Wincenty z Kępy

Wincenty z Kępy (także z Rozdrażniewa), herbu Doliwa (zm. 1386/87)^[1] – kasztelan kamieński 1363-1368, podkomorzy kaliski od stycznia 1368^[2], wojewoda poznański w latach 1371-1386; brat biskupa poznańskiego Jana z Lutogniewa, bratanek woj. poznańskiego Paska z Wolicy^[1].

Po śmierci brata (1374) został głową swojego rodu, był aktywny politycznie w okresie rządów króla Ludwika Węgierskiego (1370-1382) i późniejszej regencji królowej Elżbiety^[1].

W okresie wojny domowej toczonej w Wielkopolsce w latach 1383-1384 razem z kasztelanem nakielskim Sędziwojem Świdwą z Szamotuł przewodził stronnictwu tzw. ziemian; brał udział w walkach pod Pyzdrami, pod Kaliszem i pod Żninem^[1].

Był obecny na zjazdach szlachty polskiej w Sączu i w Koszycach, gdzie opowiedział się za wyborem węgierskiej królewny Jadwigi na króla Polski^[1].

Wraz z bratem ufundowali nieistniejący już ołtarz św. Tomasza i św. Wawrzyńca, Fabiana i Sebastiana przed okazałym grobowcem Bolesława Chrobrego w Katedrze Poznańskiej.

Przypisy

1 2 3 4 5 Chłopacka 1981 ↓, s. 822-823.
↑ Antoni Gąsiorowski (red.): Urzędnicy wielkopolscy XII-XV wieku. Spisy. T. I (zeszyt 1): Wielkopolska (Województwa poznańskie i kaliskie). Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, s. 117, 127, seria: Urzędnicy dawnej Rzeczypospolitej XII-XVIII wieku. ISBN 83-04-01815-2.

Bibliografia

Helena Chłopacka: Wincenty z Kępy. W: Antoni Gąsiorowski (red.), Jerzy Topolski (red.): Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: PWN, 1981. ISBN 83-01-02722-3.

Wojewodowie poznańscy i wielkopolscy

Za panowania Piastów	Dzierżykraj z Człopy (1020–?) Jakub z Bnina (1120–?) Dobrogost (1216–1226) Dionizy z Goździkowa (1226–1234) Bogumił Dzierżykraj (1234–1242) Mościc z Wielkiego Koźmina (1242–1252) Przedpełk (1252–1253) Hertobald (1253–1255) Mikołaj z Grzymisławia (1255–1260) Beniamin z Grabowy (1260–1264) Janko z Czarnkowa (1264–1270) Przedpełk (1270–1277) Jakub z Bnina (1277–1281) Tomisław z Szamotuł (1281–1286) Beniamin Zaremba (1286–1287) Tomisław z Szamotuł (1288–1293) Beniamin Zaremba (1293–1297) Piotrko? (1297–1299) Sędziwój z Jarocina (1299–1306) Kiełcz z Brudzewa (1306–1308) Dobrogost z Dzwonowa (1308–1320) Przybysław (1326–1328) Wincenty z Szamotuł (1328–1332) Mikołaj z Biechowa (1332–1340) Jarosław z Iwna (1340–1343) Maciej Borkowic (1343–1358) Pasek z Wolicy (1358–1371)
Za panowania Andegawenów i Jagiellonów	Wincenty z Kępy (1371–1386) Bartosz Wezenborg (1387–1393) Jędrzej z Szamotuł (1393–1400) Mścisław Bardzki (1400–1406) Sędziwój Ostroróg (1406–1441) Jan z Bnina (1441–1449) Łukasz I Górka (1449–1475) Stanisław Ostroróg (1475–1477) Maciej z Bnina Opaliński (1477–1493) Mikołaj z Kutna (1493–1495) Jan Starszy Świdwa Szamotulski (1495–1496) (Jan) Sędziwój Czarnkowski (1496–1499) Jan Ostroróg (1500–1501) Andrzej Szamotulski (1501–1511) Mikołaj Lubrański (1511–1519) Stanisław Kościelecki (1519–1535) Łukasz II Górka (1535–1538) Janusz Latalski (1539–1557) Marcin Zborowski (1557–1561) Andrzej Kościelecki (1561–1565) Łukasz III Górka (1565–1573)
Za monarchii elekcyjnej	Stanisław Górka (1573–1592) Hieronim Gostomski (1592–1609) Jan Ostroróg (1610–1622) Piotr Opaliński (1622–1624) Stanisław Przyjemski (1624–1628) Jan Opaliński (1628–1637) Krzysztof Opaliński (1637–1655) Jan Leszczyński (1655–1661) Andrzej Karol Grudziński (1661–1678) Krzysztof Grzymułtowski (1679–1687) Rafał Leszczyński (1687–1692) Wojciech Konstanty Breza (1692–1698) Stanisław Małachowski (1698–1699) Stanisław Leszczyński (1699–1709) Franciszek Zygmunt Gałecki (1709–1711) Andrzej Aleksander Radomicki (1711–1726) Maciej Radomicki (1726–1728) Władysław Radomicki (1728–1737) Michał Raczyński (1737) Antoni Józef Poniński (1738–1742) Ludwik Bartłomiej Szołdrski (1742–1753) Stefan Garczyński (1753–1754) Stanisław Potocki (1754–1760) Florian Łubieński (1760–1765) Antoni Barnaba Jabłonowski (1765–1778) August książę ordynat Sułkowski (1778–1786) Józef Klemens Mielżyński (1786–1793)
Prezesi Wielkiego Księstwa Poznańskiego i Prowincji Poznańskiej	Joseph von Zerboni di Sposetti (1815–1824) Johann Friedrich Theodor von Baumann (1825–1830) Eduard Heinrich Flottwell (1830–1840) Adolf von Arnim-Boitzenburg (1840–1842) Carl Moritz von Beurmann (1843–1850) Gustav Carl Gisbert Heinrich Wilhelm Gebhard von Bonin (1850–1851) Eugen von Puttkamer (1851–1860) Gustav Carl Gisbert Heinrich Wilhelm Gebhard von Bonin (1860–1862) Karl Wilhelm von Horn (1862–1869) Otto von Königsmarck (1869–1873) William Barstow von Guenther (1873–1886) Robert von Zedtlitz-Trützschler (1886–1890) Hugo von Wilamowitz-Moellendorff (1890–1899) Karl Julius Rudolf von Bitter (1899–1903) Wilhelm von Waldow (1903–1911) Philipp Schwartzkopf (1911–1914) Johan Karl Friedrich Moritz Ferdinand von Eisenhart-Rothe (1914–1918)