Wilma Murto

lekkoatletyka
Wilma Heltelä
Ilustracja
Wilma Heltelä (2023)
Data i miejsce urodzenia

11 czerwca 1998
Kuusjoki↗

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Mistrzostwa świata
brązBudapeszt 2023skok o tyczce
Mistrzostwa Europy
złotoMonachium 2022skok o tyczce
Halowe mistrzostwa Europy
złotoStambuł 2023skok o tyczce
Igrzyska europejskie
złoto Kraków 2023 skok o tyczce
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Bydgoszcz 2016 skok o tyczce
Mistrzostwa Europy juniorów
brąz Grosseto 2017 skok o tyczce

Wilma Heltelä (ur. 11 czerwca 1998) – fińska lekkoatletka, skoczkini o tyczce.

W 2014 odpadła w eliminacjach mistrzostw świata juniorów. Rok później przeszła eliminacje podczas mistrzostw Europy juniorów, lecz w konkursie finałowym nie zaliczyła żadnej wysokości (atakowała 3,90) i nie została sklasyfikowana.

W 2016 była siódma na mistrzostwach Europy oraz zdobyła brązowy medal mistrzostw świata juniorów[1][2]. Olimpijka z Rio de Janeiro (2016) oraz ósma zawodniczka halowych mistrzostw Europy (2017).

W 2021 była piąta na igrzyskach olimpijskich w Tokio. Rok później została w Monachium mistrzynią Europy, a w 2023 w Stambule mistrzynią Europy w hali. W tym samym roku w Budapeszcie została brązową medalistką światowego czempionatu. Awansowała do finału mistrzostw Europy w Rzymie, w którym zajęła ósme miejsce (2024). Finalistka rozgrywanych w tym samym roku igrzysk olimpijskich, w których uplasowała się na szóstej pozycji.

Medalistka mistrzostw Finlandii i reprezentantka kraju w meczach międzypaństwowych w różnych kategoriach wiekowych (także seniorów).

Osiągnięcia

Rok Impreza Miejsce Lokata Wynik (m)
2014Mistrzostwa świata juniorówStany Zjednoczone Eugeneel. – 25. miejsce3,75
2015Mistrzostwa Europy juniorówSzwecja Eskilstuna–NM
2016Mistrzostwa EuropyHolandia Amsterdam7. miejsce4,45
Mistrzostwa świata juniorówPolska Bydgoszcz 3. miejsce4,40
Igrzyska olimpijskieBrazylia Rio de Janeiroel. – 24. miejsce4,30
2017Halowe mistrzostwa EuropySerbia Belgrad8. miejsce4,40
Mistrzostwa Europy juniorówWłochy Grossetobrąz 3. miejsce4,15
2018Mistrzostwa EuropyNiemcy Berlinel. – 17. miejsce4,35
2019Halowe mistrzostwa EuropyWielka Brytania Glasgowel. – 18. miejsce4,10
Młodzieżowe mistrzostwa EuropySzwecja Gävle5. miejsce4,20
Superliga drużynowych mistrzostw EuropyPolska Bydgoszcz8. miejsce4,21
Mistrzostwa świataKatar Dohael. – 22. miejsce4,35
2021Halowe mistrzostwa EuropyPolska Toruń6. miejsce4,55
Igrzyska olimpijskieJaponia Tokio5. miejsce4,50
2022Mistrzostwa świataStany Zjednoczone Eugene6. miejsce4,60
Mistrzostwa EuropyNiemcy Monachium 1. miejsce4,85
2023Halowe mistrzostwa EuropyTurcja Stambuł 1. miejsce4,80
I dywizja drużynowych mistrzostw Europy[a]Polska Chorzów1. miejsce[b]4,71
Mistrzostwa świataWęgry Budapeszt 3. miejsce4,80
2024Halowe mistrzostwa świataWielka Brytania Glasgow8. miejsce4,55
Mistrzostwa EuropyWłochy Rzym8. miejsce4,43
Igrzyska olimpijskieFrancja Paryż6. miejsce4,70
2025Mistrzostwa świataJaponia Tokioel. –NM

Rekordy życiowe

Zawodniczka jest posiadaczką aktualnego halowego rekordu świata juniorów (4,71 w 2016).

Uwagi

  1. ↑ Zawody były częścią igrzysk europejskich.
  2. ↑ W klasyfikacji sumarycznej biorącej pod uwagę wyniki z wszystkich dywizji zawodniczka zdobyła złoty medal igrzysk europejskich.

Przypisy

  1. ↑ Report: women’s pole vault – IAAF World U20 Championships Bydgoszcz 2016. iaaf.org, 2016-07-21. [dostęp 2016-08-05]. (ang.).
  2. ↑ Mitali Suomeen: Wilma Murto hyppäsi MM-pronssia. yle.fi, 2016-07-21. [dostęp 2016-08-05]. (fiń.).
  3. ↑ Suomen ennätykset, Ulkona. tilastopaja.eu. [dostęp 2023-08-24]. (fiń.).
  4. ↑ Suomen ennätykset, Halli. tilastopaja.eu. [dostęp 2025-11-09]. (fiń.).

Bibliografia

  • Wilma Murto, [w:] tilastopaja.info [dostęp 2016-02-02] (ang.).
  • Wilma Murto, [w:] tilastopaja.info [dostęp 2023-08-24] (fiń.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.