Wilson Isidor

Po rozpoczęciu treningów w SC Le Rheu w wieku siedmiu lat Isidor w 2009 roku trafił do Stade Rennais, gdzie przeszedł pełne szkolenie piłkarskie. W 2015 roku wziął udział w międzyregionalnym turnieju U-15 w barwach reprezentacji Ligue de Bretagne. W 2016 roku wygrał Turniej w Montaigu ze Stade Rennais^[1], a zarazem został królem strzelców tych rozgrywek^[2]. Następnie został młodzieżowym reprezentantem Francji w kategoriach U-17 i U-18^[3].

Gdy przyszło do podpisania pierwszego profesjonalnego kontraktu, ostatecznie zdecydował się w czerwcu 2018 roku dołączyć do AS Monaco, inspirując się drogą kariery Kyliana Mbappé i Thierry’ego Henry’ego. Na Stade Louis II, gdzie liczył na grę pod wodzą Leonardo Jardima, podpisał trzyletnią umowę razem ze swoim klubowym kolegą Sofiane’em Diopem^[4][5].

Ostatecznie zawodowy debiut w barwach Monaco zaliczył pod wodzą swojego idola Thierry’ego Henry’ego, który w październiku 2018 roku zastąpił Jardima. 11 listopada 2018 roku po raz pierwszy wystąpił w pierwszym zespole AS Monaco, w przegranym 0:4 meczu 13. kolejki Ligue 1 z Paris Saint-Germain^[6].

Aby nabrać doświadczenia, przez dwa kolejne sezony był wypożyczany do klubów z Championnat National, najpierw do Stade Lavallois na sezon 2019/2020^[7], a następnie do FC Bastia-Borgo w sezonie 2020/2021^[8][9]. Na Korsyce zdobył 16 bramek w 29 występach, dzięki czemu został wybrany odkryciem sezonu na trzecim poziomie rozgrywkowym we Francji przez Francuski Związek Piłki Nożnej. Znalazł się także w jedenastce sezonu^[10].

Po powrocie do Monaco na sezon 2021/2022 swój pierwszy mecz rozegrał 25 sierpnia 2021 roku, wchodząc z ławki w spotkaniu eliminacji Ligi Mistrzów z Szachtarem Donieck. Był bliski zanotowania asysty przy akcji Kevina Vollanda, gdy po regulaminowym czasie gry Monaco prowadziło 2:1, jednak Niemiec nie wykorzystał okazji. W efekcie mecz przeszedł do dogrywki, w której Szachtar zdobył bramkę na 2:2, wygrał dwumecz 3:2 i wyeliminował zespół z Księstwa^[11].

22 stycznia 2022 roku podpisał 4,5-letni kontrakt z rosyjskim Lokomotiwem Moskwa^[12]. W każdym ze swoich pierwszych sześciu meczów w rosyjskiej Priemjer-Lidze zdobywał co najmniej jedną bramkę, wyrównując rekord największej liczby kolejnych spotkań z golem na starcie kariery ligowej. Rekord ten zaledwie tydzień wcześniej ustanowił Yusuf Yazıcı przed szóstym występem Isidora^[13]. W kwietniu 2022 roku został wybrany piłkarzem miesiąca rosyjskiej ekstraklasy^[14].

30 stycznia 2023 roku Olympique Lyon poinformował, że Isidor nie przeszedł testów medycznych z powodu utrzymujących się problemów z kolanem, co doprowadziło do anulowania planowanego wypożyczenia do francuskiego klubu^[15].

Po powrocie do zdrowia Isidor zakończył sezon 2022/2023 w rosyjskiej ekstraklasie z dorobkiem sześciu goli w ostatnich siedmiu meczach, a wszystkie te bramki zdobył po wejściu z ławki w drugiej połowie.

9 września 2023 roku Isidor przeniósł się do Zenitu Petersburg na wypożyczenie do końca sezonu 2023/2024. Zenit poinformował, że umowa zawiera opcję wykupu, natomiast Lokomotiw przedstawiał ją jako obowiązek wykupu^[16][17]. Transfer został oficjalnie sfinalizowany 5 lipca 2024 roku^[18].

23 sierpnia 2024 roku Isidor dołączył do Sunderlandu, występującego w Championship, na zasadzie wypożyczenia do końca sezonu z opcją wykupu^[19].

1 lutego 2025 roku podpisał z Sunderlandem kontrakt definitywny, obowiązujący do lata 2028 roku^[20]. 9 maja zdobył bramkę w wyjazdowym zwycięstwie Sunderlandu 2:1 nad Coventry City w pierwszym meczu półfinału baraży o awans do Premier League^[21]. Sunderland awansował następnie do finału baraży przeciwko Sheffield United, rozegranego 24 maja. W drugiej połowie drużyna zdobyła dwa gole w końcówce i wywalczyła awans, wracając do Premier League po raz pierwszy od sezonu 2016/2017^[22].

16 sierpnia 2025 roku Isidor zdobył trzecią bramkę Sunderlandu w wygranym 3:0 meczu z West Hamem United, rozegranym przy okazji powrotu klubu do Premier League^[23].