Wincenty Wodzinowski
 Wincenty Wodzinowski (przed 1932 r.) | |
| Data i miejsce urodzenia |
1866 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
5 lipca 1940 |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
    | |
Wincenty Wodzinowski (ur. 1866 w Igołomi, zm. 5 lipca 1940 w Krakowie) – polski malarz.
Życiorys
W latach 1880–1881 studiował w Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona w Warszawie, w latach 1881–1889 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Leopolda Löfflera, Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki. W latach 1890–1892 uzupełniał wiedzę w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W 1892 powrócił do Krakowa, blisko 20 lat (1899–1916) wykładał na Wyższych Kursach dla Kobiet im. Adriana Baranieckiego[2]. W 1894 otrzymał srebrny medal na wystawie w Chicago. W latach 1899–1908 jego mecenasem był polski kolekcjoner malarstwa Ignacy Korwin-Milewski, który zakupił dla niego dworek wraz z pracownią w podkrakowskich Swoszowicach[3].
Malował pejzaże, portrety, kompozycje realistyczne i symboliczne, wiejskie sceny rodzajowe. W późniejszych latach seryjnie powtarzał te same motywy.
W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich. 1 listopada 1916 został mianowany chorążym kancelaryjnym. Od 1 listopada 1916[4] do lipca 1917 pełnił służbę w Krajowym Inspektoracie Zaciągu[5].
W 1923 został wybrany prezesem honorowym Związku Polskich Artystów Plastyków w Krakowie[6]. W styczniu 1927 wszedł obok Jana Rubczaka i Jerzego Winiarza do Komitetu Wykonawczego bojkotu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie przez środowisko ZPAP, Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” i Cechu Artystów Plastyków Jednoróg[7].
Zmarł 5 lipca 1940 w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera VIII-3-17)[8].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1938)[9]
- Krzyż Niepodległości (28 grudnia 1933)[10]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1927)[11]
- Krzyż Walecznych[5]
Upamiętnienie
Na krakowskich Azorach (Prądnik Biały) została ustanowiona ulica jego imienia.
Wybrane dzieła
- Chłop bronowicki
- Dziewczyna wiejska z kogutem
- Na swojską nutę, 1889
- Portret krakowiaka
- Dziewczyna przy oknie, 1903
- Portret ojca, 1890
- Sekrety, 1910
- Kuszenie
- Panorama Racławicka - postać Kościuszki i stroje ludowe
Przypisy
- ↑ Wincenty Wodzinowski, Autoportret z paletą (1895). Muzeum Narodowe w Warszawie. [dostęp 2026-05-19].
- ↑ Janina Kras, Wyższe Kursy dla Kobiet im. A. Baranieckiego w Krakowie 1868–1924, 1972, s. 126.
- ↑ Anna Piątkowska: Krakowski obraz „Podczas sumy we Wróblowicach” można mieć za ok. pół miliona zł. „Gazeta Krakowska”, 23 marca 2025. [dostęp 2026-05-14].
- ↑ Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 71.
- 1 2 Wodzinowski Wincenty - Żołnierze Niepodległości [online], zolnierze-niepodleglosci.pl [dostęp 2024-06-04].
- ↑ Związek polskich artystów plastyków w Krakowie. „Nowości Illustrowane”. Nr 8, s. 3, 24 lutego 1923.
- ↑ Małgorzata Michalska, Brat Jerzy Winiarz – artysta zapomniany, „Ars Regia”, 11–12, 1997, s. 210.
- ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], www.zck-krakow.pl [dostęp 2023-01-24].
- ↑ M.P. z 1938 r. Nr 258, poz. 592 (ISAP) „za zasługi na polu sztuki i pracy społecznej”.
- ↑ M.P. z 1934 r. Nr 23, poz. 35 (ISAP) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” - zamiast uprzednio nadanego Medalu Niepodległości (M.P. z 1932 r. Nr 140, poz. 172 (ISAP)).
- ↑ M.P. z 1927 r. nr 100, poz. 246 „za zasługi na polu życia społecznego i w dziedzinie sztuki”.
Bibliografia
- Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917). Komenda Legionów Polskich, 1917.