Wilhelm Chmiel
| Data i miejsce urodzenia |
16 grudnia 1911 | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
10 stycznia 1993 | |||||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | ||||||||||||||||||||||||||||
| Klub |
Sokół Katowice | |||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||
Wilhelm Chmiel, ps. Razemowski (ur. 16 grudnia 1911 w Mysłowicach, zm. 10 stycznia 1993 w Zabrzu) – polski lekkoatleta, specjalizujący się w skoku wzwyż i trójskoku.
Życiorys
Absolwent Miejskiej Szkoły Handlowej (1931) i Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy przy 73 Pułku Piechoty w Katowicach. Z zawodu księgowy.
Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej jako dowódca centrali telefonicznej przy sztabie operacyjnym w kompanii łączności 23 Dywizji Piechoty. Po klęsce wrześniowej pracował jako robotnik kolejowy w Katowicach (1940–1943). W lipcu 1943 r. wcielony do Wehrmachtu we Francji jako telefonista w 148 kompanii łączności. Pół roku później trafił w szeregi partyzantki francuskiej, skąd przerzucono go do jednostki polskiej w Algierze. Walczył w kampanii włoskiej.
Kariera sportowa
Reprezentant Sokoła Katowice (1929), Pogoni Katowice (1930–1935), KPW Katowice (1935–1939), ponownie Pogoni Katowice (1945–1947), Zjednoczenia Zabrze (1947–1948) i Górnika Zabrze (1949).
Siedmiokrotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych (1931–1937), z jednym indywidualnym zwycięstwem w dorobku.
Rekordzista Polski w skoku wzwyż z wynikiem 1,83 m, ustanowionym 30 sierpnia 1931 r. w Królewskiej Hucie.
Osiągnięcia
- Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce
- Królewska Huta 1931 – złoty medal w skoku wzwyż
- Bydgoszcz 1933 – 4. miejsce w skoku wzwyż
- Poznań 1934 – 4. miejsce w skoku wzwyż
- Białystok 1935 – srebrny medal w skoku wzwyż
- Chorzów 1937 – srebrny medal w skoku wzwyż, 4. miejsce w trójskoku
- Warszawa 1938 – 6. miejsce w skoku w dal i trójskoku
- Poznań 1939 – brązowy medal w trójskoku
- Poznań 1948 – 5. miejsce w biegu na 110 m przez płotki, 6. miejsce w trójskoku
- Gdańsk 1949 – 6. miejsce w trójskoku
- Halowe mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce
- Przemyśl 1933 – 4. miejsce w skoku wzwyż
- Przemyśl 1934 – srebrny medal w skoku wzwyż
- Przemyśl 1936 – 4. miejsce w skoku wzwyż
- Przemyśl 1937 – srebrny medal w skoku wzwyż
- Poznań 1938 – brązowy medal w trójskoku
Progresja wyników
| rok | klub | bieg na 110 m ppł | skok wzwyż | skok w dal | trójskok | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1930 | Pogoń Katowice | — | 1,705 | — | — | |
| 1931 | — | 1,83 | — | — | ||
| 1932 | — | 1,78 | — | — | ||
| 1933 | — | 1,80 | — | — | ||
| 1934 | — | 1,84 | — | — | ||
| 1935 | Pogoń Katowice | KPW Katowice | — | 1,855 RŻ | — | — |
| 1936 | KPW Katowice | — | 1,85 | — | 13,19 | |
| 1937 | 17,8 | 1,84 | 6,80 RŻ | 13,34 | ||
| 1938 | 16,9 RŻ | 1,80 | — | 13,34 | ||
| 1939 | 18,1 | 1,81 | — | 13,63 RŻ | ||
| 1947 | Pogoń Katowice | Zjednoczenie Zabrze | 17,4 | — | 6,48 | 12,87 |
| 1948 | Zjednoczenie Zabrze | 17,0[a] | 1,72 | 6,28 | 12,99 | |
| 1949 | Górnik Zabrze | 18,6 | — | — | 13,01 | |
Działalność trenerska
Po uzyskaniu 31 grudnia 1936 r. tytułu instruktora lekkoatletyki, w latach 1936–1938 pełnił funkcję asystenta trenera Antoniego Cejzika, a w latach 1936–1939 trenera Śląskiego Okręgowego Związku Lekkiej Atletyki, KPW Katowice oraz KS Stadion Chorzów. W 1951 r. ukończył kurs unifikacyjny trenera II klasy w Poznaniu, równolegle trenując na obozach przedolimpijskich (1947–1960).
Życie prywatne
Mąż lekkoatletki Jadwigi Głodniok (ur. 1 września 1919).
Uwagi
- ↑ Część źródeł podaje za rekord sezonu nieudokumentowany dokładną datą i miejscem wynik 16,3 s.
Bibliografia
- Henryk Kurzyński: Indeks polskich lekkoatletów startujących w latach 1920-1939. Komisja Statystyczna PZLA, 2025.
