Winand Osiński

lekkoatletyka
Winand Osiński
Data i miejsce urodzenia

22 sierpnia 1913
Gladbeck

Data i miejsce śmierci

11 kwietnia 2006
Sławki

Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Poznań 1938 sztafeta 3×1000 m
złoto Kielce 1948 bieg maratoński
złoto Warszawa 1950 bieg maratoński
złoto Elbląg 1951 bieg maratoński
srebro Kraków 1938 sztafeta szwedzka
srebro Poznań 1952 bieg maratoński
brąz Kraków 1938 bieg na 3000 m z prz.
brąz Kraków 1938 sztafeta 4x200 m
brąz Poznań 1953 bieg maratoński
Grób Winanda Osińskiego na Cmentarzu Bródnowskim

Winand Osiński (ur. 22 sierpnia 1913 w Gladbeck, zm. 11 kwietnia 2006 w Sławkach k. Makowa Mazowieckiego) – polski lekkoatleta, maratończyk.

Życiorys

Był pierwszym olimpijczykiem wywodzącym się z ziemi koszalińskiej. Reprezentował Polskę na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 w Helsinkach w biegu maratońskim, w którym z czasem 2:54:38,2 zajął 47. miejsce.

Przed wojną był mistrzem Polski w sztafecie 3 × 1000 m (1938). W latach czterdziestych i pięćdziesiątych jako lekkoatleta HKS Bydgoszcz, a następnie Unii (obecny Darzbór Szczecinek) trzykrotnie zdobył mistrzostwo Polski w maratonie w latach 1948, 1950 i 1951. 23 października 1949 r. w Szczecinie z czasem 1:50:28,8 ustanowił rekord Polski w biegu na 30 000 m.

Absolwent Państwowego Gimnazjum Humanistycznego w Bydgoszczy (1935) i Wydziału Leśnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (1957). Był inżynierem leśnikiem, w latach 1945–1980 pracował jako nadleśniczy w okolicach Wałcza (trenował, biegając po lesie). W 1949 r. namówił znanego trenera i działacza lekkoatletycznego Jana Mulaka do zorganizowania w położonym tam niewielkim ośrodku „Bukowina” zgrupowań lekkoatletów, zwłaszcza biegaczy. Propozycję tę zrealizowano i dzięki temu powstał w Wałczu Ośrodek Przygotowań Olimpijskich, obecnie jedna z placówek Centralnego Ośrodka Sportu[1][2].

Jako zawodnik reprezentował barwy Sokoła I Bydgoszcz (1935–1936), Polonii Warszawa (1937–1938), Warszawianki (1939), a po II wojnie światowej HKS Bydgoszcz (1946–1948), Unii Szczecinek (1949–1954) i Unii Warszawa (1955–1956).

Trzydzieści lat po występie olimpijskim (1982) w Szczecinku zainicjowano organizację biegu ulicznego im. Winanda Osińskiego. Od 2011 r. imię Winanda Osińskiego nosi też jedno z ważniejszych komunikacyjnie rond w tym mieście[3].

Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera A93-3-9)[4].

Progresja wyników (na stadionie)

rok klub bieg na 800 m bieg na 1500 m bieg na 3000 m bieg na 5000 m bieg na 10 000 m maraton bieg na 3000 m z prz.
1937 Polonia Warszawa — 4:18,0 — — — — —
1938 2:04,3 RŻ 4:11,0 RŻ 9:24,0 RŻ 15:52,5 RŻ — — 10:50,6 RŻ
1939 Warszawianka — 4:19,0 — — — — —
1946 HKS Bydgoszcz — — 9:26,4 — — — —
1947 — — — — — — —
1948 — — — 15:57,0 — 2:50:04,6[a] —
1949 Unia Szczecinek — — — — — — —
1950 — — — — — 2:55:26,6[a] —
1951 — — — — — 2:43:06,0[a] RŻ —
1952 — — — — 34:03,4 RŻ 2:54:38,2[b] —
1953 — — — — — 2:52:34,2[a] —

Uwagi

  1. 1 2 3 4 Wynik z mistrzostw Polski.
  2. ↑ Wynik z igrzysk olimpijskich.

Przypisy

  1. ↑ 4studio, Tygodnik Ciechanowski : Sport [online], tc.ciechanow.pl [dostęp 2019-11-25] (pol.).
  2. ↑ Wałcz - co warto zobaczyć? Najlepsze miejsca, sklepy, usługi i atrakcje | CityOn.pl [online], cityon.pl [dostęp 2019-11-25].
  3. ↑ Rondo im. Winanda Osińskiego - koło dworca [online], temat szczecinek.com, 25 marca 2010 [dostęp 2019-11-25].
  4. ↑ Miejsce pochówku. [dostęp 2023-01-30].

Bibliografia

Linki zewnętrzne