Wikłacz bagienny
| Malimbus ruweti | |||
| (Louette & Benson, 1982) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
wikłacz bagienny | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
 | |||
Wikłacz bagienny[4] (Malimbus ruweti) – słabo poznany gatunek niewielkiego ptaka z rodziny wikłaczowatych (Ploceidae). Endemit Demokratycznej Republice Konga. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka
Przez większość systematyków gatunek ten umieszczany jest w rodzaju Ploceus[2][5][6], ale autorzy Kompletnej listy ptaków świata zaliczają go do Malimbus[4]. Nie wyróżnia się podgatunków[5][6].
Występowanie
Występuje endemicznie w Demokratycznej Republice Konga[2][3]. Jego naturalnym środowiskiem są mokradła w południowo-wschodniej części kraju, szczególnie bagna graniczące z jeziorem Tshangalele, zwanym też Lufira, oraz przy wodospadach Kiubo (i przypuszczalnie wzdłuż rzeki między tymi dwoma miejscami)[3].
Charakterystyka
Morfologia
Osiąga wielkość 13 cm i masę 17 gramów. W ubarwieniu samca dominują kolory: czarny na głowie, żółty na karku i ogonie, zielonkawe smugi na uskrzydleniu i rumiany brąz na brzuchu[2].
Ekologia
Żywi się głównie nasionami i owadami[2]. Sezon lęgowy trwa od stycznia do kwietnia; wyprowadza zwykle dwa lęgi w sezonie[7]. Gniazduje głównie w żywopłonie i akacji[2].
Status zagrożenia
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN wikłacz bagienny od 2021 roku klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern); wcześniej, od 2000 roku miał status gatunku niedostatecznie rozpoznanego (DD, Data Deficient), a od 1994 – gatunku narażonego (VU, Vulnerable). Liczebność populacji nie została oszacowana. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny[3][7].
Przypisy
- ↑ Ploceus ruweti, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2020-04-23] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Craig, A., de Juana, E. & Sharpe, C.J.: Lufira Masked Weaver (Ploceus ruweti). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-04-23].
- 1 2 3 4 BirdLife International, Ploceus ruweti, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2021, wersja 2025-2 [dostęp 2026-06-13] (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Ploceinae Sundevall, 1836 - wikłacze (wersja: 2021-10-20). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-13].
- 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v13.2). [dostęp 2023-09-08]. (ang.).
- 1 2 AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025, 2025, DOI: 10.2173/avilist.v2025 (ang.).
- 1 2 Species factsheet: Lufira Masked Weaver Ploceus ruweti [online], BirdLife International, 2021 [dostęp 2026-06-13] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Lufira Masked Weaver Ploceus ruweti. [w:] Weaver Watch [on-line]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
- Zdjęcia wikłacza bagiennego. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).