Winian sodu

Winian sodu
	L-winian sodu
	; kryształy dihydratu winianu sodu
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
PIN	2,3-dihydroksybutanodian disodu
inne	winian sodu
	Inne nazwy i oznaczenia
farm.	łac. natrium tartaricum
inne	daw. winian sodowy
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	białe kryształy
Wzór chemiczny	Na2C4H4O6
• zapis Hilla	C4H4Na2O6
Masa molowa	194,051 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	51307-92-7 (DL-winian); 868-18-8 (L-winian); 6106-24-7 (dihydrat formy L)
PubChem	13355
SMILES
	[Na+].[Na+].[O-]C(=O)C(O)C(O)C(=O)[O-]
InChI
	InChI=1S/C4H6O6.2Na/c5-1(3(7)8)2(6)4(9)10;;/h1-2,5-6H,(H,7,8)(H,9,10);;/q;2*+1/p-2
	InChIKey
	HELHAJAZNSDZJO-UHFFFAOYSA-L
Właściwości
	Gęstość
	1,545 g/cm³ (dihydrat); ciało stałe
	Rozpuszczalność w wodzie
	rozpuszczalny
	w innych rozpuszczalnikach
	nierozpuszczalny w etanolu
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Substancja nie jest klasyfikowana jako; niebezpieczna według kryteriów GHS.
	Podobne związki
Podobne związki	winian amonu sodu, winian potasu sodu, wodorowinian potasu
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Winian sodu, E335, Na₂C₄H₄O₆ – organiczny związek chemiczny z grupy winianów, sól sodowa kwasu winowego, występuje w postaci dihydratu, Na₂C₄H₄O₆·2H₂O. Bezbarwne, przezroczyste, bezwonne kryształy. Stosowany jako emulgator i regulator pH w przemyśle spożywczym o oznaczeniu E335(II)^[3].

Struktura krystaliczna dwuwodnego winianu sodu zawiera bardzo dokładną ilość wody, w związku z czym był używany jako standard (materiał odniesienia) do oznaczania zawartości wody metodą Karla Fischera^[4].

Przypisy

1 2 3 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-486, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
↑ Sodium L-tartrate dibasic dihydrate [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 3 maja 2025, numer katalogowy: 228729 [dostęp 2026-08-19] .
↑ Sodium tartrate, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB13707 [dostęp 2018-08-27] (ang.).
↑ J.D.J.D. Neuss J.D.J.D., M.G.M.G. O’Brien M.G.M.G., H.A.H.A. Frediani H.A.H.A., Sodium Tartrate Dihydrate as a Primary Standard for Karl Fischer Reagent, „Analytical Chemistry”, 23 (9), 1951, s. 1332–1333, DOI: 10.1021/ac60057a040, PMID: 15941725 (ang.).

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

[CRC-1] 1 2 3 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-486, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).

[SA-2] Sodium L-tartrate dibasic dihydrate [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 3 maja 2025, numer katalogowy: 228729 [dostęp 2026-08-19] .

[3] Sodium tartrate, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB13707 [dostęp 2018-08-27] (ang.).

[4] J.D.J.D. Neuss J.D.J.D., M.G.M.G. O’Brien M.G.M.G., H.A.H.A. Frediani H.A.H.A., Sodium Tartrate Dihydrate as a Primary Standard for Karl Fischer Reagent, „Analytical Chemistry”, 23 (9), 1951, s. 1332–1333, DOI: 10.1021/ac60057a040, PMID: 15941725 (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]