Witold Korytowski

Witold Korytowski
Ilustracja
Witold Mora Korytowski (przed 1905)
Data i miejsce urodzenia

8 sierpnia 1850
Grochowiska

Data i miejsce śmierci

10 lipca 1923
Poznań

Minister skarbu Austro-Węgier
Okres

od 1906
do 1908

Poprzednik

Mansuet Johann Kosel

Namiestnik Galicji
Okres

od 14 maja 1913
do 20 sierpnia 1915

Poprzednik

Michał Bobrzyński

Odznaczenia
Order Korony Żelaznej I klasy (Austro-Węgry) Krzyż Wielki Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Kawaler Orderu Leopolda (Austria) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Order Krzyża Takowy II klasy (Serbia)

Witold Korytowski (ur. 8 sierpnia 1850 w Grochowiskach Szlacheckich, zm. 10 lipca 1923 w Poznaniu) – doktor praw, minister skarbu Austro-Węgier, namiestnik Galicji, nestor przemysłu spirytusowego w Poznaniu.

Życiorys

Był synem Teofila i Anastazji z Poleskich[1]. Pochodził z wielkopolskiej rodziny ziemiańskiej[1] herbu Mora. Ukończył poznańskie Gimnazjum św. Marii Magdaleny, po czym studiował w Berlinie, Zurychu, Monachium i Wiedniu, uzyskując stopień doktora praw. W 1874 otrzymał obywatelstwo austriackie. Pracował w Dolnoaustriackiej Prokuratorii Skarbu, a następnie w Ministerstwie Skarbu. W 1891 został przeniesiony do Lwowa na stanowisko wiceprezydenta Krajowej Dyrekcji Skarbu[1]. W 1901 otrzymał tytuł tajnego radcy[2]. W latach 1906–1908 sprawował funkcję ministra skarbu Austro-Węgier[3]. W latach 1907–1913 był posłem do Rady Państwa. W 1908 w uzyskał też mandat posła Sejmu Krajowego Galicji[1]. Pod koniec 1909 został mianowany przez cesarza na członka Izby Panów[4]

W 1905 został odznaczony austriackim Krzyżem Wielkim Orderu Franciszka Józefa[5][6]. Był też kanclerzem kapituły Orderu Korony Żelaznej i od 1907 kawalerem I klasy tego orderu[7]. W 1908 został uhonorowany godnością doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego[8]. Oprócz tego był również kawalerem Orderu Leopolda, wielkim oficerem serbskiego Orderu Krzyża Takowy oraz otrzymał Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych[9].

Od 14 maja 1913 do 20 sierpnia 1915 był namiestnikiem Galicji[1]. W 1914 wprowadził reformę ordynacji wyborczej do Sejmu Krajowego[1].

Otrzymał tytuły honorowego obywatelstwa miast: Dolina (1905)[10], Wieliczka (1907)[11][12], Nowy Sącz (1910)[13], Podgórze (17 marca 1914)[14].

W 1919 przeprowadził się na stałe do Poznania. Zakładał i kierował spółkami związanymi z przemysłem spirytusowym[1].

Jego żoną była Wanda Zaborowska, z którą zaręczył się w 1898 r.[15] Nie miał dzieci[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Józef Buszko, Witold Korytowski, [w:] Internetowy Polski Słownik Biograficzny, Instytut Historii PAN/Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny.
  2. ↑ J. E. dr. Witold Mora Korytowski, „Weteran”, 4, 16 lutego 1901, s. 1.
  3. ↑ Witold Mora Korytowski. „Nowości Illustrowane”. Nr 23, s. 12, 9 czerwca 1906.
  4. ↑ Nowi parowie polscy. „Nowości Illustrowane”. Nr 1, s. 7, 1 stycznia 1910.
  5. ↑ Staatshandbuch 1917, s. 145
  6. ↑ Zasłużone uznanie. „Nowości Illustrowane”. Nr 40, s. 15, 30 września 1905.
  7. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń: 1818, s. 82, 159
  8. ↑ Doktorzy honoris causa. uj.edu.pl. [dostęp 2025-05-11]. (pol.).
  9. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1898 [online], alex.onb.ac.at (niem.).
  10. ↑ Kronika. „Gazeta Lwowska”. Nr 80, s. 3, 8 kwietnia 1905.
  11. ↑ Kronika. „Gazeta Narodowa”. Nr 17, s. 2, 23 stycznia 1907.
  12. ↑ Kronika. „Gazeta Narodowa”. Nr 31, s. 2, 7 lutego 1907.
  13. ↑ Dr Korytowski w Nowym Sączu. „Nowa Reforma”, s. 2, Nr 264 z 13 czerwca 1910.
  14. ↑ Rada Miasta Podgórze. „Nowa Reforma”, s. 2, Nr 87 z 18 marca 1914.
  15. ↑ Wiadomości osobiste. Zaręczeni, „Słowo”, 17 (127), 7 czerwca 1898, s. 2 [dostęp 2021-06-15].

Linki zewnętrzne