scenie w Soczi, tym razem z zespołem Teen Sawyer. Pod koniec tego samego roku przeniósł się wraz z matką, ojczymem i siostrą do rosyjskiej stolicy[15]. Dołączył wówczas do młodzieżowej grupy Riespublika Kids, prowadzonej przez Orłowa, działającej pod opieką Juliji Juniczenko[15][16]. Równolegle publikował covery, aby zwiększyć swoją rozpoznawalność[15]. Trzykrotnie bezskutecznie próbował dostać się do programu Gołos. Dieti, rosyjskiej wersji The Voice Kids[12]. W październiku 2019 roku ujawnił, że pracuje nad swoim debiutanckim albumem[15]. W marcu 2020 roku wziął udział w projekcie Choczu s Open Kids. 14-letni wówczas Dmitrijenko samodzielnie poleciał do Kijowa, gdzie znalazł się wśród trzech zwycięzców projektu, dzięki czemu nagrał z ukraińskim zespołem utwór „Otwietʹ mnie”[17][18]. Latem 2020 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Zion Music[12]. We wrześniu 2020 roku zadebiutował solowym singlem „W sierdieczkie nitʹ”[19]. Tego samego roku opublikował trzy kolejne utwory: „Tancuj”, „Takije dieła” (we współpracy z Ruwim) oraz „Nawieczno”[20].

Dmitrijenko z podwójnie platynową płytą za singel „Wieniera-Jupitier” w 2021 roku.

Pod koniec 2020 roku zaprezentował fragment piosenki „Wieniera-Jupitier”, zapowiadając jej publikację po osiągnięciu 10 tysięcy filmów pod nagraniem w serwisie TikTok[12]. Singel ukazał się 1 stycznia 2021 roku[21]. W ciągu dwóch dni dotarł do 5. miejsca listy przebojów VKontakte, a tydzień później znalazł się na szczycie zestawień wszystkich rosyjskich serwisów streamingowych[12]. Utwór przez siedem kolejnych tygodni zajmował 1. miejsce rosyjskiej listy airplay publikowanej przez Tophit, w szczytowym okresie notował ponad 60 000 emisji radiowych tygodniowo[10]. Zdobył również status podwójnie platynowej płyty w Rosji[9]. Opublikowany później teledysk, inspirowany Małym Księciem Antoine’a de Saint-Exupéry’ego[22][23], był jednym z najczęściej odtwarzanych wideoklipów w Rosji w 2021 roku[24]. W związku z sukcesem komercyjnym utworu artysta został uhonorowany Złotym Gramofonem oraz nagrodami Top Hit Music Award, stając się najmłodszym laureatem w historii obu wyróżnień[1][5][25].

W marcu 2021 roku wydał single „Stierwa” oraz „36,6”. W maju wraz z Chabibem nagrał utwór „Otkrytka”[20], którego teledysk znalazł się w pierwszej dziesiątce najczęściej oglądanych filmów na rosyjskim YouTube[26]. Z okazji Dnia Rosji wystąpił w koncercie PUBG Mobile[27]. W tym samym roku Dmitrijenko wydał jeszcze sześć singli[20]. Dwa z nich powstały na potrzeby produkcji filmowych: „Za kulisami” (z gościnnym udziałem trzech rosyjskich influencerów) do Sierdca i kak im polzowatʹsia[28] oraz „Wieczno mołodym” do Strun[29]. Drugi z wymienionych utworów z ponad milionem odtworzeń w rosyjskim radiu trafił na 19. miejsce notowania airplay[30] i przyniósł artyście nominację w kategorii „Kino i muzyka” Priemiji RU.TV 2022[31]. Ponadto utwór „Puskaj” został wykorzystany w filmie Niefutboł[32]. Rok 2021 zakończył jako 73. najpopularniejszy artysta muzyczny w Rosji[33]. W tym samym roku zadebiutował jako aktor, wcielając się w rolę Antochy w serialu STS Rodkom, wystąpił także w serialach Oleg (Piatnica!) oraz Miediator (Start)[34][35].

Dmitrijenko na ściance podczas Festiwalu Białych Nocy Sankt Petersburga w 2022 roku.

W styczniu 2022 roku wziął udział w programie Tancy so zwiozdami, gdzie występował w parze z tancerką i choreografką Lubiną Kuzniecową[36][37]. Wystąpił również w programie Maska[38]. W lutym 2022 roku wydał singel „Lego”, który dotarł na szczyt listy Apple Music w Rosji[39]. W tym samym okresie miał współprowadzić galę nagród Żara Music Awards 2022, jednak w związku z rozpoczęciem pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę odmówił występu, tłumacząc to swoim „kompasem moralnym”[40]. W kolejnych miesiącach wydał single „Ja wieriu (Sputnik)” (z Omem), „Psina” (we współpracy z Grillyazhem) oraz „Drugoje dieło”[20]. Następne utwory Dmitrijenki, „Siła pritiażenija” oraz „Bejbi” (duet z Grigorijem Lepsem) dostały się do rosyjskich i łotewskich list airplay[1]. W październiku 2022 roku nagrał piosenkę tytułową do animowanego serialu Komanda match emitowanego w Match TV[41]. W grudniu ukazał się utwór „Niczego nie bojsia, ja s toboj”, nagrany z Asiją, będący coverem piosenki zespołu Siekriet. Artyści wykonali go po raz pierwszy dzień wcześniej na żywo podczas sesji w transparentnym studiu Yandex Afisza w Parku Gorkiego w Moskwie[42]. Aranżacja dostała się do pierwszej dziesiątki najczęściej odtwarzanych utworów radiowych na Litwie, Łotwie i w Mołdawii[1].

W lutym 2023 roku Dmitrijenko wydał singel „Pizza”[43], który osiągnął wysokie pozycje na listach airplay na Łotwie, w Mołdawii oraz Rosji. Został odnotowany na listach kazachskiej, estońskiej i białoruskiej[1]. Teledysk w reżyserii Aleksieja Wołka, w którym piosenkarz śpiewa w kostiumie pizzy, otrzymał nominację do Priemii Muz-TV 2024[44][45]. Utwór promował debiutancki album artysty pt. Paranoik[46], wydany tydzień później, który otrzymał nominację do Priemii Muz-TV w kategorii „Najlepszy album”[44]. W tym samym roku wydał kolejne 6 singli[20], z których największy sukces komercyjny odniósł duet „Rybka” nagrany z Moją Miszel oraz solowy utwór „Priatki”[1]. W tym samym roku zagrał główną rolę Nikity w serialu musicalowym Płaksa, który krótko po premierze stał się najczęściej wyświetlanym filmem young adult na platformie Wink[47]. Piosenkarz na potrzeby produkcji stworzył z Niką Żukową, odtwórczynią głównej roli żeńskiej, ścieżkę dźwiękową z dwunastoma oryginalnymi kompozycjami[48].

Na początku 2024 roku wraz z zespołem 5utra wydał singel „Nie priedstawlajesz”[49], a także jego alternatywną wersję zatytułowaną „Ty daże nie priedstawlajesz”[20]. Oryginał osiągnął 2. miejsce na rosyjskiej liście airplay oraz status radiowego singla numer jeden w Kazachstanie[1]. Utwór przyniósł wokaliście dwa wyróżnienia podczas Top Hit Music Awards 2024 – za najlepszą współpracę radiową oraz za radiowy hit roku w kategorii wokali mieszanych[25]. Do utworu Dmitrijenki zrealizowano teledysk przedstawiający historię młodej pary, która rozstaje się z powodu wyjazdu dziewczyny na studia, a następnie ponownie spotyka się na przystanku autobusowym[50]. Produkcja została nominowana do Priemii Muz-TV 2025 w kategorii „Najlepszy teledysk”[51]. W kolejnych miesiącach artysta wydał single „Napałm” nagrany w duecie ze Stasijes[52] oraz „Wasilki”[53]. W październiku 2024 roku wystąpił jako model w kampanii reklamowej marki Yeezy Kanye Westa[54].

Pierwszym utworem wydanym przez wokalistę po zmianie wizerunku był „Wiszniowyj”, który ukazał się w listopadzie 2024 roku[55]. W tym samym okresie ukazały się album Płaksa 2 oraz single „Kapielki na riesnicach” (z Niką Żukową) i „Mnogoetażnyje czuwstwa” promujące drugi sezon Płaksy[20][56]. Na potrzeby ścieżki dźwiękowej przygotowano 15 utworów[57], z czego do 14 z nich powstały teledyski[58]. Sam serial z udziałem Dmitrijenki został wyemitowany miesiąc później[59]. W styczniu 2025 roku opublikował utwór „Cwietajewa”, którego tytuł nawiązuje do rosyjskiej poetki Mariny Cwietajewej[60]. 18 kwietnia ukazał się singel „Nastojaszczaja”, który zajął 8. miejsce na rosyjskiej liście streamingowej, stając się pierwszym utworem Dmitrijenki notowanym w tym zestawieniu[61][62][a]. W lipcu premierę miał singel „Szołk”, który osiągnął 1. miejsce tej listy[63], 6. pozycję zestawienia airplay, a ponadto znalazł się w pierwszej trzydziestce zestawień airplay i streamingowych w Białorusi, Kazachstanie, Litwie, Łotwie i Mołdawii[64]. Utwór został nominowany do miana piosenki roku na gali Wiktoriji[65] oraz zdobył nagrodę w kategorii „Hit Internetu” podczas Top Hit Music Awards 2025[66]. W październiku 2025 roku artysta nagrał z Anną Pieriesild utwór „Siłuet” promujący rosyjską ekranizację Alicji w Krainie Czarów Lewisa Carrolla[67]. Piosenka została uznana za najbardziej oczekiwaną premierę roku w podsumowaniu Yandex Music „Itogi goda”, ustanawiając rekord platformy pod względem liczby presave’ów. Osiągnęła też szczyt rosyjskiej listy streamingowej, a 1. pozycję zestawienia Yandex Music zajmowała przez 150 dni[68]. W listopadzie ukazał się maksisingiel „Emocyi - posledstwija”[69] zawierający duety z Salukim i Asthma Boys oraz solowy utwór „Biez obid”[70]. W 2025 roku Dmitrijenko został uhonorowany licznymi nagrodami i wyróżnieniami, w tym tytułem artysty roku na galach Yandex Music „Itogi goda”[11] i Nowoje Radio Awards 2026[71]. Zdobył również nagrodę dla najlepszego artysty w sieci na Priemii Muz-TV 2025[72], został uznany za przełom roku przez VK Muzykę[73], a także otrzymał tytuł najlepszego wykonawcy rockowego rosyjskiego Internetu na Top Hit Music Awards 2025[66].

W marcu 2026 roku Dmitrijenko wydał singel „Rtutʹ”, który został odnotowany na wschodnioeuropejskich listach airplay[74]. W teledysku do utworu wystąpiła mistrzyni olimpijska Alina Zagitowa[75][76]. 5 czerwca opublikowany został utwór „Sled”[77]. Dzień później wystąpił w roli prowadzącego gali nagród muzycznych Priemii Muz-TV[78]. 10 lipca tego samego roku wydał singel „Niedostupna”[79]. 2 sierpnia 2026 Dmitrijenko został wpisany do Rosyjskiej księgi rekordów jako najmłodszy artysta, który solowo wyprzedał Wielką Halę Sportową Kompleksu Olimpijskiego „Łużniki”[80].

Wizerunek

Zmiana wizerunkowa artysty
Wania Dmitrijenko (2022)
Wania Dmitrijenko (2025)

Na początku kariery Wania Dmitrijenko był kojarzony z młodzieżowym wizerunkiem popowym, inspirowanym amerykańską modą uliczną. Charakterystycznymi elementami jego stylu były rozjaśnione kręcone włosy oraz luźne bluzy i dżinsy[13][81].

W 2024 roku, wraz z ukończeniem 19. roku życia[82], artysta przeszedł zmianę wizerunkową, rozpoczynając współpracę ze stylistą Goszą Rubczinskim. W ramach metamorfozy zrezygnował z jasnej, oversize’owej odzieży na rzecz dopasowanych koszulek, joggerów i obszernych bomberek utrzymanych głównie w ciemnej kolorystyce. Powrócił również do naturalnego ciemnego koloru włosów oraz zaczął nosić fryzurę z włosami zaczesanymi do tyłu. Zmiana stylistyczna zbiegła się z ewolucją jego twórczości muzycznej, w której zaczęły dominować bardziej liryczne i emocjonalne utwory inspirowane muzyką rockową. Nowy kierunek artystyczny spotkał się z pozytywnym odbiorem mediów i przedstawicieli branży muzycznej[13][81]. Filipp Kirkorow porównał wówczas popularność sceniczną Dmitrijenki do fenomenu Elvisa Presleya[13]. W 2025 roku Dmitrijenko eksperymentował również z muzyką elektroniczną, czego efektem był maksisingel „Emocyi - posledstwija”, utrzymany w mrocznej stylistyce[70][83].

Życie prywatne

Ojciec artysty jest gitarzystą, natomiast matka, Swietłana Pawłowa, pracuje jako psychiatra i narkolog. Wokalista ma o dwa lata starszą siostrę Waleriję oraz młodszą przyrodnią siostrę Warwarę. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał 10 lat. W młodości utrzymywał bliskie relacje z ojczymem, Aleksandrem, który zmarł w 2023 roku[2][12][13].

W latach 2022–2024 był w związku z rosyjską wideoblogerką Saszą Ajs[15][84]. W 2024 roku związał się z aktorką Anną Pieriesild i odegrał istotną rolę w jej debiucie muzycznym[15].

Dyskografia

Albumy studyjne

Rok Dane dot. albumu
2023 Paranoik

Ścieżki dźwiękowe

Rok Dane dot. albumu
2023 Płaksa
(oraz Nika Żukowa)
2024 Płaksa 2
(oraz Nika Żukowa)

Albumy koncertowe

Rok Dane dot. albumu
2025 VK Akustika

Single

Jako główny artysta

Rok Tytuł[20] Najwyższe pozycje na listach Album
RU
air.
[1]
RU
stream.
[63]
BLR
air.
[1]
EST
air.
[1]
KAZ
air.
[1]
LAT
air.
[1]
LTU
air.
[1]
MDA
air.
[1]
UKR
air.
[1]
2020 „W sierdieczkie nitʹ” –XXXX–XX– Singel niealbumowy.
„Tancuj” –––
„Takije dieła”
(oraz Ruwi)
–––
„Nawieczno” –––
2021 „Wieniera-Jupitier” 110937–38–
„Stierwa” –XX–X–
„36,6” 131––
„Otkrytka”
(oraz Chabib)
309––
„Puskaj” ––– Niefutboł
(ścieżka dźwiękowa)
„Ty so mnoj”[87]
(oraz Lina Lee)
––– Singel niealbumowy.
„Wsie nie tak”
(oraz Anet Saj)
–––
„220” ––200– 200 po wstriecznoj (tribute)
oraz Paranoik
2022 „Lego” 93135–147– Singel niealbumowy.
„Ja wieriu (Sputnik)”
(oraz Om)
–X–X–
„Psina”
(oraz Grillyazh)
–––
„Drugoje dieło” –––
„Siła pritiażenija” 138152100–
„Bejbi”[88]
(oraz Grigorij Leps)
62X83– Zawtra[b]
„31-ja wiesna” ––– Paranoik
„Niczego nie bojsia, ja s toboj”
(oraz Asija)
88861088– Singel niealbumowy.
2023 „Pizza” 175228251934– Paranoik
„Szkolnaja pora” –––––––– Singel niealbumowy.
„Rybka”
(oraz Moja Miszel)
401832015511667–
„Nie zabiraj”
(oraz Cosmos Girls)
––––––––
„Priatki” 38 687328781252–
„Chatiko” – X–137–25–109–
„Dożdʹ” ––73––10––
2024 „Nie priedstawlajesz”
(oraz 5utra)
22484114–3–
„Ty daże nie priedstawlajesz”
(oraz 5utra)
––––––––
„Napałm”
(oraz Stasijes)
––––––––
„Wasilki” 4388–18654121––
„Wiszniowyj” 9430–––5175116–
2025 „Cwietajewa” 14545––50––136–
„Nastojaszczaja” –8–––160–14–
„Szołk” 6122–20131318–
„Ładoni”
(oraz Saluki)
–13–––57––– Emocyi - posledstwija
„Iniej”
(oraz Yanix)
–27201––55––– Singel niealbumowy.
2026 „Rtutʹ” 172160407–17–34384
„Sled” – 51 322 – – 97 – – –
„Niedostupna” – 35 197 388 – 15 – – –
„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.
„X” oznacza, że lista nie istniała w danym okresie.

Jako artysta gościnny

Rok Tytuł Album
2020 „Otwietʹ mnie”[89]
(Open Kids, gościnnie: Wania Dmitrijenko)
Singel niealbumowy.

Maksisingle

Rok Tytuł
2025 „Emocyi - posledstwija”[69]
(Wania Dmitrijenko, gościnnie: Saluki oraz Asthma Boys)

Single promocyjne

Rok Tytuł[20] Najwyższe pozycje na listach Album
RU
air.
[1]
RU
stream.
[63]
BLR
air.
[1]
EST
air.
[1]
KAZ
air.
[1]
LAT
air.
[1]
LTU
air.
[1]
MDA
air.
[1]
2021 „Za kulisami”
(gościnnie: Masza Kolcowa, Arina Rostowskaja i Nikitata)
–XXX –X Sierdce i kak im polzowatʹsia
(ścieżka dźwiękowa)
„Wieczno mołodym” 14 – Struny
(ścieżka dźwiękowa)
2022 „Komanda match” – – Komanda match
(ścieżka dźwiękowa)
„Wieniera-Jupitier”
(wersja noworoczna)
– –Singel niealbumowy.
2023 „Dyszy” – – 173 – – – – Płaksa
(ścieżka dźwiękowa)
„Choczesz, ja dam tiebie wiesʹ mir”
(oraz Nika Żukowa)
– – 81 – – – –
„Wot bystriej by wzrosłoj statʹ”[90]
(oraz Nika Żukowa)
– – – – – – –
„Miełom” – – – – – – –
2024 „Ludi buduszczego”[91]
(oraz DJ Smash)
– – – – – – – Games of the Future 2024
(ścieżka dźwiękowa)
„Kapielki na riesnicach”
(oraz Nika Żukowa)
– – – – – – – Płaksa 2
(ścieżka dźwiękowa)
„Mnogoetażnyje czuwstwa” – – – – 99 – – –
2025 „Siłuet”
(oraz Anna Pieriesild)
29 1 130 – 23 2 8 27 Alicja w Krainie Czarów
(ścieżka dźwiękowa)
„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.
„X” oznacza, że lista nie istniała w danym okresie.

Filmografia

Gra aktorska

Nagrody i nominacje

Rok Konkurs Kategoria Tytułem Rezultat Źr.
2021 Złote Gramofony nd. „Wieniera-Jupitier” Wygrana [5]
Proryw goda Best 2021 Odkrycie roku całokształt Wygrana [93]
MTV Rossija Muzyk roku Wygrana [94]
Priemija RU.TV 2021 Debiut roku „Wieniera-Jupiter” Nominacja [95]
2022 Nowoje Radio Awards 2022 Debiut roku całokształt Wygrana [96]
Priemija RU.TV 2022 Kino i muzyka „Wieczno mołodym” (Struny) Nominacja [31]
Żara Music Awards 2022 Debiut roku całokształt Wygrana [97]
Top Hit Music Awards 2022 Lokalny radiowy hit roku (wokal męski) „Wieniera-Jupiter” Wygrana [25]
Rosyjskojęzyczny hit radiowy roku Wygrana
2024 Top Hit Music Awards 2024 Radiowy przebój roku (wokale mieszane) „Nie priedstawlajesz” Wygrana [98]
Najlepsza współpraca radiowa Wygrana
Daj piat'! Ulubiona gwiazda całokształt Wygrana [65]
Priemii Muz-TV 2024 Najlepsza współpraca „Rybka” Nominacja [44]
Najlepszy album Paranoik Nominacja
Najlepszy teledysk „Pizza” Nominacja
Najlepszy wykonawca całokształt Nominacja
2025 Yandex Music „Itogi goda” Artysta roku Wygrana [11]
Najbardziej oczekiwana premiera „Siłuet” Wygrana
Priemii Muz-TV 2025 Najlepszy w sieci całokształt Wygrana [72]
Najlepszy teledysk „Nie priedstawlajesz” Nominacja [51]
Top Hit Music Awards 2025 Najlepszy wykonawca rockowy rosyjskiego Internetu całokształt Wygrana [66]
Hit Internetu „Szołk” Wygrana
VK Muzyka Przełom roku całokształt Wygrana [73]
Żara Music Awards 2025 Człowiek medialny roku Wygrana [99]
2026 Nowoje Radio Awards 2026 Artysta roku Wygrana [71]
Wiktorija 2026 Piosenka roku „Szołk” Nominacja [65]
Poeta roku całokształt Nominacja
Piosenkarz roku Nominacja

Uwagi

  1. ↑ Wcześniejsze single Dmitrijenki: „Priatki”, „Wiszniowyj” oraz „Cwietajewa” również trafiły na rosyjską listę streamingową, jednak stało się to dopiero po komercyjnym sukcesie utworu „Nastojaszczaja”[63].
  2. ↑ Wersja solowa Wani Dmitrijenki znalazła się na albumie Paranoik[85].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Ваня Дмитриенко (Singer, Songwriter) [online], Tophit [dostęp 2026-04-07] (ang. • ros. • ukr.).
  2. 1 2 Walerija Żywotowskaja, «Может позвонить Киркорову, а когда-то раздавал листовки»: мама Вани Дмитриенко — об отношениях с сыном, его заработке и дружбе со звездами [online], Fotanka.ru, 25 października 2025 [dostęp 2026-05-12] (ros.).
  3. ↑ Lidija Tarasowa, «Вы бы видели, как она умеет плакать!» Ваня Дмитриенко — о сериале «Плакса», дочери Сергея Жукова и любимой лавочке [online], Moslenta.ru, 18 lipca 2023 [dostęp 2026-04-07] (ros.).
  4. ↑ Дмитриенко Иван Викторович / Twórczość, [w:] Tidal [online] [dostęp 2026-04-07] (ang. • pol.).
  5. 1 2 3 Dmitrij Maszukow, Самым юным обладателем “Золотого граммофона” стал певец из Красноярска - Российская газета, „Rossijskaja gazieta”, 13 grudnia 2021 [dostęp 2026-04-10] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-29].
  6. ↑ Ваня Дмитриенко, 17. Forbes «З0 до 30», [w:] Forbes.ru [online], Forbes [dostęp 2026-04-07] (ros.).
  7. ↑ Aleksandra Lisica, 17-летний Ваня Дмитриенко попал в рейтинг журнала Forbes, [w:] Gazeta.ru [online], Rambler&Co, 26 kwietnia 2023 [dostęp 2026-04-07] (ros.).
  8. ↑ 9 интересных фактов о Ване Дмитриенко [online], Muz-TV [dostęp 2026-04-07] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-29] (ros.).
  9. 1 2 Ваня Дмитриенко рассказал о ценностях и песне «Вечно молодым» (Видео) [online], InterMedia, 10 listopada 2021 [dostęp 2026-04-07] (ros.).
  10. 1 2 Венера-Юпитер (Ваня Дмитриенко), [w:] Tophit [online] [dostęp 2026-04-07] (ros. • ang. • ukr.).
  11. 1 2 3 Ваня Дмитриенко получил звание "Артист года" по версии "Яндекс музыки", [w:] tass.ru [online], TASS, 3 grudnia 2025 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Anna Rozanowa, Кто такой Ваня Дмитриенко и почему он стал кумиром женщин за 30. К 20 годам успел стать самым юным обладателем «Золотого граммофона», [w:] rbc.ru [online], RBC Life, 17 grudnia 2025 [dostęp 2026-04-14] (ros.).
  13. 1 2 3 4 5 6 Karina Chalikowa, Певец Ваня Дмитриенко: как он стал звездой, биография, песни, возраст артиста, роман с Анной Пересильд, какие песни он пишет [online], Gazeta.ru, 11 grudnia 2025 [dostęp 2026-05-01].
  14. ↑ Aleksandra Niechotina, Ваня Дмитриенко: «Если блогеры вошли в музыку, то будьте добры называть нас музыкантами!» [online], InterMedia, 29 lipca 2022 [dostęp 2026-05-12] (ros.).
  15. 1 2 3 4 5 6 7 8 Tatjana Zarwa, Купил маме Land Rover, писал песни для Лепса и откровенничал у Басты. Путь к знаменитости Вани Дмитриенко [online], NGS24.ru, 21 września 2025 [dostęp 2026-04-14] (ros.).
  16. ↑ Педагоги [online], ArtStart [dostęp 2026-04-14] (ros.).
  17. ↑ Oleg Krasawin, Open Kids выпустили третий клип в рамках реалити-шоу «Хочу с Open Kids» @ kids'music [online], Kids' Music, 7 czerwca 2020 [dostęp 2026-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-26] (ros.).
  18. ↑ Artiom Kucznikow, Ваня Дмитриенко: «Рад, что гитарное и душевное музло ещё может показывать что-то в топах» • FON MUSIC — Здесь твоя музыка [online], Fon Music, 31 stycznia 2021 [dostęp 2026-04-14] (ros.).
  19. ↑ В сердечке нить - Single by Ваня Дмитриенко. Apple Music. 2020-09-30. [dostęp 2026-04-14].
  20. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Wania Dmitrijenko / Single i minialbumy, [w:] YouTube Music [online], YouTube [dostęp 2026-04-09].
  21. ↑ Венера-Юпитер. Wania Dmitrijenko Apple Music. 2021-01-01. [dostęp 2026-04-14].
  22. ↑ «Маленький принц» по-русски: Ваня Дмитриенко выпустил клип на песню «Венера-Юпитер» [online], StarHit, 11 lutego 2021 [dostęp 2026-04-14] (ros.).
  23. ↑ Artiom Kucznikow, Премьера видео: Ваня Дмитриенко ― «Венера-Юпитер» [online], Fon Music, 10 lutego 2021 [dostęp 2026-04-14] (ros.).
  24. ↑ Top YouTube Hits Russia Annual Chart 2021 [online], Tophit, 2022 [dostęp 2026-04-14] (ros. • ang. • ukr.).
  25. 1 2 3 Победители TopHit Music Awards Russia 2021-2022 не останутся без заслуженных наград [online], Hit FM, 30 listopada 2022 [dostęp 2026-04-10].
  26. ↑ Открытка – Ваня Дмитриенко & Хабиб. Tophit. [dostęp 2026-04-15].
  27. ↑ Ваня Дмитриенко x PUBG MOBILE - Концерт на День России. Wania Dmitrijenko YouTube. 2021-06-12. [dostęp 2026-04-15].
  28. ↑ Ваня Дмитриенко записал саундтрек к фильму «Сердце и как им пользоваться» [online], Żurnał OK!, 18 maja 2021 [dostęp 2026-04-15] (ros.).
  29. ↑ Премьера оригинального саундтрека к сериалу «Струны» — сингл Вани Дмитриенко «Вечно Молодым» [online], Musecube, 26 października 2021 [dostęp 2026-04-15] (ros.).
  30. ↑ Вечно молодым (OST Струны) – Ваня Дмитриенко. Tophit. [dostęp 2026-04-15].
  31. 1 2 Дима Билан, Zivert и Люся Чеботина стали лауреатами премии RU.TV [online], InterMedia, 29 maja 2022 [dostęp 2026-04-10] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-01] (ros.).
  32. ↑ Ваня Дмитриенко - Пускай (OST "Нефутбол"). Ваня Дмитриенко YouTube. 2021-09-03. [dostęp 2026-04-15].
  33. ↑ Top Radio Artists Russia Annual Chart 2021 [online], Tophit, 2022 [dostęp 2026-04-15] (ros. • ang. • ukr.).
  34. 1 2 3 Ваня Дмитриенко, [w:] KinoPoisk [online] [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  35. 1 2 3 Ваня Дмитриенко, [w:] Kino-tieatr.ru [online] [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  36. ↑ Wiktorija Bierieżnaja, Певец из Красноярска Ваня Дмитриенко стал участником шоу «Танцы со звездами», [w:] news.sgnorilsk.ru [online], Nowosti «Siewiernogo Goroda», 24 stycznia 2022 [dostęp 2026-04-21] (ros.).
  37. ↑ Dmitrij Popugin, Ваня Дмитриенко покинул проект «Танцы со звёздами», [w:] gornovosti.ru [online], Gorodskije nowosti, 14 lutego 2022 [dostęp 2026-04-21] (ros.).
  38. ↑ Wiktor Lewin, Siergiej Alichanow, Феномен Вани Дмитриенко: как 20-летний певец заработал свой первый миллиард рублей, [w:] newizv.ru [online], Nowyje Izwiestija, 31 grudnia 2025 [dostęp 2026-05-12] (ros.).
  39. ↑ Dmitrij Popugin, Певец Ваня Дмитриенко из Красноярска выпустил новую песню, [w:] gornovosti.ru [online], Gorodskije nowosti, 4 lutego 2022 [dostęp 2026-04-21] (ros.).
  40. ↑ Iwa Coj, The sound of silence While the Kremlin promotes pro-war singers and punishes anti-war ones, Russia’s biggest hits come from those who say nothing [online], Meduza, 8 stycznia 2026 [dostęp 2026-05-07] (ang.).
  41. ↑ Ваня Дмитриенко исполнил трек к мультсериалу «Команда МАТЧ» [online], Musecube, 7 października 2022 [dostęp 2026-04-21] (ros.).
  42. ↑ Ваня Дмитриенко и Асия представили новый трек на катке в Парке Горького [online], Hello! Russia, 16 grudnia 2022 [dostęp 2026-04-21] (ros.).
  43. ↑ Wania Dmitrijenko, Пицца [online], Apple Music [dostęp 2026-04-28] (ang.).
  44. 1 2 3 Kiriłł Pigariew, ЭКСКЛЮЗИВ МУЗ-ТВ: Ваня Дмитриенко — о Премии МУЗ-ТВ 2024 «Возвращение» и планах на будущее [online], Muz-TV, 22 maja 2024 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  45. ↑ Ваня Дмитриенко стал «Пиццей» на внезапном корпоративе [online], InterMedia, 15 lutego 2023 [dostęp 2026-04-29] (ros.).
  46. ↑ Aleksandr Buka, «Для меня важна искренность»: Ваня Дмитриенко о дебютном альбоме «Параноик» и борьбе с эго, [w:] go.zvuk.com [online], Zwuk Media, 17 lutego 2023 [dostęp 2026-04-30] (ros.).
  47. ↑ Сериал «Плакса» Сергея Жукова побил рекорд в Wink [online], Sibnet.ru, 10 listopada 2023 [dostęp 2026-04-28] (ros.).
  48. 1 2 3 Плакса (Саундтрек). Wania Dmitrijenko, Nika Żukowa Apple Music. 2023-11-09. [dostęp 2026-04-08].
  49. ↑ Рецензия на сингл «Не представляешь» дуэта «5утра» и Вани Дмитриенко: Третий лишний [online], InterMedia, 28 marca 2024 [dostęp 2026-04-29] (ros.).
  50. ↑ Рецензия на клип «Не представляешь» группы «5утра» и Вани Дмитриенко: В Москву поедешь, учиться [online], InterMedia, 24 kwietnia 2024 [dostęp 2026-04-29] (ros.).
  51. 1 2 Номинанты в категории «Лучшее лирическое видео» юбилейной XX-й ПРЕМИИ МУЗ-ТВ «ЛЕГЕНДА» [online], Muz-TV, 22 kwietnia 2025 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  52. ↑ Wania Dmitrijenko, Stasijes, Яндекс, [w:] Yandex Music [online], Yandex [dostęp 2026-04-29] (ros.).
  53. ↑ Ваня Дмитриенко – «Васильки», [w:] RADIO•R [online], Achemos grupė, 29 sierpnia 2024 [dostęp 2026-04-29] (ros.).
  54. ↑ Певец Ваня Дмитриенко стал моделью в рекламе бренда Канье Уэста [online], Rambler, 19 października 2024 [dostęp 2026-05-12] (ros.).
  55. ↑ Ваня Дмитриенко обрел близкий его сердцу «Вишнёвый» [online], InterMedia, 15 listopada 2024 [dostęp 2026-04-29] (ros.).
  56. ↑ Julija Krasnodubiec, Темно перед рассветом: вышел саундтрек к сериалу «Плакса-2», [w:] go.zvuk.com [online], Zwuk Media, 10 grudnia 2024 [dostęp 2026-04-29] (ros.).
  57. 1 2 3 Альбом «Плакса-2 (Оригинальный саундтрек)». Wania Dmitrijenko, Nika Żukowa Apple Music. 2024-12-06. [dostęp 2026-04-09].
  58. ↑ Снято 8 новых серий: О чем расскажет второй сезон сериала «Плакса» СТС [online], TVMag.ru, 5 września 2024 [dostęp 2026-04-29] (ros.).
  59. ↑ «Плакса» возвращается с новыми хитами, [w:] ctc.ru [online], STS, 26 listopada 2024 [dostęp 2026-04-29] [zarchiwizowane z adresu 2024-11-27] (ros.).
  60. ↑ Anastasija Szubina, Ваня Дмитриенко — «Цветаева»: текст песни, клип, интересные факты [online], Rambler, 19 września 2025 [dostęp 2026-05-01] (ros.).
  61. ↑ Anastasija Basina, Ваня Дмитриенко — «Настоящая»: текст песни, история создания, интересные факты [online], Rambler, 14 sierpnia 2025 [dostęp 2026-05-01] (ros.).
  62. ↑ Top All Internet Hits Russia Weekly Chart Apr 24, 2025 [online], Tophit, 24 kwietnia 2025 [dostęp 2026-04-29] (ros.).
  63. 1 2 3 4 Najwyższe pozycje na rosyjskiej liście streamingowej:
  64. ↑ Шёлк. Ваня Дмитриенко [online], Tophit [dostęp 2026-05-01] (ros. • ukr. • ang.).
  65. 1 2 3 Номинант премии «Виктория-2026», [w:] VK [online], Muzykalnaja priemija «Wiktorija», 28 lutego 2026 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  66. 1 2 3 Top Hit Music Awards 2025: главные хиты и самые яркие звёзды [online], Tophit, 26 listopada 2025 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  67. ↑ Aleksiej Mażajew, Рецензия на сингл «Силуэт» Вани Дмитриенко и Ани Пересильд: Спелись [online], InterMedia, 27 października 2025 [dostęp 2026-05-06] (ros.).
  68. ↑ Поклонники Вани Дмитриенко уже выкупили почти половину «Лужников» [online], InterMedia, 5 maja 2026 [dostęp 2026-05-06] (ros.).
  69. 1 2 Wania Dmitrijenko, эмоции - последствия – singel, [w:] YouTube Music [online], YouTube [dostęp 2026-04-09].
  70. 1 2 Nikita Prunkow, Ваня Дмитриенко, OG Buda и Pharaoh: дайджест новых музыкальных релизов (21 — 28 ноября) [online], MenToday.ru, 28 listopada 2025 [dostęp 2026-05-06] (ros.).
  71. 1 2 «Новое Радио AWARDS»: Агутин, Краймбрери, Дмитриенко и другие звезды собрали 17 млн рублей для Фонда Хабенского [online], StarHit, 16 marca 2026 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  72. 1 2 Назван победитель в номинации «Лучший в сети» [online], Muz-TV, 7 czerwca 2025 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  73. 1 2 VK Музыка подвела итоги года: главные артисты, хиты и феномены чарта, [w:] VK Muzika [online], VK, 27 listopada 2025 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  74. ↑ Ртуть – Ваня Дмитриенко [online], Tophit [dostęp 2026-05-06] (ros. • ukr. • ang.).
  75. ↑ Видео: Алина Загитова снялась в новом клипе Вани Дмитриенко [online], Sport24, 15 marca 2026 [dostęp 2026-05-06] (ros.).
  76. ↑ Karina Paronian, «Это нереально»: у Вани Дмитриенко вышел новый трек «Ртуть» [online], Kanobu, 20 marca 2026 [dostęp 2026-05-06] (ros.).
  77. ↑ Ваня Дмитриенко оставил свой «След» [online], InterMedia, 5 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-05] (ros.).
  78. ↑ Итоги пресс-завтрака «Премии МУЗ-ТВ 2026. Движение»: имена ведущих и секреты шоу [online], Muz-TV, 18 marca 2026 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  79. ↑ Ваня Дмитриенко пострадал от «Недоступной» [online], InterMedia, 10 lipca 2026 [dostęp 2026-08-04] (ros.).
  80. ↑ Nikołaj Spiridonow, Ваня Дмитриенко установил рекорд России как самый молодой артист, собравший «Лужники», „Moskwicz Mag”, 3 sierpnia 2026 [dostęp 2026-08-04] (ros.).
  81. 1 2 Move over, Shaman Russia’s latest breakout singer is a TikToker who makes listeners feel like the 2010s never ended — and the full-scale war never began [online], Meduza, 15 stycznia 2025 [dostęp 2026-05-07] (ang.).
  82. ↑ Ваня Дмитриенко — официальная страница артиста [online], Zion Music [dostęp 2026-05-07] (ros.).
  83. ↑ Премьера нового мини-альбома Вани Дмитриенко «Эмоции — последствия», [w:] 1hd.ru [online], 1HD Music Television [dostęp 2026-05-11] (ros.).
  84. ↑ Ваня Дмитриенко рассказал МУЗ-ТВ о причинах расставания с Сашей Айс [online], Muz-TV, 25 października 2025 [dostęp 2026-04-14] (ros.).
  85. 1 2 3 Параноик. Wania Dmitrijenko Apple Music. 2023-02-17. [dostęp 2026-04-08].
  86. 1 2 VK Акустика. Wania Dmitrijenko Apple Music. 2025-05-30. [dostęp 2026-04-08].
  87. ↑ Wania Dmitrijenko, Ты со мной, [w:] Spotify [online] [dostęp 2026-04-09].
  88. ↑ Григорий Лепс и Ваня Дмитриенко спели вместе про бейби [online], Musecube, 19 września 2022 [dostęp 2026-04-09] (ros.).
  89. ↑ Ответь мне. Open Kids, gośc.: Wania Dmitrijenko Apple Music. 2020-06-12. [dostęp 2026-04-10].
  90. ↑ Вот быстрей бы взрослой стать (из т/с "Плакса"). Nika Żukowa, Wania Dmitrijenko Apple Music. 2023-10-12. [dostęp 2026-04-10].
  91. ↑ Люди Будущего (Официальный Гимн Игр Будущего). DJ Smash, Wania Dmitrijenko Apple Music. 2024-03-06. [dostęp 2026-04-10].
  92. 1 2 Aleksandra Lisica, «Пел в электричках»: Ваня Дмитриенко рассказал о первых концертах [online], Gazeta.ru, 16 lutego 2024 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  93. ↑ Nadia Biesczetnikowa, Елена Летучая, Зара, Регина Тодоренко, Филипп Киркоров, Даня Милохин и другие на модной премии в Москве [online], Spletnik.ru, 1 kwietnia 2021 [dostęp 2026-04-10] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-18] (ros.).
  94. ↑ Красноярский подросток стал музыкантом года по версии российского MTV, [w:] krsk.aif.ru [online], Aif-Krasnojarsk, 30 grudnia 2021 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  95. ↑ Полина Гагарина, Zivert, Макс Барских, Niletto, LOBODA и другие гости Премии телеканала RU.TV [online], Żurnał OK!, 24 maja 2021 [dostęp 2026-04-10] [zarchiwizowane z adresu 2021-06-13] (ros.).
  96. ↑ «Новое Радио AWARDS 2022»: Ваня Дмитриенко стал лауреатом премии в номинации «Прорыв года» [online], Nowoje Radio [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  97. ↑ ЖАРА MUSIC AWARDS: фото и победители [online], 7 Dniej [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  98. ↑ Церемония Top Hit Music Awards 2024 прогремела в Москве! [online], Tophit, 17 października 2024 [dostęp 2026-04-10] (ros.).
  99. ↑ ЖАРА Media Awards 2025 Результаты голосования, [w:] zharamedia.com [online], Żara Media Awards [dostęp 2026-04-10] (ros.).

Linki zewnętrzne