Williams FW07

Williams FW07
Ilustracja
Kategoria

Formuła 1
Brytyjska Formuła 1

Konstruktor

Williams

Projektant

Patrick Head
Neil Oatley
Frank Dernie

Dane techniczne
Nadwozie

monocoque z aluminium o strukturze plastra miodu

Zawieszenie
przednie

podwójne wahacze, sprężyny/amortyzatory Koni

Zawieszenie
tylne

podwójne wahacze, sprężyny/amortyzatory Koni

Silnik

Ford Cosworth DFV 3.0 V8

Skrzynia biegów

Hewland FGA400, manualna, 5 biegów + wsteczny

Paliwo

Lucas

Olej

Mobil

Opony

Goodyear

Historia
Debiut

Grand Prix Hiszpanii 1979

Kierowcy

Alan Jones
Clay Regazzoni
Carlos Reutemann

Używany

1979–1982

Mistrzostwa
Kierowców

1980 – Alan Jones

Konstruktorów

1980, 1981

Wyścigi
Wyścigi

43

Wygrane

15

Pole position

8

Najszybsze okrążenie

16

Williams FW06 Williams FW08

Williams FW07 – samochód Formuły 1, zaprojektowany w 1979 roku przez Patricka Heada, Neila Oatleya i Franka Derniego i skonstruowany przez WilliamsF1[1]. Model brał udział w sezonach 1979–1982, wygrywając 15 wyścigów i zdobywając pierwszy dla Williamsa tytuł mistrza świata w klasyfikacji kierowców (Alan Jones w 1980) oraz dwa w klasyfikacji konstruktorów (1980, 1981).

Historia

Przed sezonem 1979 Williams dysponował dwoma zwycięskimi kierowcami (Alan Jones i Clay Regazzoni) oraz bogatym sponsorem z Arabii Saudyjskiej. Patrick Head, zainspirowany Lotusem 79, wykorzystał w modelu FW07 efekt przypowierzchniowy. Samochód miał długie sekcje boczne, niewielki przedni spojler, kurtyny oraz sztywne monocoque z aluminium o strukturze plastra miodu. Zawieszenie było konwencjonalne – z podwójnymi wahaczami – ale sprężyny trudno radziły sobie z ogromnym wzrostem docisku[2]. Samochód wykorzystywał silnik Ford Cosworth DFV o mocy 485 KM.

FW07 zadebiutował w Grand Prix Hiszpanii 1979. Początkowo samochód był awaryjny. W lipcu jednak udoskonalono samochód poprzez między innymi zastosowanie nowego fragmentu podłogi pod silnikiem, co zwiększyło docisk. Clay Regazzoni wywalczył pierwsze zwycięstwo dla Williamsa podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii. W 1979 roku Jones wygrał jeszcze pięć wyścigów i Williams zajął drugie miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

W sezonie 1980 wystawiono FW07B, ewolucję poprzedniego modelu. Samochód zdominował rywalizację: Jones wygrał pięć wyścigów i został mistrzem świata. Williams został natomiast wówczas mistrzem świata w klasyfikacji konstruktorów, podobnie jak rok później.

Model FW07 w różnych odmianach ścigał się do 1982 roku.

Wyniki w Formule 1

Rok Zespół Silnik Opony Kierowcy 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Pkt. Msc.
1979 Albilad-Saudia Racing Team Ford V8 G ARG BRA ZAF USW ESP BEL MCO FRA GBR DEU AUT NLD ITA CAN USA 71 (75) 2
Australia Alan Jones NU NU NU 4 NU 1 1 1 9 1 NU
Szwajcaria Clay Regazzoni NU NU 2 6 1 2 5 NU 3 3 NU
1980 Albilad-Williams Racing Team Ford V8 G ARG BRA ZAF USW BEL MCO FRA GBR DEU AUT NLD ITA CAN USA 120 1
Australia Alan Jones 1 3 NU NU 2 NU 1 1 3 2 11 2 1 1
Argentyna Carlos Reutemann NU NU 5 NU 3 1 6 3 2 3 4 3 2 2
Brands Hatch Racing Południowa Afryka Desiré Wilson NZ
RAM/Williams Grand Prix Engineering Wielka Brytania Rupert Keegan 11
RAM/Penthouse-Rizla Racing NZ 15 NZ 11 NZ 9
RAM/Rainbow Jeans Racing Stany Zjednoczone Kevin Cogan NZ
RAM/Theodore/Rainbow Jeans Racing Wielka Brytania Geoff Lees NZ
1981 Albilad-Williams Racing Team
TAG Williams Team
Ford V8 G USW BRA ARG SMR BEL MCO ESP FRA GBR DEU AUT NLD ITA CAN LVG 95 1
Australia Alan Jones 1 2 4 12 NU 2 7 17 NU 11 4 3 2 NU 1
Argentyna Carlos Reutemann 2 1 2 3 1 NU 4 10 2 NU 5 NU 3 10 8
Equipo Banco Occidental M Hiszpania Emilio de Villota WYK
1982 TAG Williams Team Ford V8 G ZAF BRA USW SMR BEL MCO USE CAN NLD GBR FRA DEU AUT CHE ITA LVG 14 (58) 4
Argentyna Carlos Reutemann 2 NU
Finlandia Keke Rosberg 5 DK 2
Stany Zjednoczone Mario Andretti NU

Przypisy

  1. ↑ Williams FW07. chicanef1.com. [dostęp 2012-05-24]. (ang.).
  2. ↑ Wouter Melissen: Williams FW07 Cosworth. ultimatecarpage.com. [dostęp 2012-05-24]. (ang.).

Bibliografia

  • Cóż to był za samochód – Williams FW07. „F1 Racing”, s. 24, czerwiec 2012. Łódź: Westa-Druk. ISSN 1732-7032.