Wiktor Amadeusz I

Wiktor Amadeusz I

książę Sabaudii
Okres	od 1630 do 7 października 1637
Poprzednik	Karol Emanuel I Wielki
Następca	Franciszek Hiacynt
Dane biograficzne
Dynastia	sabaudzka
Data i miejsce urodzenia	8 maja 1587 Turyn
Data i miejsce śmierci	7 października 1637 Vercelli
Miejsce spoczynku	Bazylika Superga
Ojciec	Karol Emanuel I Wielki
Matka	Katarzyna Michalina Habsburg
Żona	Krystyna Maria Burbon od 1619
Dzieci	Ludwik Amadeusz, Franciszek Hiacynt, Karol Emanuel II, Ludwika Krystyna, Małgorzata Jolanta, Adelajda Henrietta, Katarzyna Beatrice
Odznaczenia

Wiktor Amadeusz I, wł. Vittorio Amedeo I di Savoia (ur. 8 maja 1587 w Turynie, zm. 7 października 1637) – książę Sabaudii w latach 1630–1637, tytularny król Cypru i Jerozolimy. Znany był również jako Lew z Suzy.

Urodził się w Turynie jako drugi syn Karola Emanuela I, księcia Sabaudii i Katarzyny Michaliny Habsburg, księżniczki hiszpańskiej (córki Filipa II Habsburga). Większość swojego dzieciństwa spędził na dworze królewskim, w Madrycie. Kiedy zmarł jego starszy brat – książę Filip Emanuel, Wiktor Amadeusz stał się oficjalnym następcą tronu księstwa i złożył królewską przysięgę na dworze w Racconigi (21 stycznia 1607). Jego ojciec zmarł w 1630 i wtedy Wiktor Amadeusz został księciem Sabaudii. Musiał poprawić stosunki Sabaudii z Hiszpanią i Francją oraz wzmocnić obronę wojskową księstwa. Podpisał traktat pokojowy z Hiszpanią – traktat z Cherasco, na jego mocy Sabaudia otrzymała z powrotem Pinerolo, jednak oddała je Francji w zamian za Genewę.

25 września 1637 Wiktor Amadeusz poczuł się źle po obiedzie zjedzonym z księciem Créqui. Został zawieziony do Turynu i zmarł tam 7 października 1637.

Po zażegnaniu kryzysu z Hiszpanią, Wiktor Amadeusz został ożeniony z córką króla Francji – Henryka IV Burbona i jego drugiej żony – Marii Medycejskiej, Krystyną Marią (1606–1663), która po śmierci męża została regentką księstwa w latach 1637–1663. Para miała kilkoro dzieci:

• Ludwika Amadeusza (1622–1628),
• Franciszka Hiacynta (1632–1638),
• Karola Emanuela (1634–1675),
• Ludwikę Krystynę (1629–1692), żonę jej wuja – Maurycego Sabaudzkiego
• Małgorzatę Jolantę (1635–1663), żonę Ranuccio II Farnese, księcia Parmy
• Henriettę Adelajdę (1636–1676), żonę Ferdynanda Marii Wittelsbacha, elektora Bawarii
• Katarzynę Beatrice (1636–1637).

Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) w 1602^[1], a od 1630 Wielki Mistrz^[2]